paul2918

Τον πολύτιμο ελεύθερο χρόνο μας, επιλέγουμε συνήθως να τον περνάμε κάνοντας ό,τι μας χαλαρώνει. Δημοφιλής δραστηριότητά μας είναι η παρακολούθηση μιας ταινίας. Αγαπάμε τον κινηματογράφο και δικαιολογημένα, καθώς τα σενάρια της μεγάλης οθόνης μας ταξιδεύουν και μας επιτρέπουν να ονειρευόμαστε. Πηγαίνουμε με την παρέα μας σε σινεμά, χειμερινά ή θερινά, κι άλλοτε επιλέγουμε την άνεση του σπιτιού, οργανώνοντας movie nights με φίλους, το αμόρε, ή ακόμα και με την αφεντιά μας. Τα είδη ταινιών αμέτρητα κι η επιλογή πάντα ανάλογη με τη διάθεσή μας εκείνη τη στιγμή. Αν ανατρέξετε στις ταινίες που έχετε δει μέχρι σήμερα, πιθανά να διαπιστώσετε ότι μεγάλο ποσοστό καταλαμβάνουν οι ρομαντικές κομεντί. Τυχαίο; Δε νομίζω.

Το είδος αυτό παραδοσιακά μοιάζει να απευθύνεται στον γυναικείο πληθυσμό. Μα αυτό δεν είναι παρά ακόμη ένα σεξιστικό στερεότυπο που στηρίζεται στην προκατάληψη πως οι γυναίκες είναι περισσότερο συνδεδεμένες με το συναίσθημα, σε αντίθεση με τους άνδρες, οι οποίοι –εξίσου εγκλωβισμένοι σε κοινωνικές συμβάσεις κι αυθαίρετες γενικεύσεις– οφείλουν να καλλιεργούν μια εικόνα σύμφωνα με την οποία λειτουργούν πιο λογικά και ψυχρά. Στην πραγματικότητα, βέβαια, οι παραγωγές αυτές σπάνε τα ταμεία και στο αντρικό κοινό.

Στις ρομαντικές κομεντί, λοιπόν, εκτυλίσσονται τρυφερές ιστορίες αγάπης που αναμειγνύονται με στοιχεία κωμωδίας. Και ναι, αρκετά συχνά ισχύει –και χωρίς καμία υπερβολή– η γνωστή ατάκα ότι οι ταινίες είναι βγαλμένες απ’ τη ζωή. Πόσες φορές δεν έχει συμβεί να γνωρίσουμε κάποιον υπό αντίξοες ή ακόμα κι αστείες συνθήκες και στην πορεία να εξελιχθεί σε μια σχέση με απίστευτη χημεία; Κάτι τέτοιες στιγμές σκεφτόμαστε πως θα μπορούσαμε άνετα να πρωταγωνιστούμε κι εμείς σε μια ρομαντική ταινία. Γιατί όχι;

Για να δούμε, όμως, τι είναι ρομαντισμός; Κυρίαρχο στοιχείο του αποτελεί η ανάγκη έκφρασης με έμφαση στο συναίσθημα, κάτι που αντιτίθεται στη λογική και την πεζότητα. Οι άνθρωποι αποκαλύπτουν την ψυχή τους, τ’ αληθινά τους αισθήματα, την αγνή, καθαρή κι ίσως ασυνείδητα κρυμμένη πλευρά του εαυτού τους, που τολμά να τσαλακωθεί μπροστά σε εκείνον για τον οποίον τρέφει αισθήματα, φανερώνοντας πόσο υπέροχα εύθραυστοι μπορεί να είναι. Άνθρωποι ντροπαλοί, που μπορεί να διστάζουν να εκδηλώσουν τα αισθήματά τους και συνήθως όταν το τολμούν γίνεται άτσαλα. Πόσο ελκυστικό αλλά κι ερωτεύσιμο είναι αυτό; Η ανταπόκριση δεν είναι δύσκολο ν’ ακολουθήσει, καθώς είναι πέρα για πέρα αληθινό.

