photo-1542112956-43e04160a110

Εκείνη η ερωτική επιστολή που κάποτε τόλμησες κι έστειλες. Ή εκείνη που έμεινε αποθηκευμένη σε κάποια πρόχειρα να τη σκονίζουν οι αμφιβολίες. Αυτόματες καταγραφές ή δομημένες εξομολογήσεις, είναι τα δικά σας αληθινά ερωτικά γράμματα και τα θέλουμε. Τόλμησε να τα μοιραστείς μαζί μας και με το πρόσωπο που απευθύνονται. Τα περιμένουμε στο info@ pillowfights.gr με τίτλο «Συστημένα».

 

Γράφει η Αγγελική. 

 

Μου πήρε μήνες να καταλάβω τον λόγο που οι φίλοι μου σε ήθελαν μακριά μου. Μα κάλιο αργά παρά ποτέ όπως λέει ο λαός. Φάνταζες ιδανικός στα μάτια μου όμως ξέχασα πως έχω μυωπία. Η ιστορία αγάπης μας ξεκίνησε από την αρχή με λάθος πορεία όμως με ελκύουν τα λάθη και ήθελα απεγνωσμένα να βρω τον τρόπο που θα αλλάζαμε πορεία και θα μπαίναμε στο σωστό ρεύμα πριν θρηνήσουμε καρδιές.

Ο λαός λέει επίσης «όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι» όμως εμένα με θάμπωσαν τα μεγάλα λόγια που μου έλεγες. Πίστεψα πως ήμουν το «ιδανικό» σου χωρίς δεύτερες σκέψεις όμως εγώ στον αγώνα δρόμου της καρδιάς σου τερμάτιζα πάντα δεύτερη. Το έβλεπαν όλοι γύρω μου, ακόμα κι εγώ όμως, μεταξύ μας, απλά εθελοτυφλούσα. Ζούσα στις δικές μου αυταπάτες με την πεποίθηση πως στον επόμενο αγώνα της καρδιάς σου θα τα καταφέρω και θα κατακτήσω το πιο ψηλό σκαλί του βάθρου της.

Μάταιες οι προσπάθειές μου και στο τέλος κάθε αγώνα η πληγή σου μέσα μου μεγάλωνε κι ακόμα λίγο. Κάθε στιγμή που απομακρυνόσουν αναρωτιόμουν γιατί δεν είμαι αρκετή για εσένα που ήσουν τέλειος. Έπεφτες σ’ άλλες αγκαλιές και μόλις έχανες το περιστασιακό σου παιχνίδι ερχόταν η στιγμή που έβγαζες το παλιό από το συρτάρι σου κι έπαιζε το παιχνίδι που είχες μάθει καλά τους τελευταίους μήνες. Επέστρεφες περίτεχνα στην καβάτζα σου. Σ’ εμένα. Δίχως κανέναν δισταγμό σε δεχόμουν και σαν καλή κούκλα σου προσέφερα την ευχαρίστηση και την επιβεβαίωση που αποζητούσες μανιωδώς. Ήλπιζα πως παίζοντας το παιχνίδι με τους όρους σου θα άλλαζε κάτι μέσα σου για εμένα.

Έχω μερίδιο ευθύνης που σε πίστεψα. Αρνούμουν πως ήταν ψέματα όλα. Βλέπεις δεν είμαι συνηθισμένη να δίνω πλαστές ελπίδες σε όσους ενδιαφέρονται και το είχα δεδομένο πως δε θα υπήρχε κανένας παραχαράκτης εκεί έξω. Πώς μπορείς να λες «σε θέλω» ενώ στην πραγματικότητα δεν είσαι καν κοντά;

Μπορεί να με εξαπάτησες όμως το ένστικτο μου δε με έχει προδώσει ακόμα ή απλώς ήρθε η στιγμή που φόρεσα τα γυαλιά μου και ήρθα αντιμέτωπη με την πραγματικότητα. Μετέφρασα τα σημάδια που μου έστελνες κι ήμουν σχεδόν σίγουρη πως πάλι είχε προτεραιότητα κάποια άλλη αγκαλιά. Πονάει να είσαι η δεύτερη επιλογή κι ακόμα περισσότερο με πόνεσε η στιγμή που συνειδητοποίησα πως η δεύτερη επιλογή ποτέ δε γίνεται πρώτη. Έφαγα γι’ άλλη μια φορά τα μούτρα μου για χάρη σου. Έκλαψα αλλά όπως αυτό το μυθικό πουλί, ο φοίνικας, έτσι αναγεννήθηκα κι εγώ μέσα από τις στάχτες μου. Γνωρίζω μέσα μου πως θα επιστρέψεις αργά η γρήγορα για έναν γύρο ακόμα γιατί ο δικός μας κύκλος είναι ένας φαύλος κύκλος. Κι όταν έρθεις, ελπίζω να μη με βρεις εκεί. Κλείνοντας, πάρε και μια ευχή για το δρόμο.

Άντε γαμήσου λοιπόν και καληνύχτα.

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!