ksenia310

Γράφει η Κάτια.

 

Ένα φιλί στη βροχή. Σαν σκηνή βγαλμένη από ταινία. Ρομαντικό για κάποιους. Ορισμένοι θα πουν πως σ’ ένα βράδυ ζήσαμε το παραμύθι που άλλοι ψάχνουν μια ζωή.

Όντως, ήταν μαγικό εκείνο το φιλί! Το περίμενα, το ονειρεύτηκα, απογοητεύτηκα τόσες φορές όταν δεν έκανες κάποια κίνηση, όταν παρέμενες σταθερά απόμακρος με κάποιες αναλαμπές οικειότητας. Με μπέρδευε όλο αυτό, με μπέρδευες κι εσύ μα δεν έφυγα. Δεν ήθελα να φύγω, να το αφήσω όλο αυτό. Αυτό το κάτι, που ίσως και να υπήρχε μόνο στο μυαλό μου, γιατί μόνο από ένα φιλί τι να καταλάβεις;

Τίποτα δεν κατάλαβα εκείνο το βράδυ, μη σου πω πως τελικά μπερδεύτηκα περισσότερο. Δεν έφταιγες εσύ, δεν μπορούσα να σε κατηγορήσω που δεν ήξερες τι ήθελες. Τον εαυτό μου κατηγορούσα που ερωτεύτηκα έναν άνθρωπο που δεν ήθελε να ερωτευτεί.

Με κατηγορούσα γιατί ήξερα. Ήξερα ότι δεν ήθελες να μπλέξεις με συναισθήματα, ότι είχες φορέσει την πανοπλία σου ώστε κανένας να μην μπορεί να σε πλησιάσει αρκετά κοντά. Δεν το καταλάβαινα όμως, κι ακόμη και τώρα δεν το καταλαβαίνω. Πώς είναι δυνατό να κλείνεις την καρδιά σου για να αποφύγεις την πιθανότητα να πληγωθείς; Να διώχνεις ανθρώπους που μπορούσαν να σου προσφέρουν πολλά, χωρίς καν να τους δώσεις μια ευκαιρία.

Παίζει μεγάλο ρόλο στις ανθρώπινες σχέσεις η θέληση. Εσύ έβλεπες παντού εμπόδια (αξεπέραστα μάλιστα), ενώ εγώ έψαχνα απεγνωσμένα για λύσεις. Γινόμαστε έρμαια του έρωτα και κάνουμε πράγματα που ποτέ πριν δεν είχαμε φανταστεί ότι θα μπορούσαμε.

Κι ήρθε εκείνο το φιλί να λειτουργήσει σαν τελεσίγραφο,  σαν να λες αντίο σε κάτι που δεν πρόλαβε καν να αρχίσει. Είχες καταδικάσει την ιστορία μας πριν ξεκινήσει. Δεν έβλεπες πουθενά ελπίδα κι εγώ επέμενα να την δημιουργώ. Δε χρειάζεται να δώσεις έτοιμα πατήματα σε έναν ερωτευμένο, ανοίγει δρόμους με το μυαλό του.

Προσπάθησα πολλές φορές να σου αποδείξω πως εμείς μπορούσαμε να τα καταφέρουμε. Το έλεγα και το πίστευα. Είχα ήδη πλάσει σενάρια κι είχα κάνει όνειρα για το μέλλον. Δε μ’ ενδιέφερε τι έπρεπε να θυσιάσω για να σε κάνω να μ’ ερωτευτείς ή πόσο θα έπρεπε να περιμένω. Ένα μόνο με απασχολούσε: Να ανεβάζεις παλμούς ακούγοντας το όνομά μου.

Μηδένισα τις αποστάσεις, έγινα κολλητή με τους οδηγούς των ΚΤΕΛ, έστελνα μηνύματα, πετούσα σπόντες, ό,τι μπορεί να κάνει κανείς για να δείξει ότι βγαίνουν καρδούλες απ’ τα μάτια του κάθε που τυχαίνει να βρίσκεται κοντά στο (έστω και μόνο στο μυαλό του) έτερόν του ήμισυ.

Κι ήρθε εκείνη η βροχή, εκείνο το αξέχαστο βράδυ. Είχε ορμή σαν τη δική μας, ήταν δυνατή σαν τα λόγια μας και σίγουρα μελαγχολική, ασορτί με το μέσα μας. Καρέ κινηματογραφικό κι εγώ πρωταγωνίστρια σε ένα έργο που το τέλος του είχε ήδη προαποφασιστεί. Ποιο happy end; Ποιο «κι έζησαν αυτοί καλά»; Εμείς δεν είχαμε τέτοια, είχαμε ένα αντίο κι ένα φιλί που συνοδευόταν από μια υπόσχεση. Μάλλον τυπική, από εκείνες τις κενές, τις «δε θέλω να σε πληγώσω οπότε θα πω αυτό κι αργότερα το αλλάζω».

«Θα προσπαθήσουμε» είπες και δεν προσπάθησε κανείς ή μάλλον προσπαθήσαμε, αλλά χωριστά και για διαφορετικά πράγματα ο καθένας. Εγώ προσπαθούσα να σε φέρω όσο το δυνατόν πιο κοντά μου κι εσύ προσπαθούσες να με απομακρύνεις με ευγένεια. Λες κι υπάρχει ευγένεια στην απόρριψη.

Αδύνατο να δεχθώ ότι μετά το φιλί δε θα γινόταν κάτι μεταξύ μας, είχα πείσμα, ίσως κι εγωισμό. Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς επένδυσα τόσα για έναν άνθρωπο που αρνούταν να νιώσει. Ήταν δυσνόητο για κάποια που πάλευε να αποδείξει ότι ο έρωτάς της αντέχει κι είναι ειλικρινής, να έχει απέναντί της κάποιον που αρνείται να νιώσει. «Αρνείται να νιώσει» το λέω και το ξανά λέω αλλά τίποτα, με πόσα μπουκάλια κρασί και πόσες συζητήσεις ξεπερνιέται κάτι τέτοιο;

Μέχρι που στέρεψε κι η δύναμη κι η ελπίδα. Δεν μπορώ άλλο να προσπαθώ να σου αποδείξω πως δε θα σε πληγώσω. Δεν ξέρω αν το πιστεύω κιόλας, έτσι είναι ο έρωτας, πληγώνεις και πληγώνεσαι. Λυπάμαι για ‘μένα που έχασα τόσο χρόνο, λυπάμαι και για ‘σένα που έχασες έναν άνθρωπο που θα έφθανε στην άκρη του κόσμου γι’ εσένα.

Εγώ θα κρατήσω αυτό το φιλί και μια υποψία υπόσχεσης πως ίσως η ιστορία δεν τελείωσε ακόμα.

Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!