Στο σημερινό κείμενο θα ήθελα να το ξεκινήσω λέγοντας την λέξη αράζω ,και τι μας φέρνει το άραγμα πέρα από καλή μουσική και παρέα.
Scrollαρισμα ναι ναι όλοι το κάνουμε, χανόμαστε στα reels, στο τικ τόκ, σε δράματα τύπου Drama box— ένα βήμα πριν τη συνδρομή (και μη μου πείτε ότι δεν το έχετε σκεφτεί).
Ξαφνικά σταματάς βλέποντας αυτό «Η ημερομηνία γέννησής σου αποκαλύπτει τι δεν ολοκλήρωσε η ψυχή σου σε προηγούμενη ζωή».
Κάτι μέσα σου δημιουργεί αναστάτωση. Σαν ένα “μήπως” που κουβαλάς χρόνια αλλά δεν τολμάς να του δώσεις φωνή.
Κι εκεί, για μια στιγμή — μικρή αλλά πυκνή — δεν είσαι απλώς ένας άνθρωπος που γεννήθηκε μια τυχαία μέρα.
Είσαι κάποιος που συνεχίζει.
Κάποιος που ίσως δεν ξεκίνησε από το μηδέν.
Κάποιος που κουβαλάει κάτι πριν ακόμη μάθει να το εξηγεί.
Και δεν έχει σημασία αν το πιστεύεις.
Σημασία έχει ότι το νιώθεις.
Γιατί μέσα σε αυτή τη φράση ψάχνεις ανακούφιση.
Την ανακούφιση ότι ίσως… τίποτα πάνω σου δεν είναι τυχαίο.
Και κάπου εκεί, αντί να ψάξουμε αν ισχύει… θα αλλάξω την ερώτηση.
Γιατί ίσως το θέμα δεν ήταν ποτέ η απάντηση.
Αλλά αυτό που έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε.
Δεν είναι αν ισχύει.
Δεν είναι αν υπήρξε μια “προηγούμενη ζωή” που άφησε εκκρεμότητες.
Είναι γιατί αυτή η ιδέα σε ακούμπησε τόσο γρήγορα.
Γιατί, μέσα σε έναν κόσμο που τα έχει χαμένα , που αλλάζει τόσο γρήγορα, η σκέψη ότι υπάρχει ένας λόγος πίσω από εσένα — όχι απλώς πίσω από τις επιλογές σου, αλλά πίσω από την ίδια σου την ύπαρξη — λειτουργεί σχεδόν ανακουφιστικά.
Σαν να παίρνει το χάος και να του δίνει σχήμα.
Γιατί, αν η ημερομηνία σου “σημαίνει κάτι”, τότε ίσως και τα κομμάτια σου σημαίνουν κάτι.
Οι φόβοι που δεν εξηγούνται εύκολα.
Οι σχέσεις που σε σημάδεψαν χωρίς προειδοποίηση.
Τα μοτίβα που επαναλαμβάνονται, ακόμα κι όταν ορκίζεσαι ότι αυτή τη φορά θα είναι αλλιώς.
Ίσως δεν είναι απλώς τυχαία.
Είναι μέρος μιας ιστορίας.
Και ο άνθρωπος έχει μια σχεδόν υπαρξιακή ανάγκη να ανήκει σε μια ιστορία.
Να μην είναι ένα σύνολο από στιγμές που απλώς συνέβησαν, αλλά μια διαδρομή που κάπως… είχε νόημα.
Από τα ζώδια μέχρι τα τεστ προσωπικότητας, από τις θεωρίες ενέργειας μέχρι τις “ψυχικές αποστολές”, πάντα ψάχνουμε έναν τρόπο να πούμε:
«Έτσι είμαι — και υπάρχει λόγος».
Όχι απαραίτητα γιατί θέλουμε να προβλέψουμε το μέλλον.
Αλλά γιατί θέλουμε να αντέξουμε το παρόν.
Γιατί το τυχαίο κουράζει.
Το “έτυχε” δεν μας φτάνει.
Δεν μας ηρεμεί.
Δεν μας κρατάει.
Αντίθετα, η ιδέα ότι υπάρχει ένα νήμα — έστω κι αν δεν το βλέπεις καθαρά — σου δίνει κάτι να κρατήσεις.
Σου δίνει μια αίσθηση συνέχειας.
Και τελικά, αυτές οι θεωρίες μπορεί να μην είναι τίποτα περισσότερο από σύγχρονοι μύθοι.
Όχι με την έννοια του ψέματος.
Αλλά με την έννοια της ανάγκης.
Μύθοι που δεν δημιουργήθηκαν για να αποδείξουν κάτι.
Αλλά για να σε κρατήσουν όρθιο μέσα σε αυτό που δεν εξηγείται.
Σου ψιθυρίζουν:
«Αυτό που νιώθεις, δεν είναι άσχετο. Αυτό που κουβαλάς, δεν είναι άδειο. Δεν είσαι χαμένος απλώς δεν έχεις δει ακόμα όλη την εικόνα».
Και ίσως αυτό να είναι αρκετό.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν είναι ότι θέλουμε να μάθουμε τι ήμασταν.
Θέλουμε να νιώσουμε αυτό που είμαστε τώρα είναι κάτι και σίγουρα όχι τυχαίο
Ότι οι άνθρωποι που μπήκαν στη ζωή μας δεν ήταν απλώς περαστικοί.
Ότι τα λάθη μας δεν είναι απλώς λάθη.
Ότι οι επιλογές μας δεν είναι σκόρπιες κινήσεις σε ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες.
Θέλουμε να πιστέψουμε ότι υπάρχει συνοχή.
Ότι κάπου, κάπως, όλα αυτά ενώνονται.
Και ίσως — μόνο ίσως — εκεί να βρίσκεται η πραγματική “αποστολή”.
Όχι σε κάτι που δεν ολοκληρώθηκε σε μια άλλη ζωή.
Αλλά σε αυτό που καλείσαι να ολοκληρώσεις τώρα.
Να δώσεις εσύ το νόημα.
Να φτιάξεις εσύ την αφήγηση.
Να πάρεις το τυχαίο και να το μετατρέψεις σε κάτι που αξίζει να ειπωθεί.
Γιατί, τελικά, μπορεί να μην υπάρχει μια προδιαγεγραμμένη ιστορία.
Αλλά υπάρχει κάτι πιο δυνατό:
Η ανάγκη σου να δημιουργήσεις μία.
Και να σου πω και κάτι ,δεν χρειάζεται να ξέρεις τι ήσουν για να αποφασίσεις τι θέλεις να γίνεις.
Μπορείς να σταθείς εδώ, σε αυτή τη στιγμή,
και να γράψεις από την αρχή το νόημα που ψάχνεις.
Χωρίς αποδείξεις.
Χωρίς προηγούμενα κεφάλαια.
Χωρίς την ανάγκη να εξηγηθείς.
Μόνο με την ελευθερία να δημιουργήσεις.
Να γίνεις αυτό που νιώθεις.
Να δώσεις εσύ την αξία, το βάθος, την κατεύθυνση.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ όλα αυτά που θες να φωνάξεις ότι ΕΙΣΑΙ.
Συντάκτης: Ηρώ Γ.
