desktop31

Γεννήθηκα στον κόσμο της τρομοκρατίας. Εξήγηση για καθετί που δεν πρέπει να κάνω είναι πως θα υποστώ άσχημες συνέπειες. Γι’ αυτό πρέπει να φοβάμαι, ώστε να αποφεύγω όλα εκείνα τα «κακά» που θα με βλάψουν. Ο φόβος είναι ο πιο εύκολος κι ανόητος τρόπος χειραγώγησης. Γεννιέται από χαζούς και γεννά χαζούς, καθώς η επινόησή του σκέψη πολλή δε θέλει. Και μιας και φοβηθείς, αδρανής θα μείνεις, άρα πάλι σκέψη πολλή δε θέλει. Ο φόβος είναι θεός και δαίμονας. Θεός για όποιον τον σκορπά, καθώς του δίνει εξουσία. Δαίμονας για όποιον τον δέχεται, καθώς τον περιορίζει.

Ο φόβος ξεκινά από το σπίτι μου. Είμαι μικρή. Κάθε μικρή δεν ξέρει. Για να μάθει θα πρέπει να φοβηθεί. «Αν το ποτήρι σου πέσει από τα χέρια θα σπάσει και θα κοπείς». «Αν βγάλεις το χέρι σου από το παράθυρο την ώρα που κινείται το αυτοκίνητο, θα περάσει ένα άλλο και θα στο κόψει». «Αν κολυμπήσεις στη θάλασσα ενώ έχεις φάει, θα πνιγείς». Κι έτσι, για να μην χτυπήσω και να μην πεθάνω, μαθαίνω όλα τα επικίνδυνα που δεν πρέπει να κάνω.

Πάω στο σχολείο. Κι εκεί δάσκαλοι-τρομοκράτες με περιμένουν. «Αν κάνεις φασαρία, δε θα βγεις διάλειμμα». «Αν χτυπήσεις τον συμμαθητή σου, θα το πούμε στη μαμά σου». «Αν δεν υπακούς στις εντολές, θα πας στο γραφείο του διευθυντή». Κι η μάθηση γίνεται φόβος και το σχολείο εφιάλτης κι η μαμά μου απειλή κι ο διευθυντής τέρας.

Κι εκεί έξω στον κόσμο. «Αν αντισταθείς, θα πας φυλακή». «Αν ψηφίσεις λάθος κόμμα, θα υποφέρεις». «Αν πεις τη γνώμη σου, θα χάσεις τη δουλειά σου». «Αν πεις ότι είσαι γκέι, δε θα βρεις δουλειά». Με λίγα λόγια κλείσε το στόμα σου και κάνε ό,τι σου λέμε.

Το μόνο που θέλω να ακούσω είναι «Κράτα καλά το ποτήρι και θα είσαι ασφαλής». «Κολύμπα με άδειο στομάχι και θα είσαι ασφαλής». «Κάνε ησυχία στην τάξη για να μπορούμε να δουλέψουμε σωστά». «Να συμπεριφέρεσαι καλά στους συμμαθητές σου ώστε να περνάτε όμορφα στο σχολείο». «Να κάτσεις σπίτι σου, ώστε να είσαι ασφαλής». «Να ψηφίζεις και να λες ό,τι θέλεις, χωρίς να προσβάλλεις τους άλλους, γιατί είσαι ελεύθερη».

Θέλω να ξέρω τι πρέπει να κάνω για να ζω καλά, να είμαι χαρούμενη, να έχω φίλους, να είμαι ασφαλής. Δε θέλω αυτά να προκύπτουν τυχαία μέσω του φόβου μου. Δε θέλω η ασφάλειά μου να προκύπτει μέσω της αδράνειάς μου, αλλά μέσω της δράσης μου. Δε θέλω να φοβάμαι να περπατήσω σε σκοτεινούς δρόμους, να μιλήσω με αγνώστους, να ταξιδέψω, να οδηγήσω, να ζήσω μόνη μου, να πω τη γνώμη μου.

Κι αν κάποιοι θέλουν να φοβάμαι ώστε να γίνω χαζή και να με χειραγωγούν, θέλω να ξέρουν πως δε φοβάμαι να φοβάμαι. Έμαθα να διαβάζω και να μορφώνομαι. Έμαθα να κρίνω και να εξετάζω. Έμαθα να αμφισβητώ και να αναζητώ. Κι αυτά θα μάθω και στα παιδιά μου. Γιατί η γνώση είναι δύναμη. Κι αν η εξουσία έχει τόση γοητεία που γεννά τρομοκράτες που θέλουν με τον φόβο να φτιάξουν στρατιά χαζών, εμείς ας απαντήσουμε με μια στρατιά ελεύθερων πνευμάτων.

Γεννήθηκα στην εποχή της τρομοκρατίας. Μα δε θα γίνω ούτε τρομοκρατημένη ούτε τρομοκράτης ούτε χαζή. Θα γίνω ελεύθερη. Κι όσο κι αν θέλουν να με σωπάσουν εγώ θα ακουστώ.

Συντάκτης: Ουρανία Κάππου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!