paul1812

«Να βρεις ένα καλό παιδί να νοικοκυρευτείς.» Η ατάκα που ανέκαθεν άκουγες στα οικογενειακά τραπέζια τις Κυριακές και τις γιορτές. Έτσι θα εξασφάλιζες την ευτυχία σου. Με ένα καλό παιδί. Με ένα παιδί που δουλεύει σκληρά και βγάζει το ψωμί του για να σε προσέχει, με μια κοπέλα που γνωρίζει απ’ έξω τις συνταγές του τσελεμεντέ και μπορεί να κάνει την τέλεια τσάκιση στο παντελόνι σου. Αυτά τα δήθεν μοναδικά χαρακτηριστικά που έπρεπε να ψάξεις σε έναν σύντροφο, αλλιώς δε θα στεριώσεις. Και ξέρεις τι γίνεται, άμα δε στεριώσεις, ε; Μένεις στο ράφι. Αυτόματα αποκτάς την ιδιότητα της γεροντοκόρης και του γεροντοπαλίκαρου, και λογικά θα ‘χεις και κάποιο κουσούρι για να ‘μεινες μπακούρι. Αλλιώς παιδί σαν τα κρύα τα νερά και να μην έχει κάποιον δίπλα του; Συμφορά μεγάλη.

Όσες φορές, όμως, κι αν γυρίσαμε ειρωνικά τα μάτια μας ή κάναμε πως ακούγαμε τη θεία Μαρία απ’ το χωριό, που μας κατσάδιαζε κάθε φορά που μάθαινε πως δεν είχαμε σχέση κι ο γάμος είναι στα μακρινά ή στα καθόλου σχέδιά μας, κάτι χτιζόταν μέσα μας. Ίσως να ήταν και φόβος. Όσο είσαι μικρός δε σε νοιάζει ιδιαίτερα. Ξέρεις ότι έχεις αρκετά χρόνια μπροστά σου, προλαβαίνεις να κάνεις όσα θες, ζώντας παράλληλα τη ζωή σου. Όταν συνειδητοποιείς, όμως, ότι η θεία Μαρία έρχεται μία φορά τον χρόνο κι εσύ δίνεις τις ίδιες απαντήσεις κάθε φορά, ενώ τίποτα δεν έχει αλλάξει στη ζωή σου, παρά μόνο το νούμερο της ηλικίας σου, τρομοκρατείσαι. Κι έτσι, απ’ το πουθενά, η θεία σου η Μαρία, σε κυνηγάει σχεδόν σε κάθε σου σχέση.

Ναι, σίγουρα, όλοι ένα καλό παιδί ψάχνουμε. Ποιος θέλει να μπλέξει με το κακό; Ζητάμε έναν άνθρωπο που θα μας ερωτευτεί παράφορα, θα μας προσέχει και θα μας δέχεται για τις παραξενιές και τις φρίκες που τρώμε. Θα στέκεται δίπλα μας στα δύσκολα, θα ακούει τις χαζομάρες μας και τα παράπονά μας για τις βαρετές μέρες στη δουλειά. Έναν άνθρωπο που θα κάνει ό,τι δεν έκαναν οι προηγούμενοι. Δε θα τα παρατήσει στην πρώτη δυσκολία, δε θα φύγει μόλις τα βρει σκούρα.

Με τον καιρό, όμως, το καλό παιδί άλλαξε. Ξαφνικά δεν είναι αυτός ο άνθρωπος που ψάχναμε απεγνωσμένα να δέσουμε την άγκυρά μας. Έγινε ένα παιδί που ναι μεν είναι καλό, αλλά αυτό από μόνο του δε μας φτάνει. Έγινε μια ξερή τυποποιημένη απάντηση στο «Γιατί δε χωρίζεις;». «Ε, να μωρέ, είναι καλό παιδί.» Κι ενώ, φαινομενικά, μόλις το ακούς αυτό, η αυθόρμητη απάντησή σου είναι ότι άμα είναι καλό παιδί, να τον κεράσουμε μια πάστα, συνειδητοποιείς ότι το καλό παιδί δε χρειάζεται την πάστα. Έναν αξιοπρεπή χωρισμό χρειάζεται.

Γιατί, κάποια στιγμή, πρέπει να καταλάβουμε πως αυτή η διαπίστωση δεν είναι αρκετή για να κρατήσει κάποιον σε μια σχέση, δεν είναι σίγουρα αρκετή για να κάνει κάποιον ευτυχισμένο. Ας είναι και το καλύτερο παιδί του κόσμου, αν στο «Γιατί είσαι με τον/την τάδε;» δε βρίσκεις κάτι άλλο ν’ απαντήσεις, έχεις ήδη φύγει. Γιατί αν φτάσουμε ποτέ σ’ αυτό το σημείο, σημαίνει πως μας έχει τελειώσει οριστικά κι αμετάκλητα. Γιατί το «Ε, να μωρέ, είναι καλό παιδί.» δεν περιέχει ίχνος έρωτα ή θαυμασμού ενώ έρχεται με ένα βλέμμα μεταξύ λύπησης κι απελπισίας, κι αυτό είναι κάτι που σε κανένα δεν αξίζει.

Στο κάτω-κάτω, τι σημασία έχει να ‘ναι καλό παιδί; Αφού δεν περνάς καλά στη σχέση σου και πολλά πράγματα έχουν αλλάξει μεταξύ σας, τι νόημα έχει να ‘στε ακόμα μαζί; Ναι, ο χωρισμός δεν είναι εύκολη απόφαση, δεν προκύπτει στο άψε-σβήσε, είναι, όμως, κάτι που πρέπει να κάνεις, όταν φτάσεις στο σημείο να δίνεις αυτήν την ηλίθια δικαιολογία.

Το «είναι καλό παιδί», αν είναι το μόνο που σε κρατάει, είναι στην πραγματικότητα λόγος για να χωρίσεις. Το «είναι καλό παιδί» σημαίνει ότι δεν περνάω καλά, αλλά δε φεύγω, γιατί είναι κρίμα, μωρέ. Σημαίνει ότι θα μείνω σε μια σχέση, παρόλο που δεν είμαι ευτυχισμένος, γιατί δεν έχω κάτι άλλο να κάνω κι ο άλλος δε με ενοχλεί ιδιαίτερα, είναι σαν να μη βρίσκεται στη ζωή μου. Σημαίνει ότι πλέον δεν είμαστε εραστές αλλά φίλοι. Σημαίνει ότι φοβάμαι να χωρίσω, μήπως μείνω μόνος μου κι η θεία μου με σχολιάζει πάλι. Κι αν όλα αυτά είναι χαζές θεωρίες, τουλάχιστον, σίγουρα σημαίνει πως πρέπει να το λήξω ειρηνικά.

Γιατί δεν αρκεί να ‘ναι ο άλλος καλό παιδί. Θα πρέπει να κάνει κι άλλα πράγματα, πέρα απ’ το να είναι καλό παιδί. Το κυριότερο, να σε κάνει ευτυχισμένο. Αν δεν το κάνει αυτό, άσε το καλό παιδί να βρει ένα άλλο ένα σαν κι αυτό και να φτιάξουν τη ζωή τους, όπως θέλουν. Εσύ βαρέθηκες τα καλά παιδιά, έρωτα πεθύμησες.

Συντάκτης: Χριστίνα Νικολοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!