vasiliki163

Δεν το συνηθίζω, μα αποφάσισα να ξεκινήσω με ένα περιστατικό, ένα γεγονός που συνέβη πρόσφατα και μου έκανε εντύπωση -παραδόξως θετική. Και λέω παραδόξως, όχι γιατί δύσκολα με εντυπωσιάζει κάτι, μα γιατί συνηθίζουμε να εστιάζουμε σε ό,τι μας πειράζει, μας προβληματίζει, μας ενοχλεί και να το παρουσιάζουμε.

Βρέθηκα πρόσφατα με παρέα σε ένα χώρο εστίασης, μια βραδιά συνηθισμένη, αλλά με συσσωρευμένη υπερβολική κούραση κατά τη διάρκεια της μέρας. Μια αιφνίδια αδιαθεσία ενός παιδιού παραλίγο να μας χαλάσει τη διάθεση, όταν παράλληλα συνειδητοποίησα ότι ήταν από τις ελάχιστες φορές που τα παυσίπονα έλειπαν από την τσάντα μου. Πριν καν μπω στη διαδικασία να ψάξω τα εφημερεύοντα, τόλμησα να ρωτήσω ένα σερβιτόρο, χωρίς βέβαια να περιμένω πως μαζί με το φαγητό μοιράζουν δωράκι και αναλγητικά, ούτε πως θα πολυ-ασχοληθεί μαζί μας. Εξάλλου, δεν ήταν υποχρέωσή του.

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ενδιαφέρθηκε, ρώτησε, έψαξε και δύο λεπτά μετά μας έφερε παυσίπονο στο τραπέζι μας. Αφού το πήρε, ο φίλος μου ένιωσε πολύ καλύτερα και η βραδιά κύλησε όμορφα, με γέλια και ευχάριστο κλίμα. Στο μεσοδιάστημα, μέχρι να φύγουμε ο σερβιτόρος μας ρώτησε πολλάκις κατά τη διάρκεια της δουλειάς του αν η κατάσταση της υγείας του παιδιού είχε βελτιωθεί. 

Δεν ξέρω καν το όνομά του, μα το πρόσωπο αυτό έχει ήδη κερδίσει το θαυμασμό μου γι’ αυτή την ένδειξη ανθρωπιάς και ένα ευχαριστώ το οποίο και του είπαμε ήταν σίγουρα λίγο. Το περιστατικό αυτό αποτελεί ωστόσο απλώς την αφορμή για όσα πρόκειται να διαβάσετε στη συνέχεια.

Σε κάθε επάγγελμα υπάρχουν κανόνες, ένας συγκεκριμένος κώδικας δεοντολογίας που πρέπει απαρέγκλιτα να τηρείς. Περνάς από συνέντευξη, κατόπιν από εκπαίδευση μέχρι να μάθεις τα «της δουλειάς». Μαθαίνεις να χειρίζεσαι μηχανήματα, να επικοινωνείς με τρίτους, να χρησιμοποιείς κατάλληλο λεξιλόγιο. Μαθαίνεις αυτά που σου χρειάζονται για να είσαι όχι μόνος σωστός αλλά και καλός– επαγγελματίας.

Για τον εργοδότη αρκεί να είσαι παραγωγικός, να μη δημιουργείς προβλήματα. Να βγάζεις τη μέγιστη δυνατή δουλειά στον ελάχιστο δυνατό χρόνο. Εξάλλου, αυτός είναι και βασικός νομός της οικονομίας.

Ως εδώ ο εργοδότης έχει δίκιο αναφορικά με τα στοιχεία που πρέπει να διαθέτει ο εργαζόμενος.

Κανένας όμως δεν υπέδειξε στον εργαζόμενο αν θα είναι και πώς θα γίνει ανθρώπινος. Και καλώς ή κακώς, σε συνθήκες πίεσης, όπως το περιβάλλον εργασίας, σε συνθήκες που κανένας δεν απαιτεί από σένα κάτι παραπάνω, παρά να τηρείς τα τυπικά περί ευγένειας και να μην προσβάλλεις κανέναν, σε αυτές τις συνθήκες φαίνεται ο πραγματικός σου εαυτός.

Το πώς φέρεσαι σε εκείνον που πιθανόν να μη σε ξαναδεί ποτέ, σε εκείνον που δε σε γνωρίζει προσωπικά και λίγα λεπτά αργότερα ίσως να μη θυμάται ούτε τη φυσιογνωμία σου, είναι ενδεικτικό δείγμα του ήθους και της ανθρωπιάς σου.

 

Συντάκτης: Βασιλική Γουγούλα
Επιμέλεια κειμένου: Μάιρα Τσιρίγκα

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!