pwl631

Τους ξέρεις κι εσύ αυτούς τους ανθρώπους, αυτούς με το ύφος σαράντα καρδιναλίων και το στιλάκι «Είμαι ανώτερος, μην μπεις καν στον κόπο να μου μιλήσεις». Τους ξέρεις κι εσύ αυτούς που η σνομπαρία στο βλέμμα τους ξεπερνάει σε έκταση ολόκληρη τη γη -για να μην πω ολόκληρο το σύμπαν. Το χειρότερο, όμως, είναι το αντιπαθητικό attitude και το βλέμμα κόμπρας -που φαίνεται έτοιμη να εκτοξεύσει δηλητήριο.

Είσαι ένας απ’ αυτούς τους ανθρώπους; Εύχομαι να μην είσαι, διότι το υφάκι σου μονάχα απέχθεια προκαλεί σε εμάς, τους «κοινούς θνητούς», που καλούμαστε να το τρώμε στη μάπα. Κι η αλήθεια είναι πως όλη αυτή η συμπεριφορά –την οποία ενδεχομένως θεωρείς θελκτική– μας κουράζει και μας αηδιάζει, διότι γνωρίζουμε πόσο ψεύτικη είναι. Έχουμε μάθει πλέον να εντοπίζουμε τους ανασφαλείς ανθρώπους, που με την απρόσιτη στάση τους νομίζουν ότι κρύβουν την ανασφάλειά τους.

Καλώς ή κακώς, η ανασφάλεια δεν κρύβεται˙ είναι ένα εμφανές σημάδι που βρίσκεται χαραγμένο στο πρόσωπό μας κάθε φορά που συναναστρεφόμαστε κάποιον. Η ταμπέλα της «ανασφάλειας» αναβοσβήνει πάνω στο πρόσωπο αυτών των ανθρώπων και δεν κρύβεται με κανένα υφάκι της κακιάς ώρας, το οποίο καταφέρνει μονάχα να μας απωθεί.

Βέβαια, όλοι αισθανόμαστε ανασφάλεια –κάποιοι περισσότερο και κάποιοι λιγότερο–, γιατί όμως δεν εκπέμπουν όλοι οι άνθρωποι αυτή την απεχθή συμπεριφορά; Είναι απλό, διότι ορισμένοι ευτυχώς δεν έχουν πρόβλημα να δείξουν την ανασφάλειά τους, δεν πιστεύουν ότι είναι αλάνθαστοι και δε φοβούνται να δεχτούν τα ελαττώματά τους. Κι αυτό τους κάνει αυτομάτως προσιτούς σε όλους τους υπόλοιπους.

Η ουσία είναι ότι με όσο υφάκι και να κυκλοφορούν ορισμένοι, εμείς πάντα θα επιλέγουμε τους προσγειωμένους ανθρώπους. Δεν είναι θέμα πεποίθησης, νομίζω αυτό είναι απόλυτα εμφανές, είναι θέμα συνεννόησης. Θα μας ελκύουν πάντοτε οι προσγειωμένοι άνθρωποι διότι ξέρουμε πως έχουν σταθερές κι αισθανόμαστε ασφάλεια δίπλα τους -παρ’ όλο που οι ίδιοι αισθάνονται συνήθως ανασφαλείς.

Η ανασφάλειά τους είναι γοητευτική˙ διότι αισθανόμαστε πως όταν τους παρέχουμε επιβεβαίωση είναι πολύ σημαντικό για εκείνους κι όντως είναι. Οι άνθρωποι αυτοί είναι υπέροχοι διότι αξίζουν περισσότερα απ’ ό,τι πιστεύουν και μας προτρέπουν, δίχως να το ξέρουν, να τους παρέχουμε αυτά τα περισσότερα, που ποτέ δεν πίστευαν ότι θα έχουν. Είναι άνθρωποι όμορφοι και μεγάλοι διότι το «εγώ» τους είναι μικρό.

Όταν βρίσκεσαι μαζί τους αισθάνεσαι οικεία και δεν μπορείς να τους αποχωριστείς˙ διότι μας έχουν κουράσει οι μάσκες και τα προσωπεία κι εκτιμάμε πλέον την αυθεντικότητά τους. Η ειλικρίνεια κι η τάση τους να υποτιμούν ενίοτε τον εαυτό τους μας ελκύει. Αισθανόμαστε πως είναι χρέος μας να τους κάνουμε να αισθανθούν πραγματικά σημαντικοί , διότι σίγουρα είναι. Δεν έχουν τίποτε λιγότερο από όλους αυτούς που νομίζουν ότι τους ανήκει ο κόσμος όλος -κι εν τέλει δεν ορίζουν καν τον ίδιο τους τον εαυτό.

Μπορείτε, ελεύθερα, να κυκλοφορείτε με όσο υφάκι θέλετε. Όσο περισσότερο υιοθετείτε αυτή τη συμπεριφορά τόσο πιο πολύ μας απωθείτε. Όσο πιο πολύ μεγαλώνετε το «εγώ» σας τόσο πιο έντονο γίνεται το κενό μέσα στην ψυχή σας. Κι αυτό το κενό δεν καλύπτεται ούτε με κακεντρεχή βλέμματα, ούτε με αρνητικές σκέψεις, ούτε με την υπονόμευση των υπολοίπων. Αυτό το κενό καλύπτεται μονάχα όταν επέλθει η συνειδητοποίηση της προσωπικής αξίας.

Συντάκτης: Θάνος Κουλουβάκης
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!