paul1433

Πήγαινε στο αγαπημένο σου βιβλιοπωλείο και διάλεξε ένα ημερολόγιο που σου αρέσει. Μέσα σ’ αυτό θα γράφεις κάθε μέρα όλα όσα έχεις και νιώθεις ευγνώμων γι’ αυτά. Θα καταγράφεις όλα εκείνα που φωτίζουν τη ζωή και το μέσα σου αλλά η καθημερινότητα και το συνεχές κυνήγι της ευτυχίας σε αποσπούν. Ξεκίνα ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης.

Σκοπός μας μ’ αυτό το ημερολόγιο θα ‘ναι η αναζωπύρωση των συνεχόμενων θαυμάτων που συμβαίνουν στη ζωή μας και πάψαμε να τα βλέπουμε. Προσοχή! Δε στοχεύουμε στη διαστρέβλωση των γεγονότων ή στην τάση της εποχής περί «νόμου της έλξης». Εμείς θα εκπαιδεύσουμε την εσωτερική μας όραση. Θα βάλουμε έναν φακό με μεγαλύτερη ανάλυση στη φωτογραφική μας μηχανή. Θα κάνουμε τα αόρατα, ορατά. Φαντάσου μια ζυγαριά με βάρος μόνο στη μία πλευρά. Εμείς θα πάμε να βάλουμε και στην άλλη. Θα την ισορροπήσουμε. Θα μάθουμε να βλέπουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος. Ό,τι μα ό,τι ζούμε, έχει δύο όψεις! Ποτέ δεν είναι αποκλειστικά κατά μας ή υπέρ μας ένα γεγονός ή μια κατάσταση.

Η κλισέ ερώτηση «βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο;» κρύβει μέσα της όλο το χρυσάφι που κάνει τη λέξη «ελευθερία» να λάμπει. Η ελευθερία που όσο υπέροχο άκουσμα έχει, τόσο δύσβατη και κακοτράχαλη είναι! Λίγοι αντέχουν το λαχάνιασμα και τη συνεχόμενη ανηφόρα  αυτής της διαδρομής.

Ας τα πιάσουμε, όμως, τα πράγματα ένα-ένα. Πάμε να εξερευνήσουμε τι σημαίνει «επιλέγω οπτική». Γίνεται ενώ η ζωή μας μοιάζει με κακογραμμένο σενάριο να επιλέξουμε την οπτική που θα δούμε τα πράγματα; Αν ξεκινήσουμε να ακούμε πραγματικά τις διαφορετικές απόψεις κι εκτιμήσεις των γύρω μας, ναι! Ο Α έχει μια γριπούλα και γκρινιάζει σαν να μην υπάρχει αύριο, ο Β κάνει χημειοθεραπείες και μετά μπορεί κι απολαμβάνει ένα ηλιοβασίλεμα κι ο Γ δεν έχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα κι αυτό του προκαλεί ανία! Ο Α έχει μια περαστική κι απλή δυσφορία και παραπονιέται έντονα, ο Β έχει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που ίσως του στοιχίσει τη ζωή και κοιτάζει πια με δέος τις απλές καθημερινές ομορφιές κι ο Γ δεν περνά κάποια δυσάρεστη κατάσταση, αλλά νιώθει ένα κενό και δεν απολαμβάνει στην ουσία το γεγονός πως είναι καλά.

Το μυαλό μας, λοιπόν, διαβάζει μόνο ερμηνείες κι όχι πραγματικότητες. Η πραγματικότητα είναι η αντίδρασή μας στο κάθε ερέθισμα, που καθώς περνά απ’ τα φίλτρα των σκέψεών μας εκείνη πλάθεται. Με κάθε αρνητική σκέψη που επιτρέπουμε να σταθεί σαν γίγαντας μέσα μας και να μας κοιτάξει επιβλητικά, ζυμώνουμε μίζερες πραγματικότητες.

Κάθε περιορισμός στις πεποιθήσεις μας και κάθε τοξικός φαύλος κύκλος σκέψεων είναι μια φάκα. Όσο λυτρωτικό ακούγεται το ότι εμείς δημιουργούμε τον εσωτερικό μας κόσμο, άλλο τόσο τρομακτική είναι η ευθύνη. Η ευθύνη μας ξεγυμνώνει. Μας αφαιρεί επί τόπου το δικαίωμα να ισχυριζόμαστε πως φταίνε οι άλλοι για τα κακά της μοίρας μας.

Ας πάρουμε, λοιπόν, τη δική μας φωτογραφική μηχανή και με τον νέο μας φακό, ας κοιτάξουμε τα δώρα που βρίσκονται ήδη έξω απ’ την πόρτα μας. Τι έχεις σήμερα που νιώθεις ευγνώμων γι’ αυτό; Υγεία; Καλούς φίλους; Τον σκύλο σου; Τι έμαθες σήμερα και νιώθεις ευγνώμων γι’ αυτό; Μήπως απολύθηκες και χάρη σ’ αυτό ίσως προσπαθήσεις για μια δουλειά πιο ταιριαστή σε ‘σένα; Μήπως σε χώρισαν κι έμαθες να μη συμβιβάζεσαι πια; Μήπως φέρθηκες εγωκεντρικά, ενώ θα μπορούσες να είσαι μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου; Έχεις πρόσβαση σήμερα σε χιλιάδες δικά σου αποκτήματα.

Άραγε, έχεις συνειδητοποιήσει πόσους λόγους έχεις να ‘σαι ευγνώμων; Τρέξε στο πιο κοντινό σου βιβλιοπωλείο, λοιπόν, και ξεκίνα ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης. Ο μελλοντικός εαυτός σου θα σ’ ευγνωμονεί…

Συντάκτης: Πάολα Ανδριωτάκη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!