anastasia1126

Γράφει η Σοφία Γ.

 

Και να που έφτασε ο καιρός και για μένα να μάθω, να που τώρα όλα βγάζουν νόημα. Έφτασε ο καιρός να ηρεμήσω την ψυχή μου, που κουράστηκε να ουρλιάζει τόσους μήνες τώρα, ν’ αναρωτιέται για σένα.

Όλα αυτά που απεγνωσμένα ζήταγα να μάθω από σένα, ήρθε η στιγμή που τα έμαθα από αλλού. Γιατί ούτε αυτό δεν ήσουν ικανός να κάνεις, να κοιτάξεις τον άλλο στα μάτια και να φερθείς ως άντρας. Εύχομαι να το έκανες από ντροπή, έτσι για να δικαιολογήσω λίγη απ’ την αξία που σου έδωσα.

Δεν ξέρω αν αισθάνομαι πόνο, θλίψη, θυμό, ανακούφιση, προδοσία ή λύπηση. Σίγουρα, όμως, αισθάνομαι απογοήτευση. Με εμένα κυρίως, με τον εαυτό μου. Έπρεπε μετά από τόσο καιρό να έχω μάθει να με προφυλάσσω, έπρεπε να ξέρω πως και τα μάτια λένε ψέματα κάποιες φορές, γιατί τόσο καλός ηθοποιός ήσουν, που ακόμη και τα μάτια σου με κορόιδευαν. Ίσως να φταίει που έμαθες να ζεις μια ζωή στο θέατρο, δεν ξέρω, ίσως πάλι να το γούσταρες όλο αυτό.

Όμως να σου πω κάτι, ρε ψηλέ; Μεγάλωσες πια για τέτοιες παραστάσεις κι ο κόσμος γύρω σου δε σου φταίει πουθενά. Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να παίζεις με τις ψυχές των άλλων και να τις χρησιμοποιείς μόνο όταν σου κάνει κέφι. Δε σου έμαθαν φαίνεται τι θα πει «σεβασμός». Κι άντε, να δεχτώ ότι δε σου έμαθαν, αλήθεια, δε νοιάστηκες ποτέ να μάθεις; Να δεις πώς είναι.

Αλλά εγώ φταίω, όχι εσύ. Ενώ έπρεπε να αντιμετωπίσω την κατάσταση κατάματα και να κρατήσω την καρδιά μου καθαρή, εγώ εκεί, επέμενα να σε δικαιολογώ συνέχεια. Και να πω ότι δεν προσπάθησαν να μου ανοίξουν τα μάτια; Να μου πλασάρουν την αλήθεια ως έχει; Να δω ακριβώς τι είσαι; Εγώ εξακολουθούσα να σε δικαιολογώ.

Στα μάτια μου, βλέπεις, ήσουν ένας άνθρωπος με καρδιά μικρού παιδιού, που στερήθηκε την αγάπη. Κι εγώ η ηλίθια ήθελα να καλύψω όλα τα κενά της. Τριάντα ετών κενά προσπάθησα να σου καλύψω, να σου δώσω όση αγάπη σου έλειψε. Αλλά τελικά αυτό που κατάφερα ήταν να γδέρνω λίγο απ’ το μέσα μου για να γεμίζω κάθε φορά το εγώ σου.
Η καρδιά σου αποδείχτηκε ανύπαρκτη, όχι παιδιού. Δεν είχες τίποτα αγνό μέσα σου. Ήσουν γεμάτος εγωισμό, ψέμα, υποκρισία, λερωμένος! Κράτα τη για σένα, μη λεκιάζεις κι άλλους!

Μόνο για ένα πράγμα μπορώ να σε ευχαριστήσω. Ήσουν το πιο σπουδαίο και σκληρό μάθημα στη ζωή μου. Με άδειασες κυριολεκτικά, μου στέρησες το δικαίωμα να εμπιστεύομαι, πάγωσες κάθε συναίσθημα μέσα μου. Όμως, ξέρεις κάτι; Εγώ θα πατήσω ξανά στα πόδια μου και θα γίνω πάλι άνθρωπος, εσύ; Εσύ φρόντισε, έστω και λίγο, να μοιάσεις σε άνθρωπο. Είναι κρίμα αυτή η ψυχή που θα έρθει στον κόσμο να γίνει όμοιά σου.

Γίνε, έστω γι’ αυτό το πλάσμα που δεν έφταιξε πουθενά, ένα σωστό παράδειγμα. Δε θα σου ευχηθώ να σου επιστρέψει η ζωή συμπεριφορές, μόνο και μόνο γι’ αυτήν την ψυχή. Αλλά να ξέρεις πως ο τροχός γυρίζει…

Καλή ζωή να έχεις και την επόμενη φορά που θα προδώσεις κάποιον, να κρατάς τα μάτια σου χαμηλά.

Επιμέλεια κειμένου: Αναστασία Νάννου

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!