poly118

Στην αρχή μίας σχέσης, λένε, πρέπει κι οι δύο να είστε κύριοι. Να προσέχετε πώς φέρεστε ο ένας στον άλλον και κυρίως, πώς μιλάτε ο ένας μπροστά στον άλλον. Δεν είναι λίγες οι φορές, μάλιστα, που όταν βρεθήκανε στην ίδια παρέα οι φίλοι σου με σένα και το αμόρε σου απόρησαν: ήσουν μέσα στις γλύκες και μπροστά στο αίσθημα δεν έβρισες ούτε μία φορά -πράγματα αρκετά κόντρα με το πώς σε έχουν μάθει οι φίλοι σου τόσα χρόνια.

Μετά από λίγο χρονικό διάστημα, λοιπόν, θα έρθει η ώρα που θα σου ξεφύγει και θα βρίσεις μπροστά στο ταίρι σου, απ’ την αντίδραση του οποίου θα εξαρτηθεί η τροπή που θα πάρει η σχέση σας. Αν πεις συγγνώμη που ξεχάστηκες κι έβρισες μπροστά του και σου πει ένα «ok, δεν πειράζει», καταλαβαίνεις πως όντως πειράχτηκε και πως δεν μπορείς να ξαναβρίσεις μπροστά του. Αν όμως ζητήσεις συγγνώμη κι όχι μόνο σου πει πως δε χρειάζεται να απολογείσαι, αλλά αρχίζει επίσης τα βρισίδια, κάπου εκεί νιώθεις πως έχεις βρει το άλλο σου μισό -κι αυτό επειδή νιώθεις πως μπορείς να εκφράζεσαι ελεύθερα με το ταίρι σου, χωρίς να φιλτράρεις και το κόμμα στις λέξεις σου.

Το να βρίζεις άλλους με το ταίρι σου, εντάξει, δεν είναι κάτι τόσο τρομερό. Το να βρίζεστε, όμως, μεταξύ σας είναι ένα μεγάλο θέμα για το οποίο έχουν ειπωθεί πολλά. «Αρχικά, για έναν άνδρα απαγορεύεται γιατί παύει να είναι τζέντλεμαν και σε μια γυναίκα δεν πάει, γιατί χάνει τη θηλυκότητά της και μοιάζει περισσότερο με νταλικέρη». Σαχλαμάρες!

Απορρίπτοντας κατηγορηματικά τα παραπάνω στερεότυπα, τα οποία δεν είναι καν επιχειρήματα για να μη βρίζεστε με το ταίρι σου παρά πώς θα φαινόταν αυτό σε κάποιον τρίτο, θα πάω στη μερίδα ανθρώπων που υποστηρίζει πως με το να αλληλοβρίζεστε δείχνετε ότι δε σέβεστε ο ένας τον άλλον κι ο σεβασμός είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε μία σχέση.

Πράγματι, ο σεβασμός είναι ό,τι πιο σημαντικό σε μία σχέση και το βρισίδι, αν ειπωθεί τη σωστή στιγμή σε σωστό τόπο και χρόνο, μπορεί όχι μόνο να μην είναι προσβλητικό, αλλά και να μη δείχνει ότι δε σέβεστε ο ένας τον άλλον. Αρχικά, πολύ σημαντικό είναι να ειπωθεί σε ώρες που θα είστε οι δυο σας και μόνο κι όχι όταν θα είστε έξω για καφέ και για ποτό με παρέα. Εκτός του ότι θα χτυπήσει άσχημα μία τέτοια εικόνα –που εν τέλει μπορεί να μη σας νοιάζει καν και καλά κάνετε–, λίγο ο ένας να πάρει πιο σοβαρά από όσο θα έπρεπε τα λόγια του άλλου, συν την παρουσία τρίτων, μπορούν τα πράγματα απ’ το πουθενά να μην εξελιχθούν πολύ ευχάριστα.

Το βρισίδι είναι ιδανικό στα πλαίσια πειράγματος και στα πλαίσια ψευτοκαβγάδων, γι’ αυτό κι αν μπορείς να το αποφύγεις την ώρα που θα τσακώνεστε για κάτι πολύ σοβαρό, να το κάνεις χωρίς δεύτερη σκέψη. Το βρισίδι πρέπει να χρησιμοποιείται σε φάσεις χαλαρότητας, σαν ένας τρόπος για να αποφορτιστείτε κι οι δύο, να ξεσπάσετε, να εκτονωθείτε. Βέβαια, δε βρίζουν όλοι οι άνθρωποι, αυτοί όμως που βρίζουν, μπορούν να το κάνουν και με τη σχέση τους, γιατί αλλιώς καταπιέζονται αρκετά, καθώς ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού τους πρέπει μονίμως να το κρύβουν.

Αν, λοιπόν, το βρισίδι χρησιμοποιηθεί με τους σωστούς όρους και τις σωστές προϋποθέσεις, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε ένα ζευγάρι. Με αυτόν τον τρόπο δένεστε πιο πολύ, καθώς αποκτάτε μεγαλύτερη οικειότητα μεταξύ σας και κυρίως μεγαλύτερη ελευθερία, κάνοντας τη σχέση σας αυτομάτως πολύ πιο ουσιαστική. Μπορείς να πεις με τη σχέση σου αυτό που θα έλεγες και με τους φίλους σου, πράγμα που σημαίνει ότι είστε ταυτόχρονα και φιλαράκια. Δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε πως με το σύντροφό σου πρέπει να είστε εκτός από εραστές και φίλοι κι αυτό είναι μία απ’ τις μεγαλύτερες αλήθειες.

Γιατί έτσι μπορείς να εκφραστείς αυθόρμητα μπροστά του, τη στιγμή που θες και με τον τρόπο που θες. Όταν, για παράδειγμα, κάνει κάτι που σου τη σπάει, αντί να τον βρίζεις στις κολλητές και στους κολλητούς σου και μετά μπροστά του να είσαι μη μου άπτου, του ρίχνεις ένα μπινελίκι και στρώνετε και οι δύο. Δεν είναι καλύτερο αυτό; Αντί να κράζεις τη σχέση σου στους άλλους και να δίνεις δικαιώματα για το ταίρι σου που μια μέρα θα σου τα χτυπήσουν και θα νευριάσεις, να πεις κατάμουτρα ακριβώς πώς σε κάνει να νιώθεις εκείνη τη στιγμή κι ας βρίσεις και λίγο.

Κι ας είναι για τον πιο χαζό λόγο. Ή πολύ πιο απλά, ας βριστείτε για την πλάκα, για χαβαλέ, ή ας είναι οι βρισιές τα δικά σας προσωπικά υποκοριστικά. Τα «αγαπούλα μου» και «κουτσούνι μου» δεν τα χωνέψατε ποτέ, άλλωστε.

Και μην ξεχνάτε το πιο βασικό: κανένας δεν έχει λόγο για το τι γίνεται ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Μόνο αυτοί οι δύο, μεταξύ τους, που ξέρουν καλύτερα απ’ τον καθένα τι έχει γίνει, τι έχει ειπωθεί και γιατί. Κανένας άλλος. Κι αν είσαι κατά του βρισίματος σε ένα ζευγάρι, έχεις την ελευθερία και την ευχή από όλους εμάς τους αθυρόστομους να μην πεις ούτε τη λέξη «μαλάκας» μπροστά στο ταίρι σου, αν σε χαλάει τόσο.

 

Συντάκτης: Ειρήνη Μανουσαρίδου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!