Ο Χρήστος Μάστορας, για άλλη μια φορά αποφάσισε να μας εντυπωσιάσει με κάτι διαφορετικό . Δεν έβγαλε απλώς ένα νέο single στο YouTube, αλλά με τη «Μαργαρίτα» ανοίγει την πόρτα σε κάτι μεγαλύτερο· το πρώτο κομμάτι μιας ταινίας μεσαίου μήκους που θα ξεδιπλωθεί μέσα από τα τραγούδια του επερχόμενου προσωπικού του album. Και μόνο αυτό, αρκεί για να καταλάβεις ότι δε μιλάμε για ακόμη ένα video clip, αλλά για κομμάτι μιας ολοκληρωμένης αφήγησης.
Το video συνδυάζει τραγούδι και πρόζα, βασισμένο σε ιδέα του ίδιου, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία του, και με συμπρωταγωνίστρια τη Σοφίνα Λαζαράκη «ξετυλίγει» μια ιστορία φλερτ που εκτυλίσσεται μέσα σε ένα και μόνο βράδυ. Ένα παιχνίδι έλξης και προσμονής που οδηγεί σε ένα φινάλε απρόσμενο, σχεδόν σαν να μη θέλει να σου δώσει ξεκάθαρη απάντηση. Και κάπου εδώ η «Μαργαρίτα» παύει να είναι μόνο τίτλος τραγουδιού. Γιατί όλοι έχουμε κρατήσει κάποτε μια μαργαρίτα στα χέρια μας, μαδώντας πέταλο πέταλο και ψάχνοντας να βρούμε αν «μας αγαπάει ή δε μας αγαπάει». Αυτό το παιδικό παιχνίδι, που υπάρχει και ως στίχος, κουβαλά μέσα του την πιο βαθιά ανθρώπινη αγωνία: την ανάγκη για επιβεβαίωση, για μια βεβαιότητα που ποτέ δεν έρχεται με σιγουριά. Περιμένεις το τελευταίο πέταλο σαν χρησμό, ενώ μέσα σου ξέρεις πως η απάντηση τελικά δε βρίσκεται στο λουλούδι.
Σε αυτό το σημείο, το τραγούδι, σε μουσική και στίχους των Arcade και παραγωγή του Γιώργου Κυβέλλου, λειτουργεί σε δύο επίπεδα: ως hit που ήδη βρίσκει τη θέση του στις streaming λίστες και τα ραδιόφωνα, αλλά και ως αφηγηματικός πρόλογος ενός μεγαλύτερου κινηματογραφικού σύμπαντος.
Ίσως εκεί βρίσκεται και το ενδιαφέρον. Σε μια εποχή που τα video clips περνούν γρήγορα από την οθόνη μας, η επιλογή να χτιστεί μια ιστορία που συνεχίζεται μοιάζει σχεδόν αντισυμβατική. Είναι ένα challenge: θα μείνεις; όχι μόνο για να ακούσεις, αλλά για να δεις τι θα συμβεί μετά.
Η «Μαργαρίτα» θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά live στον ελληνικό τελικό της Eurovision, ενώ ο Χρήστος Μάστορας συνεχίζει τις εμφανίσεις του στο «Nox» με τον Αντώνη Ρέμο. Αλλά πέρα από τη σκηνή και τα charts, αυτό που μένει είναι η εικόνα: κάποιος να κρατά ένα λουλούδι και να περιμένει την απάντηση. Και τελικά, ίσως όλοι λίγο ή πολύ συνεχίζουμε να μαδάμε πέταλα με την ελπίδα πως το τελευταίο από αυτά θα πει πως «μας αγαπάει».
Συντάκτης: Σταματούλα Ψυχιά
