self-portrait-photography-by-lc3addia-vives-featured-795x413

Ήθελα πολύ καιρό να το κάνω αυτό.

Η αλληλεπίδραση των συντακτών του pillowfights με τους αναγνώστες τους είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες και απολαυστικές εμπειρίες της καθημερινότητάς μας. Κάποιοι, αναγκαστικά, ανάμεσά σας, είναι λιγότερο ευγενικοί από άλλους. Κάποιοι νομίζουν, όταν μας βρίζουν σ’ ένα σχόλιο –συνήθως ανώνυμα, ποτέ εκ του σύνεγγυς– πως απευθύνονται σε τοίχους, κι όχι σε πραγματικούς ανθρώπους.

Για ν’ αποδείξω το αντίθετο, απόψε σας δίνω μερικά από τα πιο μοχθηρά σχόλια που έχουμε δεχθεί, διατηρώντας την ορθογραφία και τη στίξη, φυσικά, γιατί δεν θα ήθελα, σε καμιά περίπτωση, να σας χαλάσω την εμπειρία.

«Θες πολλές σφαλιάρες κοριτσάκι μου..ειναι ζήτημα χρόνου ποτε θα της φας!!!», είπε στην Βούλα Ραπτούδη η Martha E*******.

Αγαπώ τη στιγμή που ο σεβαστός αναγνώστης, περνώντας σε μια πιο διαδραστική πραγματικότητα, νομίζει πως γνωρίζει προσωπικά τον αρθρογράφο, από το πρώτο του δοντάκι, μέχρι τη μασέλα. Κάθε που βλέπω κάτι τέτοιο, νομίζω πως μιλώ με τη μάνα μου.

«Μμμμ…αλλο ενα ωραιο σεξιστικο αρθρο…μπραβο τρομερε μου αρθρογραφε… η αξια της γυναικας υπολογιζεται με βαση την περιφερεια του κωλου κ το νουμερο του σουτιεν της… ευγε…», τονίζει η Vicky P******** στον Δημήτρη Σκράπαρη.

Κατ’ αρχάς, τα αποσιωπητικά της αρκούν για να φυλακιστεί στο Γκουαντάναμο. Τέτοια υπερκατανάλωση άβολων παύσεων θα ‘πρεπε να διώκεται ποινικά. Δεύτερον, το προσωπικό γούστο δεν μας κάνει σεξιστές· μας κάνει ανθρώπινα όντα. Vicky, να το θυμάσαι την επόμενη φορά που θα πεις πως σου αρέσουν οι μουσάτοι.

«Τι θα πει: «αντικειμενικά όμορφη»; Και τι θα πει: «όλοι οι άντρες ψάχνουν μια σύντροφο με προσωπικότητα (αρκεί να μην υπερέχει της δική τους)»; Και μήπως ξέρετε τι θα πει «αναχρονιστικός σεξισμός»;» επισημαίνει με τακτ η Deja R*** στον Στέφανο Στεφανόπουλο. Το σχόλιο ήταν μακρύτερο, αλλά το έκοψα, γιατί έχετε και δουλειές.

Λοιπόν, ξέρω τι φταίει με την κοπέλα. Πρέπει να μάθει πως, ανεξάρτητα από την υποκειμενική ομορφιά, που είναι σημαντικότατη, υπάρχει και το αντικειμενικά ωραίο. Καλώς ή κακώς, κάποια πράγματα θεωρούνται ωραία από τον πολύ κόσμο, και κάποια άλλα όχι. Ας πούμε, εκείνη, πιθανότατα, από τον πολύ κόσμο, θεωρείται μπάζο.

«Και τωρα ας πουμε νιωθεις περηφανη που το δημοσιευσες αυτο?», ρωτά ο Περικλής Μ********* την Ιρρόη Καρυπίδου, όταν μας μιλά για cyber sex. Κι αυτό το έκοψα, ευνόητοι οι λόγοι.

Προς όσους θέλουν να περιορίσουν τη θεματολογία μας σε ό,τι δεν τους ενοχλεί, ξύδι. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν κι είναι δημιουργικοί. Μπορούν, μάλιστα, κι είναι δημιουργικοί με τα πάντα, κάθε πιθανή εμπειρία ή κατάσταση. Το ότι δεν αρέσει σε μερικούς, ούτε τη δημιουργικότητά τους περιορίζει, ούτε τη δυνατότητά τους ν’ αγνοήσουν αγνώστους.

