xeim12

Όσοι ερωτεύτηκα κάπου γράφτηκαν και μην πάει ο νους σας στο κακό. Άλλοι σε χαρτοπετσέτες, άλλοι σε τετράδια, λιγοστοί γέμισαν πολλά gigabyte. Κάπου πάντως αναφέρθηκαν.

Πολύ σπουδαία υπόθεση η αναφορά. Αναφέρεσαι, καταγράφεσαι, υφίστασαι. Υφίστασαι αιωνίως. Υφίστασαι και περιηγείσαι μέσα στο χρόνο, μέσα στα χρόνια, μέσα στις συνειδήσεις των αναγνωστών. Μέσα σε όποιον τύχει να γίνει η κλειδαρότρυπα της δικής σου ιστορίας. Άλλοι θα σε συμπαθούν, άλλοι θα σε οικτίρουν, κάποιοι θα εξοργιστούν και κάποιοι θα μισήσουν.

Εσύ, η αναφορά σου, η ύπαρξή σου μέσα απ’ τα μάτια κάποιου άλλου. Κάποιου που προφανώς για να μπήκε σε τέτοιο δημιουργικό οίστρο, σε ερωτεύτηκε τρελά. 

Είμαστε πολύ καλοί εραστές οι γραφιάδες. Όχι μόνο γιατί χάρη σ’ εμάς κερδίζετε μια θέση στη λήθη, αλλά γιατί έχετε την ευκαιρία να μάθετε, ίσως την πιο ειλικρινή γνώμη για τον εαυτό σας, που θα ‘χετε λάβει ποτέ. Γιατί όσοι γράφουν, παρά τις φήμες που τους θέλουν διπλωματούχους ψεύτες – κι οι φήμες έχουν πάντα ένα υπόβαθρο – στο γραπτό τους είναι αδύνατον να μην καταθέσουν μέρος της αλήθειας τους. 

Το πώς λοιπόν θα σε περιγράψει ένας ερωτευμένος στα κείμενά του, θα ξέρεις ότι είναι κι αυτό που όντως πιστεύει. Πρόσεξε, δεν εννοώ σ’ αυτά που δείχνει σε σένα ή σε τρίτους. Εννοώ στ΄άλλα, τα κλειδαμπαρωμένα, τα δήθεν ανώνυμα. Τώρα κατά πόσο θα είσαι τυχερός να πέσουν αυτά στα χέρια σου, δεν το γνωρίζω. Κάποιος, κάπου, κάποτε, πάντως θα είναι. Και τότε όλες οι ιστορίες θα βγουν στο σφυρί, θα κυκλοφορήσουν, κι ακόμη κι αν δεν εκτεθούν ποτέ δημοσίως, είτε με λεζάντες, είτε χωρίς, και μόνο ένας που θα το διαβάσει, η ιστορία θ’ αρχίσει το ταξίδι της σ’ αυτή την αιωνιότητα.

Φίρμες λοιπόν σας κάνουμε εν’ ολίγοις. Γιατί όπως τα sciptra manent έτσι κι ήρωές τους· και τις περισσότερες φορές τα ψεγάδια αυτών. Γιατί οι ερωτευμένοι γραφιάδες, έχουν αδυναμία στα ψεγάδια σου. Και σ’ εκείνα για τα οποία ντρέπεσαι και κρύβεις και στ’ άλλα τα αιχμηρά, τα απροκάλυπτα, τα ενοχλητικά. Τα πρώτα μάλλον θα τα τιμήσουν περισσότερο από σένα. Εκείνη η ελιά που σ’ ενοχλούσε πάντα κι έλεγες να τη βγάλεις, μια τομή από λάμα στο πόδι, κάτι ράμματα στο σαγόνι. Έμπνευση του ερωτευμένου αυτά που εσύ λες για κουσούρια. Κι έπειτα κι εκείνες οι φοβίες σου για τ’ αύριο, για την αποδοχή, για το πώς θα σας βρει η επόμενη μέρα τέλος πάντων. Όλα εκείνα για τα οποία αγωνιάς να μη βγουν προς τα έξω, ο ερωτευμένος γραφιάς τα ‘χει ήδη εντοπίσει κι έχει γράψει επάνω τους πριν καλά καλά το καταλάβεις. 

Το μυστικό είναι στην παρατήρηση. Δε νοείται να γράφεις και να μην παρατηρείς. Κι επειδή συνήθως όσοι γράφουμε, παρατηρούμε τόσο πολύ την πηγή του ενδιαφέροντός μας, οι υπόλοιποι μας θεωρείτε στον κόσμο μας. Είτε γιατί μπορεί να σκοντάψουμε στο σκαλοπάτι, είτε να μην προσέξουμε το ντουλάπι από πάνω μας ή το διερχόμενο αμάξι στο δρόμο. Εσείς μιλάτε κι εμείς κρατάμε σημειώσεις για όσα θα γράψουμε στο σπίτι. Υπερπαρατηρητικοί με κάθετι που μας εμπνέει, κάργα αφηρημένοι σε οτιδήποτε δε μας εξάπτει τη φαντασία. 

Και λόγω αυτού, είναι ελάχιστες οι πιθανότητες να γλυτώσεις της καταγραφής. Στη θέση σου θα ήμουν χαρούμενη, στην πραγματικότητα όμως είσαι βαθύτατα τυχερός, γεγονός που για να καταφέρεις να συνειδητοποιήσεις θα πρέπει ν’ αποκτήσεις το λεγόμενο τρίτο μάτι. Να διαβάσεις όλες αυτές τις ιστορίες που έχουν γραφτεί για σένα, σαν να μην αφορούν εσένα, σαν να γράφτηκαν για κάποιον άλλο. Κι έτσι θα δικαιολογήσεις και την οργή, και τη στεναχώρια που ίσως κάποιες αλήθειες να σου προκάλεσαν και θα βρεθείς απέναντι από το πραγματικό σου είδωλο. Μια γνωριμία πάντα ενδιαφέρουσα. 

Ο ερωτευμένος όταν γράφει, το κάνει συνήθως είτε για να ξεσπάσει, είτε για να ξορκίσει, είτε για να υμνήσει. Αλλά μες στη φούρια της στιγμής δε συνειδητοποιεί εκείνη τη στιγμή πόσα ταυτόχρονα δώρα χαρίζει. Δώρο σε σένα που είσαι ο πρωταγωνιστής των ιστοριών, δώρο και στον εαυτό του, γιατί οι αυθόρμητες καταγραφές είναι οι καλύτερες «φωτογραφίες» και συλλέκτες στιγμών.

Γιατί όταν γράφεις, δε μεταφέρεις μόνο το γεγονός, δε μεταφέρεις το κλικ μιας στιγμής, μεταφέρεις και το συναίσθημα που το δημιούργησε και γι’ αυτό κι η γραφή είναι η μάνα των τεχνών. Γιατί μια απλή πρόταση μπορεί να σου γεννήσει μνήμες όλων των αισθήσεων. 

Γι’ αυτό λοιπόν εσύ που έχεις στο κομοδίνο σου τσαλακωμένη μια σελίδα που σου χαρίστηκε, μην την πετάξεις ποτέ. Μην την πετάξεις ακόμα κι αν αυτός που την έγραψε, σου είναι παντελώς αδιάφορος. Κράτα την και καμάρωνε κι ας μην τη δει ποτέ κανένας άλλος. Για να θυμάσαι ότι υπήρξες τυχερός εις διπλούν: Και που αγαπήθηκες τόσο και που έμεινες για πάντα ζωντανός.

Συντάκτης: Κατερίνα Κεχαγιά

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!