paul1504

Από το δημοτικό θυμάμαι να λέμε διάφορα συνθήματα υπερασπιζόμενοι την κοριτσίστικη φιλία έναντι της αγορίστικης, και το αντίθετο φυσικά. «Αγόρια ατσίδες, κορίτσια κατσαρίδες» ουρλιάζαμε, «Κι ο κλήρος πέφτει στα αγόρια που ήταν σαν σαν σαν σκυλόψαρα» τραγουδούσαμε, και πολλά ακόμη βαρύγδουπα λόγια σκορπίζαμε, που έδειχναν την τεράστια απέχθεια των μικρών παιδιών για το άλλο φύλο.

Αν τύχαινε δύο παιδάκια να έρθουν κοντά και να θέλουν να κάνουν περισσότερη παρέα, τότε οι υπόλοιποι ξεσηκώνονταν αρχίζοντας να φωνάζουν πώς ο τάδε αγαπά τη δείνα και θέλει να τα φτιάξουν. Βέβαια, από τότε υπήρχαν οι μικροί επαναστάτες, χάρη στους οποίους πάει ο κόσμος μας μπροστά, κι είναι εκείνοι που επέλεγαν την παρέα που τους ταιριάζει πιο πολύ, χωρίς να υπολογίζουν το φύλο.

Ευτυχώς από την εφηβεία και μετά το πλάνο αλλάζει, οι προκαταλήψεις αρχίζουν να σπάζουν κι ο φόβος για το διαφορετικό γίνεται περισσότερο περιέργεια. Επιτέλους, τα παιδιά νιώθουν πιο ελεύθερα να αναπτύξουν φιλίες σύμφωνα με τα κριτήρια που εκείνα έχουν ανάγκη κι αναζητούν ανθρώπους με προσωπικότητες, κι όχι αποκλειστικά άντρες ή γυναίκες. Έτσι φτάνουμε στην ενήλικη ζωή μας και πολλοί από εμάς έχουμε φτιάξει την παρέα μας, τη δική μας μικρή οικογένεια που αγαπάμε και δε θα αλλάζαμε με τίποτα στον κόσμο. Παρέες γυναικών, παρέες αντρών, ανάμεικτες παρέες αλλά και γυναικοπαρέες με ένα μόνο αγόρι να αποτελεί τον βασιλιά και τον τυχερό όπως κι αντροπαρέες με μία κοπέλα να κατακτά την κορυφή και να αποτελεί εκείνη τη μικρή αδερφή που όλοι συνοδεύουν και προστατεύουν.

Σε αυτές τις παρέες υπάρχουν τα καλά αλλά και τα αρνητικά, όπως συμβαίνει παντού και σε όλες τις σχέσεις, είτε είναι φιλικές, είτε ερωτικές, είτε ακόμη κι οικογενειακές. Όταν έρχεσαι σε επαφή με τα άτομα του άλλου φύλου μέσα από μία φιλία στην οποία ο καθένας είναι ελεύθερος κι αληθινά ο εαυτός του, αναμφίβολα έρχεσαι σε επαφή με τον τρόπο σκέψης τους. Πάντα λέμε πως οι άντρες κι οι γυναίκες δεν μπορούν να κατανοήσουν απόλυτα ο ένας τον άλλον κι επειδή είναι πολύ σύνηθες σε μια ερωτική σχέση οι εραστές να μην εκφράζονται με απόλυτη ειλικρίνεια, η φιλία είναι εκείνη που μπορεί να βοηθήσει τους μεν να κατανοήσουν τους δε. Αυτό, βέβαια, θα τους κάνει πιο απαιτητικούς στις σχέσεις τους, καθώς θα περιμένουν κι από το ταίρι τους να ρίξει όλες τις άμυνες, όπως το φιλαράκι τους, κάτι που σπάνια συμβαίνει.

Οι συμβουλές, τώρα, που λαμβάνουμε είναι πολύ χρήσιμες, αφού αντανακλούν μια διαφορετική φιλοσοφία και μας δίνουν φώτα που μέχρι τότε για εμάς ήταν σβηστά. Βλέπουμε με διαφορετική οπτική τα πράγματα και φυσικά οι κολλητοί του αντίθετου φύλου είναι οι καλύτεροι για να μας βοηθούν με τα ερωτικά μας! Τέλος οι υποθέσεις κι οι μαντεψιές, ο άντρας κολλητός σου θα αναγνωρίσει τα σημάδια και θα σου πει τι να περιμένεις και τι όχι ενώ η γυναίκα κολλητή του θα τον βοηθήσει να προσεγγίσει εκείνη που θέλει, με τον σωστό τρόπο. Είναι μια υπέροχη μίξη αυτές οι παρέες ειδικά όταν η πλειοψηφία είναι του ενός φύλου. Ο ένας ή η μία που συμπληρώνει το παρεάκι νιώθει πάντα αυτή τη μοναδικότητα που λίγο-πολύ όλοι μας απολαμβάνουμε να αισθανόμαστε.

Ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να χάνεις λίγο τη στερεοτυπική ταυτότητα του φύλου σου, μέσα από συζητήσεις κι ενδιαφέροντα που θεωρητικά δε σε αφορούν, όμως στην ουσία απλά ανοίγεις λίγο ακόμα το πεδίο των ερεθισμάτων σου, κι αυτό μόνο καλό μπορεί να θεωρηθεί. Κι αν επιμένουμε να χωριζόμαστε σε στρατόπεδα, πάλι λειτουργεί υπέρ μας η τόσο στενή επαφή με το άλλο φύλο, γιατί μέσα από τη φιλία αυτή μαζεύεις όλα τα μυστικά του –και καλά– αντιπάλου και τα κρατάς σαν φυλαχτό κι όπλο για να επιβιώσεις στον κόσμο των σχέσεων.

Η γυναίκα της αντροπαρέας εξωτερικεύει ευκολότερα την καφρίλα που κρύβει μέσα της κι αντίστοιχα ο άντρας της γυναικοπαρέας εκδηλώνει πιο άνετα την ευαισθησία του κι αυτό το σπάσιμο των καλουπιών που επιβάλλει η κοινωνία μόνο υπέροχο μπορεί να είναι.

Είναι όμορφο να μπλέκονται οι απόψεις και να νιώθεις πως εσύ είσαι κομμάτι μιας αληθινής παρέας κι οικογένειας που θα σε προσέχει σαν κάτι μοναδικό. Η γνώμη σου μετράει κι είσαι εκεί για να δώσεις στην υπόλοιπη παρέα τη διαφορετική νότα και την τρέλα που θα την απομακρύνει απ’ τη μονοτονία.

Συντάκτης: Μαρία Αθανασοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!