anastasia1560

Aπ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, στο σαλόνι του σπιτιού μου υπήρχε ένα παράξενο μαραφέτι. Ήταν ένα μαύρο, ορθογώνιο κουτί με διάφανο καπάκι που σε άφηνε να δεις μέσα. Και το μέσα του σαν πολύ περίεργο μου φαινόταν. Είχε μια στρογγυλή πλατφόρμα και στο πλάι μια βέργα. Ανάθεμα κι αν καταλάβαινα τη χρήση του. Το είχαμε βαλμένο κοντά στο στερεοφωνικό και τα CD. Μα ούτε το αγγίζαμε ούτε μιλούσαμε για δαύτο. Σαν να μην υπάρχει.

Mια μέρα πήρε το μάτι μου εκεί πλάι του κάτι τεράστια CD. Έτσι, πήρα πρέφα πως πρόκειται για κάποιο περίεργο CD player, το οποίο για κάποιο λόγο παίζει τιτανοτεράστια CD. Η περιέργεια με οδήγησε σε ερωτήσεις κι οι απαντήσεις ήταν οι εξής: πικάπ και δίσκοι βινυλίου.

Λίγα χρόνια αργότερα το CD player και τα CD απέκτησαν κι εκείνα τη χρήση μουσειακού είδους στο σαλόνι μας κι άρχισαν κι αυτά να σκονίζονται πλάι στο πικάπ και τα βινύλια. Η μουσική πλέον ερχόταν στα αφτιά μου απ’ τον υπολογιστή και το κινητό. Και να σου πω την αλήθεια, δεν έδινα και καμιά σημασία σ΄αυτήν την αλλαγή αρχικά. Αντιθέτως μου φαινόταν και πολύ βολικό να μπορείς ανά πάσα στιγμή με ένα κλικ να ακούς το τραγούδι που θες χωρίς να ψαχουλεύεις CD και δίσκους. Κι είναι όντως βολικό και χρήσιμο, δεν το αρνούμαι. Σίγουρα η τεχνολογία έχει τα καλά της. Μα έχει και τα κακά της.

Και τα κακά τα συνειδητοποίησα σύντομα. Περπατούσα μια μέρα στο κέντρο της Αθήνας. Πέρασα απ’ έξω από μερικά δισκάδικα. Μου τράβηξαν την προσοχή κι έτσι μπήκα μέσα σε ένα-δυο να ρίξω μία ματιά. Βινύλια κάθε λογής. Τζαζ, ροκ, μπλουζ, ποπ, τέκνο, πανκ, χιπ-χοπ, ρεμπέτικα, καντάδες. Κάθε εποχής, κάθε γωνιάς του πλανήτη. Ξεθωριασμένα εξώφυλλα, μέγιστοι καλλιτέχνες στα νιάτα τους, εκρηκτικές μπάντες σε τολμηρές φωτογραφίες, έργα τέχνης να κοσμούν σπουδαία άλμπουμ. Κι όλοι αυτοί οι δίσκοι εκεί στα ράφια να περιμένουν συλλέκτες και λάτρεις του βινυλίου. Γιατί η μουσική πλέον δε χρειάζεται χρήματα για να την βάλεις μέσα στο σπίτι σου και τα βινύλια προσελκύουν μόνο λίγους.

Έτσι, τα ράφια αυτά με έκαναν να νοσταλγήσω μια εποχή την, οποία δεν έζησα. Μια εποχή στην οποία για να αποκτήσεις έναν δίσκο έπρεπε να σπαταλήσεις χρήματα. Μια εποχή που ένας άνθρωπος μπορούσε να ζήσει μόνο πουλώντας βινύλια. Γιατί αυτή ήταν η μόνη δίοδος στη μουσική. Κι έτσι αναγκαία όπως είναι η μουσική για τη ζωή μας, εννοείται πως αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να την πλησιάσουμε, θα πληρώσουμε.

Μόλις γύρισα σπίτι πλησίασα εκείνο το μαραφέτι που όταν ήμουν μικρή φάνταζε εξωγήινο στα μάτια μου. Έβγαλα το διάφανο καπάκι. Διάλεξα έναν δίσκο του Έλβις, τον οποίο κρατούσα με εξαιρετική προσοχή και τον τοποθέτησα τρυφερά στο πικάπ. Ο δίσκος ξεκίνησε να γυρνά. Ακούμπησα τη βελόνα αργά πάνω του κι η μουσική άρχισε να φτάνει στα αφτιά μου. Και δεν είχε καμία σχέση με τη μουσική που έβγαζε το ηχείο του υπολογιστή και του κινητού.

Η μουσική αυτή είχε μέσα της όλα τα χρόνια που είχαν περάσει απ’ όταν φτιάχτηκε το βινύλιο. Η κάθε γρατζουνιά που ακουγόταν, όχι μόνο δεν ενοχλούσε, αλλά έκανε την εμπειρία ακόμη πιο γοητευτική. Θυμήθηκα τότε διάφορες σκηνές από ελληνικές ταινίες που δυο ερωτευμένοι νέοι συναντιούνται κι ο ένας λέει στον άλλο με ενθουσιασμό: «Θα έρθεις σπίτι να ακούσουμε δίσκους;». Και πηγαίνουν σπίτι και χορεύουν μανιακά σέικ, καθώς ένα βινύλιο στροβιλίζεται στο πικάπ.

Όταν ήρθε η ώρα να φύγω απ’ το σπίτι των γονιών μου το πρώτο πράγμα που πακετάρισα ήταν οι δίσκοι και το πικάπ, το οποίο είχε πάψει πια να λειτουργεί. Κατέχουν πλέον πρώτη θέση στο σπίτι μου. Θέλω πάντα να μου υπενθυμίζουν πόσο σημαντική είναι η μουσική. Θέλω να με ταξιδεύουν σε μια εποχή που δεν έζησα, αλλά αγάπησα μέσα απ’ τη γιαγιά μου και τον παππού μου και τις ελληνικές ταινίες που σχεδόν φανατικά έβλεπα όταν ήμουν παιδάκι.

Κάθε φορά που ακούω μουσική από βινύλιο αισθάνομαι κάτι μαγικό να συμβαίνει. Σαν μια μηχανή του χρόνου να ενεργοποιείται και να με τραβά πίσω, εκεί όπου ποτέ δεν υπήρξα. Κι όταν έπειτα γυρνώ πάλι εδώ, καταλαβαίνω πόσο τυχερή είμαι που μπορώ να έχω τη μουσική μέσα στη ζωή μου ανά πάσα στιγμή.

Συντάκτης: Ουρανία Κάππου
Επιμέλεια κειμένου: Αναστασία Νάννου

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!