paneraki147

Ο  έρωτας είναι τυφλός, λένε. Εγώ πάλι πιστεύω ότι δεν είναι τυφλός, αλλά τυφλώνει. Σε βάζει στόχο ο φτερωτός Θεός κι από κει που καθόσουν ήρεμα-ήρεμα εσύ κι οι επτά σου γάτες, πιστεύοντας ότι το ράφι σε περιμένει, έρχονται στη ζωή σου τα πάνω-κάτω απ’ τη μια μέρα στην άλλη.

Πού πήγαν οι δηλώσεις ότι εσύ δε θα ξαναερωτευτείς και θα επικεντρωθείς στην καριέρα σου; Θα σου πω, έκαναν φτερά μαζί με το φτερωτό θεούλη. Κάνει μπαμ από χιλιόμετρα ότι είσαι ερωτευμένη κι ας είναι νωρίς για να το παραδεχτείς. Ξέρεις έχεις αυτό το ηλίθιο χαμόγελο και τα μάτια σου έχουν μια όμορφη λάμψη. Ξεκίνησες να προσέχεις λίγο περισσότερο τον εαυτό σου και ο «ξέρεις εσύ» είναι τέλειος σε όλα του.

Έπαψες να βλέπεις τόσο συχνά τις φίλες σου για να βγαίνεις μαζί του. Άλλαξες στυλ ντυσίματος και χρώμα στα μαλλιά για να του αρέσεις. Δεν ακούς πια έντεχνο, μόνο deep house γιατί ακούει και το μωρό και είναι πολύ προχώ. Οι αυτάρες του Ντάμπο του ελεφαντάκου έχουν αυτομάτως μετατραπεί σε γλυκά αυτάκια και το ροχαλητό του, χειρότερο κι από τρένου, είναι πια για σένα νανούρισμα. Κάποια έχει δαγκώσει πολύ γερά τη λαμαρίνα, ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε.

Όλα γίνονται λίγο πολύ ασυναίσθητα όταν είσαι ερωτευμένος. Ξαφνικά δεν υπάρχουν γιατί. Σε πιάνει μια ξαφνική γενναιοδωρία και δίνεις συνεχώς χωρίς να σε νοιάζει αν θα πάρεις πίσω απαραίτητα. Ένα γλυκόλογο και μια συγγνώμη σου αρκούν για να συγχωρήσεις σχεδόν τα πάντα τις περισσότερες φορές. Γελάει και γελάς κι εσύ μαζί του. Κοιμάται και εσύ κάθεσαι και χάσκεις σαν χάνος νιώθοντας ότι πέτυχες το πρώτο λαχείο με τέτοιο κελεπούρι που ‘χεις δίπλα σου.

Πλανήτης Γη καλεί. Δε λαμβάνεις. «Δε θέλω να γυρίσω πίσω στη Γη, εδώ στον πλανήτη μας δε με νοιάζει τίποτα. Μόνο εσύ με νοιάζεις. Γιατί δια μαγείας  δεν έχω νεύρα κι όλα μου φαίνονται κάπως πιο απλά τώρα που τα μοιράζομαι.»

Καιρό μετά, γελάω γιατί αν νομίζεις κι εσύ πως είστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλο, ξεκίνα να μετράς αντίστροφα. Που πήγε η οξύνοιά σου κι η διαίσθησή σου; Εσύ ήσουν άνθρωπος της λογικής και τώρα έχεις πυξίδα την καρδιά και την ελπίδα χάρτη. Κάποτε όλα τα μετρούσες με το σταγονόμετρο και τώρα ο έρωτας αυτός κοντεύει να σε πνίξει κι εσύ γουστάρεις γιατί είναι γλυκιά η καταστροφή.

Ο Πλάτωνας λέει πως ο έρωτας είναι μια μορφή τρέλας. Μανία συγκεκριμένα, που είναι καλή μορφή τρέλας. Άλλους τους θολώνει και σε άλλους βάζει τα γυαλιά μιας και βρίσκουν το δάσκαλό τους. Όταν ερωτεύεσαι πατάς και πετάς όπως με τις σερβιέτες. Νιώθεις πιο ανάλαφρη και πιο σίγουρη με τον εαυτό σου. Γίνεσαι όμως άθελά σου πιο απρόσεκτη, επιπόλαιη κι αυθόρμητη.

Μπορεί εσύ να περνάς τέλεια, αλλά όλη αυτή η αλλαγή σου να έχει επιπτώσεις σε άλλες πτυχές της ζωής σου. Ίσως παραμελείς τους φίλους και δεν κάνεις τόσο καλά τη δουλειά σου κι όσο και να μη σε νοιάζει και να ‘σαι στον έβδομο ουρανό, τα αποτελέσματα θα φανούν αργότερα.

Εξιδανικεύεις καταστάσεις γιατί απλά σου ‘χε λείψει κάτι τέτοιο και κάνεις τα πάντα για να το κρατήσεις στη ζωή σου. Πού πήγε η πυγμή κι η αποφασιστικότητα σου; Δεν είναι ανάγκη να χάνεις τον εαυτό σου από επιλογή και να μη βλέπεις πράγματα που είναι ολοφάνερα και στα επισημαίνουν όλοι για να μην ξεβολευτείς.

Ερωτευόμαστε μια όμορφη επιφάνεια κι έπειτα εξετάζουμε την ουσία για να δούμε αν μας κάνει. Μη θαμπώνεσαι από φρου-φρου κι αρώματα. Αυτά όλοι μπορούν να τα αποκτήσουν. Σε αποδέχονται όλοι όπως πραγματικά είσαι;

Όταν όλοι σου λένε ότι σ’ αυτή τη σχέση κάτι πάει λάθος κι επιλέγεις να φοράς παρωπίδες, είσαι άξια της μοίρας σου. Δε σου αξίζει να θυματοποιείς τον εαυτό σου, γιατί αν δεις τα πράγματα από μακριά θα καταλάβεις.

Πολλές φορές οι σχέσεις θυμίζουν το μύθο του Δαίδαλου και του Ίκαρου. Ξέρεις τα όρια και το τι πρέπει να προσέξεις μιας και σε έχουν προειδοποιήσει και παρ’ όλα ταύτα λόγω ξεροκεφαλιάς θες να πετάξεις πιο κοντά στον ήλιο. Τα φτερά όμως κάποια στιγμή θα λιώσουν κι εσύ θα βυθιστείς.

Δες τα σημάδια. Κανείς δεν είναι τέλειος, απλά φρόντισε να βρεις ένα άνθρωπο με στοιχεία που σε γοητεύουν κι άλλα που δεν σε ενοχλούν τόσο πολύ χωρίς να επαναπαύεσαι και να αγνοείς τα πάντα, πολύ απλά γιατί είναι θέμα χρόνου να ξυπνήσεις απ’ το λήθαργο και να μην αναγνωρίζεις ποιον έχεις δίπλα σου.

Δεν υπάρχει τυφλή εμπιστοσύνη γιατί το να εποφθαλμιάς είναι πάθηση και το να πιστεύεις στον εαυτό σου είναι το φάρμακο. Αν πάλι δεν έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα, συστήνω οφθαλμίατρο. Φόρα τα «γυαλιά» σου λοιπόν και μην υπομένεις τίποτα λόγω έρωτα. Άλλωστε τα τελευταία χρόνια το να φοράει κανείς γυαλιά πέρα από σοφιστικέ, θεωρείται σέξι.

Συντάκτης: Αγγελική Παπαευσταθίου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!