polinari442

Άνθρωποι δύσκολοι, μπερδεμένοι ή «κακιασμένοι», αναλόγως τη σκοπιά που τους κοιτάζεις. Άνθρωποι που ηθελημένα ή όχι ρίχνουν τους γύρω τους, τους βαραίνουν είτε με τα λόγια και την ενέργεια είτε με την παρουσία τους και μόνο. Είναι τοξικοί γιατί είναι απαισιόδοξοι για το μέλλον, οπότε έχουν κι αυτήν την άσχημη γκρίνια που πιάνει τα πάντα και τα μολύνει με μαυρίλα και μπούχτισμα. Είναι παραδομένοι στους εσωτερικούς τους δαίμονες και τους αφήνουν να πάρουν τα ηνία, να τους κάνουν μαριονέτες στο κάταχνο θέατρο σκιών τους, μα και να προσπαθήσουν να στρατολογήσουν νέες κούκλες. Στο poll της προηγούμενης βδομάδας σας ρωτήσαμε, λοιπόν, τι κάνετε με τους χαρακτήρες αυτούς.

Η πλειοψηφία με 40.6% απάντησε πως ξεμπερδεύει χωρίς περιστροφές κι επιτρέψτε μου να πω πως καμαρώνω γι’ αυτή σας την απάντηση. Δείχνει πως γουστάρετε τη ζωή με ζωηρά χρώματα, έντονες αισθήσεις, χαρούμενες κι ευτυχισμένες στιγμές, πως την κοιτάζετε με αισιοδοξία και βλέπετε την ομορφιά κι όσα έχει να προσφέρει. Επίσης δείχνει πως σέβεστε τον εαυτό σας κι απομακρύνετε όσους σας εμποδίζουν απ’ το να ευχαριστηθείτε την κάθε στιγμή σας κι όχι να μιζεριάζετε εξαιτίας κάποιου, που έχει εντελώς διαφορετική νοοτροπία απ’ τη δική σας. Καταλαβαίνετε ότι κάποιοι είναι πνιγμένοι στα δικά τους, μα βλέπετε ότι όσο και να προσπαθείτε να βοηθήσετε, εκείνοι απλώς δε θέλουν να δουν -γιατί η ευτυχία είναι επιλογή, μην το ξεχνάμε- οπότε κι εσείς σηκώνετε τα χέρια ψηλά σε συνειδητή κι επόμενη παράδοση και συνεχίζετε τη ζωή σας χωρίς εκείνους. Μπράβο, καμάρια!

Η δεύτερη στατιστικά απάντησή σας με 29.7% ήταν πως οι τοξικοί άνθρωποι σας εκνευρίζουν αφόρητα, πράγμα απόλυτα λογικό. Είστε κι εσείς λάτρεις της ζωής κι όσων έχει να προσφέρει, μα εσείς πέρα απ’ το ότι δεν αντέχετε την γκρίνια και σας ανάβουν τα λαμπάκια με όλα τα παράπονα και την απαισιοδοξία, τσαντίζεστε και με την παραίτηση αυτών των ατόμων που ενώ έχουν ή μπορούν να έχουν όλα όσα χρειάζονται για να είναι καλά, εκείνοι απλά επιλέγουν ν’ απορροφηθούν στο βούρκο. Εκνευρίζεστε κι επιμένετε να προσπαθείτε να τους «κολλήσετε» «αγάπη για ζωή» κι εκνευρίζεστε κι άλλο όταν δεν πετυχαίνει και προσπαθείτε ξανά και ξανά σ’ έναν φαύλο κύκλο, όπου οι μόνοι πραγματικοί χαμένοι είστε εσείς. Μήπως να σκεφτείτε την πρώτη επιλογή;

Και τώρα ερχόμαστε σ’ εσάς τους ευαίσθητους που με ποσοστό 22.28% απαντήσατε πως οι τοξικοί άνθρωποι σας τραβάνε σαν μαγνήτες. Ο λόγος που σας χαρακτήρισα ως «ευαίσθητους» είναι γιατί όταν μπορείς να νιώσεις στην ενέργεια, στην «αύρα» του άλλου όλη τη σκοτεινιά κι υποσυνείδητα ή συνειδητά να βρίσκεσαι ξαφνικά δίπλα του, δείχνει μια ιδιαίτερη ευαισθησία στις κεραίες ανίχνευσης. Το να αναγνωρίζετε, όμως, έναν τοξικό άνθρωπο είναι ένα και το να έλκεστε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο απ’ αυτούς είναι άλλο. Ίσως σας ξυπνούν μνήμες ή ίσως σας αρέσει να ταλαιπωρήστε, ίσως γουστάρετε τα δύσκολα και να τα «ξεπερνάτε» ή ίσως να έχετε μια καρδιά που βασανίζεται αν δε δώσει χείρα βοηθείας κι ας είναι να καταστραφεί η ίδια. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, παιδιά, θέλει προσοχή και η θεωρητική καταστροφή απ’ την πρακτική έχει πολύ λεπτά φράγματα!

Τέλος, κάποιοι μας είπατε πως είστε κι εσείς τοξικοί. Δεν ξέρω αν βρίσκεστε στις «μαύρες» σας και θεωρείτε ότι είστε ό,τι χειρότερο -όλοι τα περνάμε αυτά εξάλλου- ή αν όντως απαντήσατε με «διαύγεια», μα τα δύο διαφέρουν, να ξέρετε. Και το να αποκαλούμε τους εαυτούς μας τοξικούς είναι κάτι πολύ βαρύ και μόνο να μας βαρύνει μπορεί. Αναρωτιέμαι αν οι τοξικοί άνθρωποι ξέρουν πως είναι κι αν εσείς με το 7.43% ήσασταν απλά ειλικρινείς. Όπως και να είναι τα πράγματα, αν είστε απλά πεσμένοι αυτόν τον καιρό, πάρτε ανάσες, όχι κουβέντες να χτυπάτε τον εαυτό σας, κι αν είστε πράγματι τοξικοί, απλά ξεκολλήστε κι επιλέξτε την ευτυχία, τη ζωή κι αν δεν μπορείτε μόνοι, ζητήστε εξειδικευμένη βοήθεια. Τα πάντα μπορούμε να κάνουμε, αρκεί να θέλουμε.

Η αποτίμηση είναι η τοξικότητα του ανθρώπου δεν είναι ούτε αρεστή ούτε επιθυμητή απ’ τον περίγυρο κι ακόμα κι απ’ το ίδιο το άτομο. Η γκρίνια, η μαυρίλα, η ηθελημένη ή όχι εκδικητικότητα, το να σε μειώσουν, να σε κάνουν κι εσένα να νιώσεις άσχημα για να είστε μαζί στην ίδια κατάσταση δεν προσφέρει ούτε σ’ εμάς ούτε σ’ εκείνους-κι όσοι ξέρουν τι είναι, νιώθουν άσχημα στη συνειδητοποίηση και νιώθουν ακόμα πιο κάταχνα μετά. Ας το παλέψουμε, παίδες, με όποιον τρόπο αρμόζει σ’ εμάς, μα ας το παλέψουμε.

Συντάκτης: Μαρία Α. Καρμίρη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!