photo1221

Ο έρωτας δεν είναι ούτε πρίγκιπας ούτε ατσαλάκωτος. Ο έρωτας είναι αλήτης.

Είναι φύσιν αδύνατο να καταφέρεις να φτιάξεις την συνταγή του όταν σου λείπει το βασικό συστατικό.
Συστατικό του έρωτα, είναι λοιπόν οι άντρες αλήτες για αυτό και τους προτιμάμε. Όσο κλισέ και χιλιοειπωμένο κι εάν θεωρηθεί οι γυναίκες έχουμε μαγνητιστεί μαζί τους.

Εκείνους που κλείνουν το μάτι στη ζωή και συνωμοτούν μαζί της με ένα πονηρό βλέμμα.

Συνωμοτούν και την βάζουν να υπογράψει συμμαχία. Συμμαχία επιθυμιών και πραγματικότητας .

Έτσι είναι εκείνοι που αντιστέκονται στα «καθώς πρέπει» και αγαπάνε τα «καθώς θέλω».
Αυτά τα «καθώς θέλω» είναι τόσο γοητευτικά, τα άτιμα. Αδύνατον να τους αντισταθείς, όσο και να προσπαθήσεις. Δεν είμαστε οι άνθρωποι για να συμβιβαζόμαστε, είμαστε για να ταράσσουμε τα μέσα μας με το πάθος μας.

Το πάθος θέλει μαγκιά και καύλα, τελεία και παύλα. Για αυτό τους αγαπάμε εκείνους λίγο παραπάνω, γιατί έχουν στο αίμα τους την σπίθα. Αφήνονται, στους ανέμους και όχι στην άπνοια. Άλλωστε η άπνοια δεν έχει ζωή.

Η ύπαρξή τους σε ταράζει και το χαμόγελό τους σε γαληνεύει. Ζούνε μεταξύ σταθερότητας και αστάθειας και κάθε τους νέο βήμα είναι και μία νέα κατάκτηση του ονείρου.

Είμαστε και εμείς οι γυναίκες που αγαπάμε τα όνειρα.

Ουδείς ρομαντικότερος του κατακτητή θα σας πω. Οι άντρες λοιπόν που κατακτάνε τα όνειρά τους είναι ρομαντικοί.
Είναι ρομαντικοί, ερωτικοί και όχι ερωτιάρηδες.

Τριγυρνούν παντού και πάντα γυρνάνε εκεί που αγαπούν. Χωρίς να σημαίνει ότι αυτό το τριγυρνούν παραπέμπει σε απιστία. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση να ξέρεις ότι αυτό που έχεις, το ποθούν πολλοί αλλά τελικά το έχεις μόνο εσύ.

Από την άλλη θα σας πω ότι πάντα ήμουν λάτρης της αλήθειας. Το ψέμα, το δήθεν και το παραμύθι, ποτέ δεν το γούσταρα. Άλλωστε όσοι θέλουν να πουλάνε παραμύθια καλύτερα να ανοίξουν κανένα βιβλιοπωλείο και ας το πουλήσουν εκεί.

Η αλήθεια κρύβεται σε φλογερά βλέμματα και όχι σε άντρες που θεωρούν πως ανήκουν σε αυτή την κατηγορία επειδή η φύση τους υπέδειξε ότι βρίσκονται εκεί.

Οι άντρες αλήτες δεν έχουν ανάγκη ούτε από διαφήμιση ούτε από κολακείες αλλά από πάθος. Το πάθος είναι η πραγματικότητας τους που σε συνταράσσει. Η μαγκιά τους που δεν έχει πολλά λόγια αλλά έχει λόγο. Τι να μας πουν οι αγάπες και τα λουλούδια όταν στην πρώτη στραβή θα τις πάρουν πίσω.

Ούτε μιξοκλάματα ούτε βρεγμένες ποδιές. Ο άντρας αλήτης σε παρασέρνει. Σε βάζει στον μαγικό του κόσμο και με αυτή τη μαγεία σε κάνει να νιώθεις για πάντα έφηβη. Η ζωή των ενηλίκων καλοί μου είναι ανιαρή και είναι έτσι, γιατί οι ίδιοι οι ενήλικοι επιλέγουν να την κάνουν.

Λυπάμαι δε θα πάρω. Θα προτιμήσω να ανέβω στη μηχανή εκείνου που χωρίς προορισμό θα με οδηγήσει στο πιο μαγικό ταξίδι. Ο προορισμός μου ήταν ανέκαθεν αδιάφορος. Αρκετά με τα συμβατικά και τους κανόνες που προσφέρουν μερικοί.

Οι γυναίκες θέλουμε μετωπικές συγκρούσεις και ταχύτητα. Αρκετά με τα αουτσάιντερ και τους υποταγμένους.

Η υποταγή είναι για τους σκλάβους και όχι για τον έρωτα. Η μαγκιά όμως άλλη υπόθεση. Η μαγκιά σε κάνει τολμηρό. Τολμηρό και ανίκητο απέναντι στους πιο μεγάλους φόβους σου, όπως είναι εκείνοι.

Οι αλήτες αγαπημένοι μου δεν φοβούνται το θάνατο, τη ζωή μην περάσει και δεν την ζήσουν φοβούνται. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μένουν στάσιμοι πουθενά. Την πιάνουν την ζωή από τα μαλλιά και την γυρίζουν ανάποδα.

Από την άλλη θα σας πω ότι τα δεδομένα είναι ακριβώς αυτή που λέει η λέξη δεδομένα. Όχι δεν θα στήσω τη καρδιά μου σε δεδομένα, θα προτιμήσω το κυνήγι, την κατάκτηση, την τρέλα.

Τους άντρες δείγματα και σιγουράκια που σου προσφέρουν ένα καλοσερβιρισμένο έτοιματζίδικο φινάλε τους αφήνουμε στις γυναίκες που δίνουν προβαρισμένους οργασμούς.

Θα προτιμήσω τα βλέμματα που μιλάνε και όχι τα στόματα. Θα προτιμήσω τους ανθρώπους που τρέχουν και όχι τους στάσιμους. Τους πολύχρωμους και όχι τους άχρωμους και νωθρούς.

Γιατί ο αλήτης είναι ροκ δεν είναι μελό άσμα του Παντελίδη. Έχω αλλεργία στα μελό και στις ζωές που στοιβάζονται σε τετράγωνα κουτιά. Θέλω δράση και ανησυχία. Την ηρεμία και το τίποτα το βαριέμαι θανάσιμα.

Τα καλολουστραρισμένα ψέματα και τα γλυκανάλατα τυπάκια με απωθούν.

Έχουμε, βλέπεις συνηθίσει οι άνθρωποι να κατανομάζουμε ως κακό ό,τι δεν μπορούμε να φτάσουμε, ό,τι ξεπερνάει την τετράγωνη λογική μας. Όχι δεν θα ακολουθήσω, θα επιμείνω.

Διότι ο έρωτας ζει μέσα σε αλήτισσες ζωές και επαναστάτες ανθρώπους και όχι μέσα σε παραμύθια, πρίγκιπες και πράσινα άλογα.

 

Συντάκτης: Πέννυ Πηττά

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!