paneraki433

Ένα απ’ τα πιο πολυσυζητημένα θέματα, που όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας τσακωθήκαμε στην προσπάθειά μας να υπερασπιστούμε την άποψή μας, είναι η «μάχη» των δύο φύλων. Ως μάχη αποκαλούμε την αδυναμία μας να κατανοήσουμε τις συμπεριφορές του άλλου φύλου με αποτέλεσμα να αναλωνόμαστε σε μικροπρεπείς σχολιασμούς και σεξιστικές εκφράσεις. Η αλήθεια είναι πως διαφέρουμε κατά πολύ σε νοητικό και συναισθηματικό επίπεδο. Όπως έχουμε πει πολλάκις, ο άνδρας λειτουργεί με βάση τη λογική ενώ η γυναίκα με το συναίσθημα.

Πιο συγκεκριμένα, η γυναίκα απολαμβάνει τις θεαματικές εκδηλώσεις συναισθημάτων, τα υπέροχα λόγια του άνδρα εμπλουτισμένα με αγάπη κι ερωτισμό. Εκείνα που ξεχειλίζουν από μία συναισθηματική κάβλα, μία πνευματική έκρηξη στα όρια ενός ξέφρενου πάθους. Είναι αφροδισιακό το άκουσμά τους όταν ο δέκτης είναι το γυναικείο αυτί. Ποια γυναίκα δε θα ‘θελε να ακούει κάθε μέρα πόσο την αγαπάνε; Ποια θα αρνούνταν τα υπέροχα κοπλιμέντα συνοδευόμενα από ιπποτικές πράξεις; Αν όχι καμία, τότε μία στις εκατό.

Βέβαια, το αντίστοιχο ποσοστό ανδρών είναι διατεθειμένο να τα πει. Ο άνδρας, εκ πεποιθήσεως αν όχι εκ φύσεως, είναι πιο συγκρατημένος. Δε σηκώνει τα πόδια του απ’ τη γη, προσγειωμένος και λιγομίλητος προσπαθεί να μπει στην καρδιά της. Δε θα πει πολλά, δε γουστάρει να μιλάει συνέχεια γι’ αυτά που νιώθει και βιώνει. Θα τα πει μία φορά και θα τα εννοεί μέχρι να τα πάρει πίσω. Με ένα βλέμμα του θα σου δείξει τι θέλει από σένα, με ένα άγγιγμά του, απότομο ή τρυφερά απαλό θα σου μιλήσει. Γιατί τα λόγια είναι κενά, χρονοβόρα και συνήθως λησμονούνται τη στιγμή που λέγονται.

Απ’ τη μία έχεις τη θεωρία κι απ’ την άλλη την πράξη. Αν ο άνδρας ήταν κτίριο, θα ήταν δωρικού ρυθμού, αν ήταν τραγούδι, θα ήταν βαρύ λαϊκό, αν ήταν τοπίο θα ήταν ένα βουνό. Αντίστοιχα η γυναίκα θα ήταν ιωνικού ρυθμού, μπαλάντα και μία απέραντη θάλασσα. Αυτή θα είναι πάντα η διαφορά μας, απ’ τη γέννησή μας. Αρχίζει από ένα μικρό χάσμα στην επικοινωνία και καταλήγει στη διαφορετικότητα της αντίληψης για τη ζωή. Άλλωστε ο άνδρας ερωτεύεται με το βλέμμα κι η γυναίκα με τα λόγια.

Είναι η φύση μας. Κανένας δεν έχει δίκιο, μόνο άδικο έχει όταν προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του πως έχει δίκιο. Τι κακό υπάρχει στα λόγια που πηγάζουν από μια καθαρή ψυχή; Γιατί να μην αξίζει μία δυνατή αγκαλιά όσο κι ένα «σ’ αγαπώ»; Η μοναδική λύση για μία υγιή σχέση μεταξύ τους είναι η ισορροπία. Μία ισορροπημένη επικοινωνία θα λήξει κάθε ανούσια διαμάχη κι οποιοδήποτε πικρόχολο σχόλιο. Η θέληση για να γνωρίσεις και να κρατήσεις τον άνθρωπό σου πρέπει να παραγκωνίσει κάθε δυσκολία.

Λόγια, βλέμματα, χέρια, έχουν όλα τη χάρη τους. Και τα πόδια άμα γουστάρεις. Όταν προέρχονται απ’ το σωστό άνθρωπο είναι μαγικά, λατρεμένα. Το κάθε φύλο έχει τα δικά του όπλα σε αυτή την αποκαλούμενη μάχη και καλό θα ήταν να καταφέρουν να υιοθετήσουν και τις τεχνικές του αντίπαλου στρατοπέδου. Να είναι ικανοί να ανταποκρίνονται στα γούστα της καρδιάς.

Ακόμα κι αν μιλάμε διαφορετική γλώσσα το νόημα κρύβεται στη δύναμη της στιγμής. Εκείνου του πανίσχυρου δευτερόλεπτου που συνειδητοποιείς ότι πρέπει να μιλήσεις, να βγάλεις από μέσα σου όλες τις υπέροχες σκέψεις για τα μάτια αντίκρυ σου. Τη στιγμή που έχεις καιρό να ακούσεις τη φωνή του και τρέχεις για να τον αγκαλιάσεις μόλις τον δεις. Μόνο οι στιγμές μετράνε, αυτές που μίλησες, κοίταξες, έπραξες όπως πρόσταζε η καρδιά. Είτε άνδρας είτε γυναίκα, να ακούς τη φωνή μέσα σου.

Τα αντρικά λόγια σε συνδυασμό με το γυναικείο άγγιγμα θα δημιουργήσουν την ιδανική σχέση.

Συντάκτης: Θάνος Αραμπατζής
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!