paul1793

Σηκώθηκα το πρωί νυσταγμένη. Όπως κάθε πρωί. Γιατί έτσι είναι τα πρωινά που ξυπνάς για να πας στη δουλειά. Νυσταγμένα και βαριεστημένα, αναζητώντας επίμονα πέντε ακόμη λεπτά ύπνου. Όσο και να ‘χεις κοιμηθεί. Snooze στο κινητό και λιγουλάκι ακόμα χουζούρεμα. Λίγο ακόμα, μόνο λίγο. Κι η ώρα περνά, η αναθεματισμένη, τόσο γρήγορα. Και πετάγομαι να ντυθώ για να προλάβω. Βάζω ό,τι βρω μπροστά μου, χωρίς να το πολυσκεφτώ. Τρώω δυο μπουκιές. Ρίχνω νερό στο πρόσωπο. Πλένω δόντια. Φύγαμε.

Έκανα την ίδια διαδρομή που κάνω κάθε μέρα. Βλέπω τους ίδιους περαστικούς. Τους ίδιους στις στάσεις λεωφορείων. Τους ίδιους στα φανάρια. Σταματώ για βενζίνη στο ίδιο βενζινάδικο. Ξέρω πότε θα ανάψει το φανάρι. Ξέρω πού έχει λακκούβα. Το ραδιόφωνο στη διαπασών. Οι ίδιοι τρεις σταθμοί κάθε μέρα. Έχω μάθει τα τραγούδια απ’ έξω. Λατρεύω τη μουσική. Τραγουδώ πάντα οδηγώντας.

Έφτασα στη δουλειά. Έπαιζε τραγούδι που αγαπώ. Πάντα κάθομαι να ακούσω το τραγούδι κι ύστερα κατεβαίνω απ’ το αμάξι. Κλειδώνω. Αναστεναγμός. Άντε να περάσει κι αυτή η μέρα. Καλημερίζω τους συναδέλφους μου. Όπως κάθε μέρα. Κι είναι οι ίδιοι κάθε μέρα. Και κάνω την ίδια δουλειά κάθε μέρα. Την αγαπώ τη δουλειά μου. Μα είναι η ίδια. Κοιτώ το ρολόι συχνά. Τα τελευταία πέντε λεπτά της ημέρας είναι πάντα αυτά που περνούν πιο αργά. Μόλις ο δείκτης πάει στον μαγικό αριθμό, το πρόσωπό μου λάμπει.

Γύρισα σπίτι κάνοντας γι’ άλλη μια φορά την ίδια διαδρομή, βλέποντας τους ίδιους ανθρώπους, ακούγοντας τα ίδια τραγούδια. Έφτασα. Έφαγα ένα φαγητό που έχω φάει άλλες χίλιες φορές στη ζωή μου. Νόστιμο. Λατρεύω το φαγητό. Έφυγα για άλλες δουλειές. Ξαναγύρισα. Πάντα γυρίζω σπίτι. Άκουσα μουσική. Τα ίδια τραγούδια. Έκανα μπάνιο. Κάθε μέρα κάνω μπάνιο. Είδα μια σειρά. Την ίδια σειρά, αυτή που βλέπω κάθε μέρα. Έστειλα ένα-δυο μηνύματα. Σ’ αυτούς που στέλνω πάντα. Κοιμήθηκα. Όπως πάντα. Και ξανασηκώθηκα το πρωί νυσταγμένη. Όπως πάντα.

Είσαι να κάνουμε μια τρέλα; Βαρέθηκα. Θα μπούμε στο αμάξι και θα πάμε τώρα στη Θεσσαλονίκη. Για μία βραδιά και θα γυρίσουμε πάλι πίσω. Πάμε στον Πειραιά. Θα μπούμε στο πρώτο πλοίο και θα φύγουμε. Όπου και να πηγαίνει, εμείς θα πάμε. Τι ώρα είναι; Τρεις το πρωί; Βάλε μαγιό, έρχομαι να σε πάρω να πάμε για μια βουτιά. Κοιμάσαι; Ξύπνα, πάμε να κοιμηθούμε σε μια παραλία απόψε.

Είσαι να κάνουμε μια τρέλα; Βαρέθηκα. Ας μην πάμε στη δουλειά αύριο. Ας αφήσουμε τα κινητά στο σπίτι. Θα μας ψάχνουν όλη μέρα. Εμείς θα βλέπουμε την πιο ωραία θέα της πόλης. Πάμε με τις πιτζάμες στο γραφείο αύριο. Και με παντόφλες. Ή μάλλον όχι. Πάμε με μαγιό. Ή με γούνα; Ή με μαγιό και γούνα; Να μας περάσουν για τρελούς.

Είσαι να κάνουμε μια τρέλα; Βαρέθηκα. Τι ώρα είναι; Τρεις το πρωί; Ακούς τη μουσική; Εγώ είμαι, έξω απ’ το σπίτι σου. Βάλε παπούτσια και βγες. Θα χορέψουμε. Τραγουδάς καλά; Όχι; Δεν πειράζει. Θα τραγουδήσουμε. Θα ξυπνήσουμε τη γειτονιά. Θα φωνάξουν την αστυνομία; Ε, και; Θα τρέξουμε! Κοιμάσαι; Ξύπνα, είμαι έξω απ’ το σπίτι σου, σου έφερα σουβλάκια.

Μη φοβάσαι. Θα ξαναγυρίσουμε στη ζωή μας. Στην ίδια. Αυτή που ζούμε κάθε μέρα. Αυτή που μας αρέσει. Αυτή που αγαπάμε. Αυτή εκεί θα ‘ναι, μην ανησυχείς. Και θα ‘ναι πάντα η ίδια. Τώρα πάμε να κάνουμε μια τρέλα. Φοβάσαι; Ε, και; Κοιμάσαι; Ξύπνα!

Συντάκτης: Ουρανία Κάππου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!