Σ’ αυτό το σημείο, κανονικά, θα έκλεινα. Δεν μπορώ, όμως, να παραλείψω τα σχόλια προς το πρόσωπο του πλέον μισητού αρθρογράφου του pillowfights, του ανθρώπου με τα περισσότερα hate comments στο ενεργητικό του. Του yours truly (εγώ είμαι αυτός). Μου έχετε χαρίσει άφθονες στιγμές μίσους και θυμού, κατευθείαν από τα βάθη της καρδιάς σας. Μοιράζομαι τις πιο ενδιαφέρουσες.

«Ποσο θα ηθελα βα φας κερατο απο καποια που θα της τα εχεις δωσει ολα…!!!!! 😀», μου γράφει η Anna L*****.

Κοίτα επιθυμίες που έχει ο κόσμος. Εγώ το μόνο που θέλω είναι ένα ταξιδάκι στη Μάλτα. Πολύ συγκεκριμένη ευχή και μάλιστα από άνθρωπο που δεν ξέρω. Ίσως γνωριζόμαστε και δεν το θυμάμαι. Πάντως, όταν θα φάω κέρατο, θα την ενημερώσω, για να της φτιάξω τη μέρα.

«Κατούρα και λιγο», με παροτρύνει η Aggeliki F*******, εμφανώς αγχωμένη για τις πολύ προσωπικές μου συνήθειες.

Ευχαριστώ, θα το έχω υπ’ όψιν. Να σου πω, τώρα που το σκέφτομαι, έχεις δίκιο. Δεν θα μπορούσα να χρησιμοποιώ την υπερβολή ως μέσο μετάδοσης ενός πολύ πιο μετριοπαθούς μηνύματος, με σκοπό να γίνει προσιτό κι ευχάριστο για τον μέσο νου. Κάτι τέτοιο θα ήταν ηλίθιο, έτσι;

«αληθεια τωρα..ειδα τα μουτρα σου στο φουμπου..γτ εισαι κ βλαχος..με αυτη την κουρουπα που πας μωρη?το παιζεις κ συγγραφεας..παιδι μου ελεος δλδ..ενας ασχημος φασιστακος εισαι μεσιε μου..ουτε να μου το μυρισεις.», κλείνει δυναμικά η Luna C*****.

Ομολογώ πως αυτό είναι το μόνο σχόλιο στο οποίο απάντησα άμεσα. Γιατί, περιέργως, αυτό ήταν και το μόνο σχόλιο που κατάφερε να με πληγώσει. Δεν είχε να κάνει με τις ιδέες ή τον τρόπο έκφρασής τους, αλλά με την εμφάνισή μου.

Το ξεπέρασα μετά από λίγο, βλέποντας όλους αυτούς που ταυτίστηκαν, βρήκαν λίγη αλήθεια σε όσα γράφω, και το εξέφρασαν, μέσα από μηνύματα, προσωπικά ή στη σελίδα. Αυτοί είναι που έχουμε στο νου μας, κάθε μέρα, όταν προσπαθούμε να κρατάμε ψηλά τα μολύβια μας, με θέματα που αγγίζουν τη σφαίρα της προσωπικότητάς μας.

Η δουλειά μας είναι δυσκολότερη από το να σας λέμε τα νέα ή τον καιρό. Αυτό που κάνουμε, είναι να εκτιθέμεθα, με τρόπο που μπορεί κι επηρεάζει την υπόλοιπη ζωή μας. Και το κάνουμε, όχι για τα λεφτά, όχι από χαζομάρα, όχι για την όποια μικρή αναγνώριση (που κανένας ιντερνετικός αρθρογράφος, ποτέ, δεν πήρε στην Ελλάδα). Το κάνουμε γιατί μας καίνε τα χέρια μας, γιατι έχουμε καλλιτεχνικές ανησυχίες και γιατί μας αρέσει να χαμογελάτε.

Σας ευχαριστούμε.

 

Συντάκτης: Γιώργος Γραμματόπουλος

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!