paul2818

Όλοι στη ζωή μας έχουμε κάνει λάθη. Ίσως μερικοί να το ‘χουμε υιοθετήσει και σαν επάγγελμα. Κι αν πληρωνόμασταν από δαύτο να ‘χαμε τώρα βίλα στην Εκάλη. Ας στρογγυλοκάτσουμε, λοιπόν, σε μια καρέκλα, ρουφώντας το mojito μας, κι ας αναλογιστούμε. Ας φιλοσοφήσουμε λιγάκι τη μεγαλύτερη χαζομάρα μας. Κόλλησες, ε; Παράξενο θα ήταν να μην! Αφού δεν ξέρεις από πού να πρωτοξεκινήσεις. Έλα, τώρα, μεταξύ μας, ψέματα; Μη σου θυμίσω την τελευταία φόρα που πήρες το μετρό απ’ τη λάθος πλευρά.

Ναι, μικρό μου κινούμενο cartoon, δεν είσαι ο μόνος. Μη θυμηθώ όλα τα «επίσης» σε σερβιτόρους που σου ευχήθηκαν «καλή όρεξη». Και –προς θεού– ας μη μιλήσουμε για τη φορά που ξεκίνησες για κέντρο και κατέληξες λίμνη Μπελέτσι. Ή, ακόμα χειρότερα, τη μέρα που μπήκες σε λάθος αίθουσα στον κινηματόγραφο. Και κρατήσου, τη φόρα που έστειλες screenshot συνομιλία στο άτομο που φιγουράρει σ’ αυτό. Βασικά, το messenger μας έχει ψωμί! Πόσα «προβολή προφίλ» κατέληξαν σε λάθος βιντεοκλήση, και με εμάς στο πιο κοντινό αεροδρόμιο, να πληρώνουμε όσο-όσο για την πιο μακρινή πτήση.

Και τι να πει κανείς για εμάς; Που ξεχνάμε να πούμε τη λέξη φρέντο, και καταλήγουμε να πίνουμε διπλό cappuccino στην ξαπλώστρα. Φυσώντας το φλιτζάνι μέσα στους σαράντα βαθμούς, γιατί κόστισε όσο ένα νεφρό για να μην το πιεις. Εδώ στρίβουμε σε μονόδρομο με απαγορευτικό, και καταλήγουμε να αναπολούμε μαθήματα οδήγησης, κάνοντας όπισθεν και ταυτόχρονα προσευχές. Νομίζω, αν υπήρχε Νόμπελ βλακείας, ο πήχης θα ήταν πολύ ψηλός κι ο ανταγωνισμός φονικός!

Υπάρχει, όμως, κι ένα λάθος που παίρνει την πρωτιά. Που πηδάει και χορεύει πάνω απ’ τους τάφους κάθε παρελθοντικού μας λάθους. Που θα μπορούσαν να μας κάνουν άρση του δικαιώματος ψήφου λόγω αυτής της μαλακίας. Που μάλλον κατά την εισαγωγή μας στον παράδεισο, θα μας ρωτάει ο Άγιος Πέτρος «Έκανες αυτή την πατάτα;» κι αν του πεις «Ναι!» θαρρώ θα γελάει όσο βασανίζεσαι στη σάουνα της κολάσεως.

Έλα, μη μου πεις πως δεν κατάλαβες για ποιο πράγμα μιλάω. Και μη μου πεις πως δεν έχεις κάνει κι εσύ αυτή την αμαρτία μισή φόρα στη ζωή σου. Κατά βάθος, όλοι μας ανήκουμε σε αυτή τη φάρα των μαύρων προβάτων. Σε ‘κείνο το αφελές ή απελπισμένο είδος ανθρώπου που γύρισε σε πρώην. Που μέσα στην ψυχική του ηρεμία, βάρεσε μάλλον το καμπανάκι της βαρεμάρας και της ηλιθιότητας ταυτόχρονα, κι είπε «Αχ, ας στείλω στο ψιψινάκι να τα βρούμε».

Γιατί, βλέπετε, οι πιθανότητες να ‘χει αλλάξει ο πρώην είναι πολλές. Όσες πιθανότητες έχει λόγου χάρη ο ΠΑΟΚ να κερδίσει τη Ρεάλ. Ή μάλλον όσες πιθανότητες έχεις να κερδίσεις το Τζόκερ, το λαχείο και το ΚΙΝΟ ταυτόχρονα. Φιλέ μου, ας το παραδεχτούμε, πιο εύκολα πίνεις καφεδάκι με εξωγήινο απ’ τον Άρη στις Μπαχάμες παρά αλλάζει ο πρώην. Κι αν, έστω, δεν κάνατε σεξ και μάλιστα καλό απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, κι απ’ το βράδυ μέχρι το πρωί, σου αξίζει η ταμπέλα του αδικαιολόγητου. Και ξεκάθαρα κόπηκες σε αυτό το τεστ.

Εννοώ πώς το σκεφτήκαμε; Αυτοί οι μήνες που περάσαμε χώρια τους έκαναν να αναθεωρήσουν ολόκληρή τους τη ζωή; Και θα ‘χει αλλάξει τα πάντα ο άλλος, απ’ τα «πιστεύω» του, μέχρι και το ότι παρατούσε ανοιχτή την οδοντόκρεμα; Κι αφού θα ‘χει διορθώσει όλα τα στραβά κι ανάποδα, ένα νέος (καινούργιος παλιός, δηλαδή) έρωτας θα γεννηθεί! Και μετά ανοίξαμε την ντουλάπα μας και βγήκαμε στη Νάρνια.

Αλήθεια, συγγνώμη για το spoil που μας έκαναν, αλλά το μυστικό βρίσκεται εκεί. Αν κάτι πέθανε, πέθανε. Δε θα έβγαινες με ένα ζόμπι, γιατί να βγεις και με μια πρώην σχέση; Σίγουρα κάποτε υπήρξε κάτι αληθινό, αλλά τα πράγματα τελειώνουν για έναν λόγο. Για να προχωράμε.

Και το άρωμα του ιδρώτα του θα ‘ναι το ίδιο. Και θα συνεχίσει να τρώει το φαγητό σου. Και σίγουρα θα καβατζωνεί ακόμα τα ρούχα σου. Μαζί με τις κακές συνήθειες, σίγουρα θα έχουν μείνει κι οι καλές. Αλλά αν δεν έχεις χτυπήσει το όνομά του σε τατουάζ δεν έχεις καμία δικαιολογία, για να γυρνάς. Ας προχωρήσουμε, και πάμε στο επόμενο mojito.

Συντάκτης: Νταϊάνα Κραέτε
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!