g20099

Η ισχύς εν τη ενώσει. Και κάπως έτσι οι πολλοί φαίνονται καλύτεροι του ενός. Στην επίλυση ενός προβλήματος. Στην αντίσταση προς έναν άγνωστο κίνδυνο. Στην αναμονή. Στη δράση. Οι πολλοί έχουν πολλά χέρια, πολλά πόδια, πολλά μυαλά. Πολλά μπορούν να γίνονται ταυτόχρονα και ταχύτερα. Εμείς. Εσείς. Αυτοί. Πληθυντικός αριθμός. Όλοι.

Υπάρχει κι ο ένας που κάνει για πολλούς. Υπάρχει κι ο ένας που του απευθύνονται σαν να ‘ναι πολλοί. «Γεια σας». «Καλησπέρα σας». «Τι κάνετε;». Πληθυντικός ευγενείας. Για τον άγνωστο. Τον μεγαλύτερο. Τον ανώτερο. Ευγένεια κι απομάκρυνση ταυτόχρονα. Το οικείο αφορά έναν προς έναν. Αυτός ο ευγενικός πληθυντικός αφορά έναν προς «πολλούς». Μέσα σε αυτούς τους πολλούς, λοιπόν, δεν μπορείς να διακρίνεις τον «έναν» κι έτσι απευθύνεσαι «ευγενικά» κι απρόσωπα. Άλλης μορφής υποταγή θα λέγαμε. Υποτασσόμαστε στους πολλούς.

Κι εκεί που ο καθένας μας είναι ένας και για τον εαυτό του μπορεί να πει «εγώ», ξαφνικά λέει «εμείς». Εμείς ως ζευγάρι, ως οικογένεια, ως αδέρφια, ως φίλοι. Εμείς. Μαζί. Γιατί μαζί μπορούμε καλύτερα. Κι αν δεν μπορούμε καλύτερα τουλάχιστον προσπαθούμε μαζί. Γιατί έτσι μοιραζόμαστε την ευθύνη. Γιατί έτσι μοιραζόμαστε τον φόβο. Γιατί έτσι έχουμε μάθει. Ο ένας πλάι στον άλλο. Είτε είναι χαρά είτε λύπη. Γεννιόμαστε μέσα από το σώμα ενός άλλου ανθρώπου. Κι αυτό το σώμα ενώθηκε με ένα άλλο για να γίνουμε εμείς. Κι έτσι η ένωση είναι ζωτικό στοιχείο της ύπαρξής μας πριν καν αυτή πραγματοποιηθεί.

Κι είναι και κει που το «εσύ» γίνεται «εσείς». Εκεί που η ιδιότητα του ενός γίνεται η ιδιότητα των πολλών. Γενίκευση. Άλλοτε άκριτη, άλλοτε σωστή. Γιατί η ανάγκη για πληθυντικό έρχεται κι όταν θέλουμε να κατακρίνουμε, να μαλώσουμε, να ειρωνευτούμε. Γιατί είναι πιο χορταστικό να φταίνε πολλοί και’ γω ο ένας να τους ψέγω. Υποτάσσονται. Τους εξουσιάζω. Ένας εναντίον πολλών. Μα τώρα ο ένας νικά.

Μπορεί πράγματι να νικήσει ποτέ ο ένας; Κι αυτός ο ένας είναι στ’ αλήθεια ένας ή πίσω του κρύβονται πολλοί; Ενώσεις ανθρώπων για καλό, για κακό. Ενώσεις ανθρώπων δημιουργούν σωστά, λάθη. Κι αν ένας μόνος του φαίνεται να το κάνει, κάποια ένωση με άλλον άνθρωπο τον έκανε να φτάσει εκεί.

Κι αν γεννιόμαστε ως ένας κι αν πεθαίνουμε ως ένας, ζούμε ως ένας απ’ τους πολλούς. Κι αν θέλουμε να επιβιώσουμε μέσα σε αυτόν τον αέναο πληθυντικό θα πρέπει να γνωρίζουμε καλά τι είναι αυτό που μας κάνει ξεχωριστούς. Κι αυτό είναι ότι είμαστε ένας από τους διαφορετικούς πολλούς. Είμαστε ένας διαφορετικός. Είμαι ένας διαφορετικός. Γιατί άλλο πολλοί, άλλο μάζα.

Πληθυντικός αριθμός, λοιπόν. Ένας μέσα στο πλήθος. Πολλοί μέσα στο πλήθος. Ενικός έναντι πληθυντικού. Ένας έναντι πλήθους και πλήθος έναντι μάζας. Και στη μέση εσύ. Εγώ. Όλοι. Εμείς. Μαζί.

Συντάκτης: Ουρανία Κάππου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!