Πολλές πράξεις χαρακτηρίζονται ρομαντικές κινήσεις. Σίγουρα οι πρώτες που μας έρχονται στο μυαλό είναι οι πιο κλισέ, όπως η προσφορά λουλουδιών και δώρων, η αφιέρωση ενός τραγουδιού, ένα δείπνο έκπληξη με κεριά και πολλά άλλα. Κυρίως, όμως, είναι όλες εκείνες οι πράξεις που δηλώνουν εκτίμηση, απ’ την πιο μικρή έως την πιο μεγάλη, με τις οποίες σεβόμαστε, αποδεχόμαστε και δείχνουμε ότι όταν κάτι είναι σημαντικό για το πρόσωπο που μας ενδιαφέρει, είναι και για εμάς.

Έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο απολαμβάνουμε κατά καιρούς να βλέπουμε ρομαντικές κομεντί και πού έγκειται η μεγάλη τους επιτυχία; Στη σύγχρονη ζωή, με τους τρελούς ρυθμούς στην καθημερινότητα, την έλλειψη ουσιαστικής ανθρώπινης επικοινωνίας και την ευκολία δημιουργίας εφήμερων κι επιφανειακών σχέσεων, οι άνθρωποι πλέον δε βιώνουν το συναίσθημα, στην πράξη το αποφεύγουν. Είναι γεγονός πως ο ρομαντισμός κι η ανεμελιά τείνουν να χαθούν ή στην καλύτερη περίπτωση τα συναντάμε σπάνια. Επειδή αυτό είναι θλιβερό, έχουν έτσι απίστευτη ανάγκη να ξεφύγουν απ’ τη δική τους ζωή, να ονειρευτούν, να ταυτιστούν και να εισπράξουν ό,τι τους λείπει μέσα απ’ τις ταινίες. Λειτουργούν, δηλαδή, σαν ισοστάθμιση του κυνισμού που επικρατεί γύρω μας και μέσα μας.

Θυμηθείτε όμως, ότι ο καθένας μας είναι μοναδικός κι εκφράζει τον ρομαντισμό του με τον δικό του τρόπο. Σε καμία περίπτωση, η απουσία έκφρασής του δε σημαίνει απαραίτητα κι έλλειψη συναισθημάτων. Αντίθετα, σημαίνει ότι το συναίσθημα είναι μπλοκαρισμένο, ίσως ως άμυνα. Χρειάζεται λοιπόν, χρόνος να νιώσουμε άνετα, να κοιτάξουμε καθαρά μέσα μας, να εκφραστούμε και ν’ αφεθούμε στο γνήσιο συναίσθημα να μας παρασύρει.

Μην ξεχνάμε ακόμη ότι οι ρομαντικές κομεντί έχουν επηρεάσει αρκετά την άποψή μας για τον ιδανικό σύντροφο αλλά και τον αυθεντικό έρωτα. Συνηθίζουμε να περιμένουμε στη ζωή μας το εξιδανικευμένο και να ονειρευόμαστε ότι ο πρίγκιπας θα έρθει με το άλογο κι η νεράιδα θα ‘ναι αψεγάδιαστη. Ποιος ξέρει; Ο πρίγκιπας μπορεί να ‘ρθει ίσως με πατίνι κι η νεράιδα να ‘ναι τέλεια μες στις ατέλειές της. Επομένως μάτια και καρδιά ανοιχτά!

Λίγο ή πολύ, κατά βάθος, όλοι είμαστε ρομαντικές ψυχές κι αποζητάμε τον έρωτα που θα κάνει την καρδιά μας να χτυπήσει δυνατά, να νιώσει ζωντανή. Οι ταινίες αυτές έρχονται να μας το θυμίσουν κι αποτελούν τη σπίθα να πιστέψουμε ότι η αληθινή αγάπη υπάρχει. Το σενάριο της ζωής μας δεν το γράφουμε εμείς. Μπορούμε, όμως, να αναλάβουμε τη σκηνοθεσία του. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, να ζήσουμε τη δική μας ρομαντική κομεντί!

Συντάκτης: Φρόσω Κωνσταντάκη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!