paul2023

Πόσες φορές σε έχουν πληγώσει και προδώσει; Αμέτρητες; Πόσες φορές τους έχεις συγχωρήσει; Επίσης, αμέτρητες; Λίγες; Καμία; Ο καθένας από μας αντιδρά διαφορετικά κι αυτό είναι απολύτως λογικό, είμαστε άλλωστε διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικά ερεθίσματα κι εμπειρίες. Θα ήταν τουλάχιστον περίεργο να αντιδρούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο.

«Συγγνώμη», λοιπόν· μία χιλιοειπωμένη και χιλιοακουσμένη λέξη. Συνοδός των περισσότερων λαθών. Και τα λάθη μας είναι πολλά, όπως κι οι συγγνώμες μας. Άλλες ειλικρινείς, άλλες ψεύτικες, άλλες αυθόρμητες, άλλες αποτέλεσμα βαθιάς σκέψης. Η συγγνώμη κυκλοφορεί με πολλά πρόσωπα εκεί έξω. Σουλατσάρει αβέρτα ανάμεσά μας κι είναι ικανή μόνο απ’ το πέρασμά της ή την απουσία της να κρίνει την πορεία μιας σχέσης. Γι’ αυτό και συγκαταλέγεται στις μαγικές λεξούλες που μας έμαθαν όταν ήμασταν μικροί, μαζί με το «ευχαριστώ» και το «παρακαλώ».

Πολυπρόσωπη η συγγνώμη, μα η αδερφή ψυχή της, η λεγόμενη «συγχώρεση» είναι κάπως πιο απόλυτη. Άλλες φορές δύσκολη κι άλλες πιο εύκολη, μα πάντοτε στοχεύει στο ίδιο. Να πάμε παρακάτω. Να αφήσουμε πίσω το λάθος που έγινε. Να δώσουμε μια ευκαιρία. Και συχνά ο άνθρωπός μας την ευκαιρία την έχει ανάγκη κι εμείς χρειάζεται να περιμένουμε για να δούμε πώς θα την αξιοποιήσει, ώστε να κρίνουμε αν, τελικά, την άξιζε πραγματικά.

Γι’ αυτό η συγχώρεση είναι μια διαδικασία χρονοβόρα. Δεν ολοκληρώνεται άπαξ και πεις «συγχωρώ». Θέλει υπομονή και χρόνο για να φέρει σε πέρας την αποστολή της, κι αυτό θα γίνει μόνο όταν ο άλλος αποδείξει πως είναι αντάξιός της. Κι έτσι, αν η συγγνώμη μπορεί να κρίνει μια φορά την πορεία μιας σχέσης, η συγχώρεση μπορεί δέκα.

Μα, αλήθεια, τι θα πει συγχώρεση; Ξεχνώ όσα έγιναν; Μάλλον όχι. Ό,τι έγινε, όσο και να θέλουμε, να διαγραφεί δεν μπορεί στον αιώνα τον άπαντα κι έτσι δεν μπορούμε και να το ξεχάσουμε -εκτός απρόοπτης αμνησίας, που, εδώ που τα λέμε, θα ήταν πολύ βολική σε ορισμένες περιπτώσεις. Συγχώρεση, λοιπόν, θα πει πως επιλέγω να προσπεράσω το λάθος που έγινε. Γιατί από ένα μόνο λάθος δεν μπορούμε να κρίνουμε έναν άνθρωπο, σωστά; Ίσως ούτε κι από δύο ή και τρία. Η επανάληψη ή η μη του ίδιου λάθους είναι σαφώς ένα πιο αξιόλογο κριτήριο.

Όχι, δεν πρέπει να συγχωρείς πάντα. Κι όχι, ακόμα κι αν συγχωρήσεις, δε σημαίνει πως η σχέση θα μπορέσει να ‘ναι η ίδια με αυτή που είχες πριν το λάθος. Μα η συγχώρεση είναι λύτρωση σε ορισμένες περιπτώσεις κι όχι μόνο αυτό, μα είναι κι απόδειξη των συναισθημάτων σου και της επιθυμίας σου να μη λήξει μια σχέση. Κι είναι κι ευκαιρία που θα ‘θελες να πάρεις κι εσύ, αν κάνεις ένα λάθος. Λάθη θα γίνουν πολλά. Θα πληγώσεις και θα πληγωθείς. Μπορείς απλά να φύγεις ή μπορείς να συγχωρήσεις και να μείνεις. Αναλόγως πόσο έχεις μάθει να παλεύεις για τους άλλους.

Συντάκτης: Ουρανία Κάππου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!