Δεν είσαι γυναίκα της κουζίνας;
Ούτε και εμείς.

Έχεις όμως τον καλό σου, τρεις μήνες με σουβλάκια, πίτσα και κινέζικο;
Παρατηρείς οτι αρχίζει και αναφέρει τη μάνα του συχνότερα;
Σου ‘χει τσιμπήσει μαγουλάκι περιπαιχτικά, ρωτώντας «μωρό, αυγουλάκι βράζεις;»

Ήρθε η ώρα να του δώσεις ένα καλό μάθημα, παίρνοντας παράλληλα εσύ το δικό σου.

Εκείνος λείπει στη δουλειά.
Πριν έρθει, κόψε απλώς τα υλικά και βάλε μια κατσαρόλα να βράζει στην κουζίνα για το εφέ.

Το μενού έχει μπριζόλες με πατάτες στο φούρνο και το ξέρω οτι η κατσαρόλα δε θα μας φανεί χρήσιμη, αλλά πίστεψέ με, δε θα το καταλάβει κανείς.

Όταν ακούσεις το κλειδί στην πόρτα, ρίξε λίγες σταγόνες νερό στο μέτωπο, τάχαμου από τον ιδρώτα.
Εσύ εκείνη τη στιγμή απλώνεις τις μπριζόλες και τις κομμένες πατάτες στο ταψί, τις λαδώνεις, προσθέτεις ρίγανη, λεμόνι, πιπέρι και μια πρέζα αλάτι και ετοιμάζεσαι να το βάλεις στο φούρνο.

Στους 200 για περίπου μία ώρα, ίσα να το δεις να ροδίζει.

Ακούς τα βήματά του να σε πλησιάζουν.
Βγαίνεις ατάραχη στο καθιστικό και τον προλαβαίνεις.
«Μωρό μου, σου μαγειρεύω», του λες αλλά εκείνος δεν απαντά.

Το σαγόνι του είναι πεσμένο στο παρκέ, ενώ εσύ έχεις αρχίσεις να κρυώνεις λίγο.
Γενάρης μήνας, που ν’αντεξεις στο παγωμένο διαμέρισμα, με μια pencil φούστα, σουτιέν και γόβες;

«Κρυώνω λίγο», του λες καθώς οι μπριζόλες στο φούρνο, ψήνονται.

Αν δεν τις κάψετε και δεν καταλήξετε άλλη μια φορά στο delivery, δοκίμασε ξανά.
Κάτι έχεις κάνει λάθος.

Καλή όρεξη!