'Katherine' from the series Another November by Laura Stevens

Ως αυταπόδεικτη παραπλανητική δύναμη, η αγάπη σε τυφλώνει και σε κάνει να βλέπεις  μόνο όσα εκείνη θέλει να δεις. Σίγουρα έχεις παρατηρήσει εκείνα τα ζευγάρια που ναι μεν είναι πολλά χρόνια μαζί, αλλά στο ενδιάμεσο έχουν χωρίσει ουκ ολίγες φορές. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό; Να είναι άραγε  τόσο ανασφαλείς που επιλέγουν το χωρισμό ως λύση σε κάθε τους πρόβλημα;  Συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν χώρια και καταλήγουν πάλι μαζί;

Σίγουρα όσο υπάρχουν ανθρώπινες  σχέσεις πάντα θα υπάρχει κι η απογοήτευση που τις συνοδεύει κατά καιρούς. Τι γίνεται όμως όταν αφήνεις τον ίδιο άνθρωπο να μπαίνο-βγαίνει στη ζωή σου με την ελπίδα πως κάθε φορά θα είναι καλύτερα από την προηγούμενη;  Σκέφτεσαι να δώσεις μια ακόμη  ευκαιρία. Σε καταλαβαίνω που δεν μπορείς να σκεφτείς να ζήσεις μακριά από έναν άνθρωπο που έχετε περάσει τόσα πολλά μαζί. Γιατί αν προσπαθείς μία, δυο, τρεις  και δε γίνεται, ε, δε θα γίνει και ποτέ. Εμένα η ζωή μου έμαθε ότι όσοι φεύγουν συνηθίζουν να ζουν χωρίς εσένα. Συνηθίζουν την απουσία σου και την προβάρουν. Αν επιστρέψουν, δεν παραδέχονται καμία αποτυχία.

Μα, ίσως, μια αδυναμία να την κατεβάσουν ως έτοιμη παράσταση. Μπορεί να μην άντεξαν τώρα την απουσία σου, αλλά τη δοκίμασαν, τη θέλησαν, την προκάλεσαν. Κι ίσως κάποια στιγμή, ίσως κι άμεσα, την ξανά θελήσουν. Εμένα, ακόμα κι αυτό μου ακούγεται τρομακτικό για κάποιον που θεωρείς άνθρωπό σου. Οι άνθρωποι δεν ξεχνούν. Κι οι δεύτερες ευκαιρίες θα γίνουν χιλιοστές, μα ποτέ δε θα έρθει το αίσιο τέλος. Ίσως να είναι η μοναξιά του άδειου δωματίου, ίσως η ανασφάλεια που νιώθεις πως δε θα αγαπήσεις και δε θα αγαπηθείς ποτέ ξανά, ίσως ν’ αναζητάς την επιβεβαίωση πως ακόμα μπορείς να σαγηνεύσεις κάποιον, ο οποίος ανήκει στο παρελθόν. Πιστεύεις πως τίποτα δεν έχει τελειώσει.

Είναι πολύ όμορφο, πολύ μαγικό να δένεσαι με έναν άνθρωπο που αγαπάς ουσιαστικά και βαθιά.  Νιώθεις πως τα κομμάτια σας είναι ακόμα εδώ, η αγάπη σας μπορεί να ξανάρθει. Πρέπει να σώσετε ό, τι απέμεινε. Αξίζει όμως η προσπάθεια; Φτάνει μόνο να θυμάσαι πως καθετί που τελειώνει, είχε τους λόγους του και κάπου στο μέλλον, όλα θα εμφανιστούν ξανά και θα έρθουν να σας  χωρίσουν πάλι. Μερικές φορές, δεν μπορείς να έχεις την ευτυχία που ζητάς. Ίσως γιατί την ψάχνεις σε λάθος μέρη ή εκείνα που νομίζεις πως είναι σωστά, καταλήγουν άδεια. Δεν μπορείς να παραμυθιάζεις, μέρα-νύχτα, εσένα και τον άλλον, πως αυτό που έχετε σας προσφέρει την ευτυχία που αναζητούσατε.

Μερικές φορές, η αγάπη δεν αρκεί. Κάποιες φορές κι εκείνη ακόμα την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια.  Να επιμένετε και οι δύο να είστε σε μία σχέση που όμως σας οδηγεί κάθε φορά και σε έναν έστω μικρής διάρκειας  χωρισμό, από μόνο του θα έπρεπε να σε θορυβεί. Μήπως πρέπει να δεις λίγο έξω από αυτό που σας συμβαίνει;  Σκέψου λίγο πως οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σαν ένα παζλ. Για να συμπληρωθεί πρέπει να αναζητήσουμε τα κομμάτια που θα καλύψουν το κενό. Μπορεί να χρειαστεί να ψάξουμε  στην τύχη κι έτσι να δοκιμάσουμε πολλά κομμάτια δίχως αποτέλεσμα. Θα τύχει να κολλήσουν μεταξύ τους κι αφού δεν ταιριάζουν να πρέπει να τα ξεκολλήσουμε. Ίσως το χαρτί με το σχέδιο του παζλ να σχιστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Αυτό το σκίσιμο είναι οι πληγές που μένουν στους ανθρώπους, όταν συνάπτουν σχέσεις με λάθος άτομα, επειδή νομίζουν, είτε ότι ταιριάζουν, είτε επειδή προσπαθούν πρόσκαιρα να καλύψουν το κενό που νιώθουν μέσα τους. Αυτό δε σημαίνει ότι θα πρέπει με το ζόρι να πιέσεις  κάποιο κομμάτι να ενωθεί με κάποιο άλλο, ούτε να περιμένεις να γίνει η αλλαγή στα κομμάτια ώστε να βάλεις κάποιο που φαίνεται όμορφο και ίσως κατάλληλο. Γιατί όταν είναι, θα το ξέρετε.

Πρέπει να καταλάβουμε πως δεν υπάρχει το ιδανικό σενάριο. Η ανάγκη για συντροφικότητα οδηγεί στο να είναι ο άλλος μόνιμα η δράση κι εσείς μια παθητική αντίδραση, χωρίς όμως την πιθανότητα δραστικών αλλαγών. Στη ζωή δεν παίρνουμε αυτό που μας αξίζει, παίρνουμε αυτό που διαπραγματευόμαστε. Αυτό είναι νόμος. Αποφασίστε λοιπόν τι θέλετε να διαπραγματευτείτε, τι αξίζετε πραγματικά, και που οφείλετε να ξοδέψετε αυτό το τόσο πολύτιμο συναισθηματικό απόθεμα. Γιατί τελειώνει. Στον καθένα μας αξίζει το καλύτερο, παλέψτε γι’αυτό. Πιστέψτε το και διεκδικήστε το.

Συντάκτης: Σίσσυ Ράπτη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!