Υπάρχει κάτι βαθιά άδικο στον τρόπο που αντιμετωπίζεται κάθε νέα αρχή της Κιμ Καρντάσιαν. Σαν να χρωστάει αιώνια εξηγήσεις. Σαν να οφείλει να μετρά τις επιλογές της με βάση το παρελθόν, τους πρώην, τις ισορροπίες και τις «ευαισθησίες» άλλων. Κι όμως, η ιστορία με τον Λιούις Χάμιλτον είναι απλώς η ιστορία μιας γυναίκας που προχωρά μακριά από τον low key toxic πρώην της.

Ναι, ο Χάμιλτον ανήκε στον ίδιο κύκλο με τον Κάνιε Γουέστ. Ναι, αυτό φαίνεται να τον δυσκολεύει, καθώς άτομα του περιβάλλοντός του φαίνεται  να δηλώνουν ότι δεν είναι χαρούμενος με την επιλογή της, και το δημόσιο φιλί τους, καθώς ως μητέρα οφείλει να είναι πιο συγκρατημένη. Όλα αυτά από τον άνθρωπο που συμπεριφέρεται στην τωρινή σύζυγό του λες και είναι η προσωπική του κούκλα. Που και το να νιώθει άβολα ένας πρώην δεν καθιστά λάθος, ή προκλητική τη ζωή του άλλου. Η Κιμ δεν παραβίασε κάποιο άγραφο συμβόλαιο. Δεν ανήκει σε κανέναν κοινωνικό «χάρτη» που πρέπει να εγκρίνει τις σχέσεις της.

 

 

Η πρώτη κοινή, έντονα δημόσια εμφάνισή τους στο Super Bowl, στο Levi’s Stadium της Καλιφόρνιας, ήταν ακριβώς αυτό: μια εμφάνιση. Δύο άνθρωποι άνετοι, οικείοι, χωρίς να κρύβονται. Και ίσως αυτό που ενοχλεί περισσότερο να είναι το γεγονός ότι δε ζητήθηκε άδεια.

Το ίδιο μοτίβο το έχουμε ξαναδεί. Και με τον Πιτ Ντέιβιντσον. Κάθε φορά που η Κιμ επιλέγει κάποιον εκτός «ασφαλούς πλαισίου», η συζήτηση γυρνά πάλι γύρω από το πώς νιώθει ο Κάνιε. Λες και το κέντρο της αφήγησης δεν μπορεί ποτέ να είναι η ίδια.

 

 

Κι όμως, η πραγματικότητα είναι απλή. Ο Γουέστ έχει ξαναφτιάξει τη ζωή του, έχει παντρευτεί την Μπιάνκα Σενσόρι, διατηρεί –όπως λέγεται– πολιτισμένες σχέσεις με την Κιμ για χάρη των παιδιών τους. Εκείνη, από την πλευρά της, κάνει ακριβώς το ίδιο: ζει, εξελίσσεται, γνωρίζει ανθρώπους μέσα από έναν κόσμο που πάντα μοιραζόταν με ισχυρές προσωπικότητες, καλλιτέχνες, αθλητές, δημιουργούς.

Το ότι ο Χάμιλτον φαίνεται ήδη άνετος με την οικογένειά της –ακόμα και με μικρές λεπτομέρειες, όπως η φωνή του σε βίντεο με την Κλόε Καρντάσιαν και την Κάιλι Τζένερ– δείχνει κάτι πιο ουσιαστικό: αυτή η σχέση δεν είναι ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Είναι μια ήρεμη, συνειδητή επιλογή.

Ίσως τελικά το πρόβλημα δεν είναι ποιον επέλεξε η Κιμ, αλλά το ότι εξακολουθεί να επιλέγει μόνη της. Και αυτό, για μια γυναίκα που έχει χτίσει αυτοκρατορία, οικογένεια και δημόσια εικόνα μέσα σε αφόρητη κριτική, είναι δικαίωμα. Και θα παρέμενε δικαίωμα, ακόμα κι αν δεν είχε κάνει τίποτα από όλα τα προηγούμενα. Εντάξει Κάνιε;