ksenia618

Δεν είναι μυστικό. Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Είτε πρόκειται για φιλίες είτε πρόκειται για ερωτικές σχέσεις, μέχρι και στην ίδια μας την οικογένεια, δε σταματούν οι μετακινήσεις. Κάποιοι άνθρωποι απλά δεν ήρθαν για να μείνουν. Αργά ή (μάλλον) γρήγορα θα έρθει η ώρα που για κάποιο λόγο θα μαζέψουν τα πράγματά τους και θα φύγουν απ’ τη ζωή μας, κύριοι όπως μπήκαν, χωρίς υποσχέσεις κι ανοιχτά παραθυράκια.

Όλα κάνουν τον κύκλο τους. Μπορεί να ‘χουμε εμείς μερίδιο ευθύνης για τη φυγή τους, μπορεί να ‘ναι όλο δικό τους. Υπάρχει βέβαια κι η πιθανότητα να μην το ‘χει κανείς. Ίσως σε μερικές περιπτώσεις το να εξαφανιστεί ο ένας απ’ τους δυο να είναι κι η μόνη επιλογή, ούτως ώστε ξεφύγουν κι οι δυο από ένα ατέλειωτο αδιέξοδο.

Μερικοί άνθρωποι, λοιπόν, απ’ τη στιγμή που πατάνε το πόδι τους στη ζωή μας, έχουν κλείσει ήδη εισιτήριο επιστροφής για αλλού. Κάποιοι δεν έχουν να δώσουν τίποτα παραπάνω από μια περιπέτεια. Το αν επιλέξεις να την ζήσεις ή όχι, εξαρτάται μονάχα από σένα. Να είσαι συνειδητοποιημένος, δεν είναι κακό να ξέρεις να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους που ήρθαν για να μείνουν κι αυτούς που στην πραγματικότητα έχουν βραχυπρόθεσμη ημερομηνία λήξης. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη κι αν με το που έρθουν ετοιμάζουν βαλίτσες για τη φυγή τους, δεν είναι καθόλου κακό να εξακολουθείς να θες να το ζήσεις. Αρκεί να ξέρεις πού μπλέκεις και να το κάνεις με πλήρη επίγνωση των πράξεών σου.

Ναι, ένας τέτοιος άνθρωπος ίσως και να μην μπορεί (ή απλώς να μη θέλει) να σου προσφέρει πολλά. Αυτό το κάτι του όμως, ίσως στο τέλος να αποδειχτεί αρκετό, έντονο, γεμάτο. Αν γουστάρεις να το ζήσεις, προχώρα. Βγάλε την ημερομηνία λήξης απ’ το μυαλό σου, όσο δεδομένη κι αν είναι αυτή. Κι αν απ’ την άλλη δεν μπορέσεις να την ξεχάσεις, ίσως το να μετράς τις μέρες αντίστροφα, να σε κάνει να θες να το ζήσεις ακόμα πιο απόλυτα. Να θες να κάνεις την κάθε στιγμή να μετρήσει διπλά και τριπλά αν χρειαστεί.

Κι όταν φτάσει (γιατί αυτό είναι σίγουρο) η πολυαναμενόμενη έξοδος εκείνου του ανθρώπου απ’ τη ζωή σου πολλοί θα σου πουν πως στα ‘λεγαν. Άλλοι πάλι θα σου πουν ξεκάθαρα πως καλά έπαθες, αφού έβλεπες πως οδηγούσε σε κενό κι εσύ έκανες του κεφαλιού σου. Μα δε σε νοιάζει τι λένε, εσύ ο ίδιος επέλεξες να βάλεις τον εαυτό σου σ’ αυτή τη θέση, ξέροντας ήδη τι να περιμένεις, μαζί και τον κίνδυνο να πληγωθείς. Από πότε, όμως, το να παίρνεις ρίσκα είναι έγκλημα; Στο κάτω-κάτω, η κάθε περιπέτεια (είτε με αίσιο είτε με άδοξο τέλος) παραμένει μια αξέχαστη εμπειρία.

Μεταξύ μας, δε λαχταράς λίγη δράση, κάτι απρόοπτο, κάμποση αγωνία; Πόσα θα ‘δινες για μια ευκαιρία να ζήσεις κάτι ξαφνικό, κάτι μη προβλέψιμο; Αναμφισβήτητα δελεαστικό. Μέσα στην πλέον μέτρια καθημερινότητά μας, τον όλο και πιο έντονο φόβο για το μέλλον μας που μας κρατά μουδιασμένους, σχεδόν ακίνητους, είναι απολύτως φυσιολογικό να ‘χουμε ανάγκη μια εναλλαγή σκηνικού και πρωταγωνιστών, να ψοφάμε για λίγη περιπέτεια.

Αν κάτι μέσα σου σε τσιγκλάει, αν προτιμάς να μείνεις με έναν αναστεναγμό αντί για ερωτηματικά, ζήσ’ το και φτιάξε όσες περισσότερες αναμνήσεις μπορείς. Άφηνε τον εαυτό σου ελεύθερο να επιλέξει, μην τον περιορίζεις, δε χρειάζεται όλα στη ζωή να ‘χουν προοπτική για να αξίζουν μια ευκαιρία. Κι όταν η περιπέτειά σου τελειώσει, όπως κι αν καταλήξει, μη σε κατηγορήσεις για ανωριμότητα ή απερισκεψία. Το ήθελες, μη μετανιώνεις.

Δεν είχες πολλά να περιμένεις μα είχες πολλά να αισθανθείς στο ενδιάμεσο, όσο κι αν κράτησε. Η ζωή είναι από μόνη της απρόβλεπτη, όλο εκπλήξεις, ποτέ δεν ξέρεις τι θα φέρει η επόμενη στιγμή!

Συντάκτης: Ευαγγελία Νικολάου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!