Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για την έμφυλη βία και τις μορφές που μπορεί να πάρει. Σωματική και σεξουαλική κακοποίηση, υποθέσεις revenge porn, βιασμοί, παρενόχληση. Υπάρχει όμως και η αθέατη πλευρά της βίας, η ψυχολογική κακοποίηση. Και τη λέμε αθέατη, γιατί είναι μια μορφή βίας που δεν έχει εμφανή σωματικά σημάδια. Εδώ υποφέρει η ψυχή. Οι θύτες χειραγωγούν τη σχέση τους, επιρρίπτουν τις ευθύνες για ό,τι συμβαίνει, και παίζουν άριστα το παιχνίδι των ενοχών.
Για την ψυχολογική και συναισθηματική βία που υπέστη από τον πρώην σύντροφό της, μίλησε δημόσια η Νεφέλη Μεγκ, η οποία επανήλθε με νέο επεισόδιο στο podcast της «Μπούκλα 99».
Μπορεί ένας άνθρωπος να αλλάξει μέσα σε μια στιγμή και από ένας υποστηρικτικός και γλυκός σύντροφος να γίνει ένας άλλος άνθρωπος;
Η ίδια είχε μιλήσει δημόσια για τη σχέση και μάλιστα είχε δηλώσει ότι είναι σε μια πολύ ευτυχισμένη σχέση, με έναν σύντροφο που είναι δίπλα της στα πάντα. Όπως είπε και στο podcast έφτασε πολύ κοντά στο γάμο με στο συγκεκριμένο άνθρωπο, και δεν είχε αποκλείσει την ιδέα ακόμα κι ενός παιδιού. Ήταν πολύ ερωτευμένη μαζί του και όλα κυλούσαν ομαλά, ή έτσι νόμιζε, μέχρι που σε μια στιγμή άλλαξαν όλα.
Η influencer βίωνε μια πολύ δύσκολη περίοδο ψυχολογικά, με αποτέλεσμα να βιώσει μια πολύ έντονη κρίση άγχους. Χαρακτηριστικά είπε: «Τον Σεπτέμβρη έπαθα μια πάρα πολύ μεγάλη κρίση άγχους πιο πολύ για το κομμάτι της δουλειάς. Γιατί με αγχώνει πολύ, ειδικά η υπερέκθεση. Δε μου είχαν ανανεώσει στον ΣΚΑΪ τη σύμβαση και δεν ήξερα αν θα συνεχίσω και με πίεζε συναισθηματικά το αν θα έχω δουλειά αυτό τον χρόνο. Είμαι μια creator που τοποθετούμαι πολιτικά και δεν έχω τόσα brands να με υποστηρίζουν. Το Youtube μας δεν “περπάτησε” ποτέ. Με είχε πιάσει μια απελπισία. Με έπιασε μια κρίση άγχους. Έκλαιγα 5-6 ώρες στο μπάνιο, δεν μπορούσα να ηρεμήσω. «Χτυπιόμουν» πάρα πολύ και είχα αυτοκτονικές σκέψεις πάρα πολύ έντονες».
Ο σύντροφός της, τότε, την προέτρεψε να συνεχίσει και την ψυχοθεραπεία, καθώς όπως της είπε ήταν red flag γι’ αυτόν. Της είπε, όμως, παράλληλα και μεταξύ σοβαρού κι αστείου, ότι αν ξανασυμβεί κάτι τέτοιο θα φύγει τρέχοντας. Λίγο καιρό μετά, της απευθύνθηκε λέγοντας ότι: «Έπαθες την κρίση πανικού συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να είμαι με έναν τέτοιο άνθρωπο». Σε τσακωμούς που προηγήθηκαν της φράσης αυτής, ο ίδιος φώναζε σε βαθμό που προκαλούσε τρόμο στη Νεφέλη, σε βαθμό που μάλιστα η ίδια φοβήθηκε και για τη σωματική της ακεραιότητα. Παράλληλα απαιτούσε σχεδόν τοξική θετικότητα, ενώ πολύ συχνά προκαλούσε επί τούτου το αίσθημα κατωτερότητας στη σχέση του, την αγωνία ότι σήμερα είναι εκεί αλλά αύριο μπορεί και να μην είναι κι άλλα τέτοια όμορφα και χειριστικά.
Η ίδια η Νεφφέλη τοποθετήθηκε για αυτό λέγοντας ότι αυτό που την πλήγωσε περισσότερο δεν ήταν ο χωρισμός αλλά το γεγονός ότι ο άνθρωπος που αγάπησε ουσιαστικά δεν υπήρχε. Ότι όλη αυτή η αγάπη ήταν μια τακτική χειρισμού, ένα Love bombing που γινόταν μέχρι που πια η ίδια δεν τον “βόλευε”. Ότι ο άνθρωπος που θα ήθελε να είναι δίπλα της σε αυτή τη δύσκολη στιγμή και να συνεχίζει να τη στηρίζει, όχι μόνο πήγε να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, αλλά της έριξε την ευθύνη για ό,τι περνάει, τη χώρισε και την έδιωξε από το σπίτι ενώ η ίδια είχε ένα σπασμένο πλευρό, και την κατηγόρησε ως θύμα, γνωρίζοντας ότι η ίδια παθαίνει triggers με τη συγκεκριμένη φράση. Ότι ήθελε απλά να πονάει σιωπηλά για να μην του χαλάει τα vibes. Ότι γνώριζε πολύ καλά την ευάλωτη πλευρά της και τη χτύπησε εκεί που πονάει. Στις ενοχές, την ευθύνη, το αίσθημα κατωτερότητας, τον φόβο εγκατάλειψης, στην εργαλειοποίηση των ευαίσθητων και ντροπιαστικών για σένα πληροφοριών, που λες στον σύντροφό σου χωρίς να σκέφτεσαι ότι θα τις χρησιμοποιήσει εναντίον σου.
Όσο για τη στάση της ίδιας της Νεφέλης, είπε ότι έριξε τον αυτό της και τον δικαιολογούσε, καθώς είχε γνωρίσει και αγαπήσει έναν τελείως διαφορετικό άνθρωπο και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι αυτός ο άνθρωπος που μέχρι πριν λίγο ισχυριζόταν ότι την αγαπούσε, ουσιαστικά την κακοποιούσε ψυχολογικά. Μάλιστα, έφτασε σε σημείο να αμφισβητεί τα όσα βίωνε και να κατηγορεί τον ίδιο της τον εαυτό για τα όσα συνέβαιναν. Τελικά, με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας κατάλαβε ότι ο πρώην πλέον σύντροφός της είχε ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά και παρόλο που εκείνος συνέχισε να τη χειραγωγεί, η ίδια έβαλε ένα οριστικό τέλος σε όλο αυτό.
Γιατί μίλησε; Γιατί είναι γενναία, αυτό θα πούμε εμείς. Και γιατί είναι σημαντικό να ξέρουμε όλοι ότι η ψυχολογική βία είναι ίσως η πιο ύπουλη μορφή βίας. Φτάνεις σε σημείο να αμφισβητείς τον ίδιο σου τον εαυτό και να τον κατηγορείς για όσα γίνονται. Άρα, πρέπει να είσαι υποψιασμένος.
Το μήνυμα είναι ένα: να μη μικραίνουμε για ανθρώπους που σε μια δύσκολη στιγμή μας όχι μόνο δεν είναι δίπλα μας, αλλά μας ρίχνουν ακόμη πιο κάτω. Γιατί η αγάπη δεν πονάει.
Συντάκτης: Μαρία Μωραΐτη
