Ποιοι πιστεύουν ότι φεμινισμός = μπαχαλοσατανίστριες που μισούν τους άντρες;

Ο φεμινισμός είναι ένα κοινωνικό, πολιτικό και ιδεολογικό κίνημα το οποίο ξεκίνησε το 19^ο αιώνα από τις Σουφραζέτες και στόχευε στην ισότητα των φύλων σε όλο το φάσμα της ζωής. Ωραία και καλά μέχρι εδώ; Κανονικά θα έπρεπε, όμως η αλήθεια είναι ότι η έννοια και ο σκοπός του φεμινισμού έχουν αλλοιωθεί αρκετά μέσα στους αιώνες. Πολλοί λοιπόν θεωρούν ότι είναι μυστικιστικές ομάδες φτιαγμένες από γυναίκες, οι οποίες μισούν τους άντρες και κάνουν τα πάντα για να τους ευνουχίσουν. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουν καταλάβει ότι ο φεμινισμός αφορά όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φύλου. Και αυτό γιατί όλοι μας είτε είμαστε θηλυκότητες είτε αρρενωπότητες ερχόμαστε αντιμέτωποι με στερεότυπα και έμφυλους ρόλους που είναι περιοριστικοί και μας εγκλωβίζουν. Για παράδειγμα, θεωρούμε ότι αν μια γυναίκα έχει επιλέξει να μην εργάζεται και να ασχολείται με τα οικιακά ότι δεν έχει το δικαίωμα να είναι φεμινίστρια και την κρίνουμε για την επιλογή της.

Άραγε υπάρχουν κριτήρια φεμινισμού ή μήπως η κοινωνία και πάλι δημιούργησε στερεότυπα ακόμη και σε ένα κίνημα που πρεσβεύει την ισότητα και είναι ενάντια στις διακρίσεις;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα λιγάκι από την αρχή. Η ιδέα πίσω από τη φεμινιστική ιδεολογία είναι η ισότητα των φύλων σε όλα τα επίπεδα. Πρακτικά, αυτό συνεπάγεται με ισότητα στον εργασιακό χώρο, την οικογένεια, την κοινωνική ζωή. Γενικά για να μην τα πολυλογούμε ο φεμινισμός μπορεί να είναι παντού. Επομένως, αφού σκοπός είναι η εξάλειψη των διακρίσεων γιατί να κρίνουμε μια θηλυκότητα που θέλει να ασχολείται με τις δουλειές τους σπιτιού και να μην εργάζεται; Και γιατί δηλαδή να μην μπορεί να είναι φεμινίστρια; Τι την εμποδίζει; Η φεμινιστική ιδεολογία δεν προορίζεται αποκλειστικά για τον επαγγελματικό τομέα. Κάλλιστα, μια γυναίκα μπορεί να εκφράζει φεμινιστικές απόψεις ούσα στο σπίτι χωρίς να εργάζεται και αυτό θα πρέπει να είναι σεβαστό. Γιατί η έννοια του φεμινισμού δεν είναι περιοριστική ούτε έχει κριτήρια. Η μοναδική προϋπόθεση είναι να υποστηρίζεις την ισότητα και να είσαι κατά των διακρίσεων. Δεν παίζει λοιπόν κανέναν μα κανέναν ρόλο ούτε το φύλο, ούτε η ηλικία, ούτε το επαγγελματικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Ας το πάμε και ένα βήμα παραπέρα. Γιατί μας φαίνεται παράδοξο μια θηλυκότητα που ασχολείται με τα οικιακά να ασχολείται και με φεμινιστικά ζητήματα; Τι είναι αυτό που μας ενοχλεί τόσο πολύ; Έχουμε συνδέσει τις δουλειές του σπιτιού με τη θηλυκή φύση και θεωρούμε ότι ο φεμινισμός είναι κάτι που αντιτίθεται στους παραδοσιακούς έμφυλους ρόλους. Οπότε στο μυαλό μας πιστεύουμε ότι αν κάποια θέλει να κάνει δουλειές στο σπίτι αυτόματα υπηρετεί τους ρόλους αυτούς και τα στερεότυπα, άρα δεν είναι φεμινίστρια. Ωστόσο, αυτό δεν έχει καμία βάση. Καμία φεμινιστική θεωρία δεν υποστηρίζει ότι μια γυναίκα δεν μπορεί να κάνει οικιακές εργασίες εφόσον το επιθυμεί, γιατί σε άλλη περίπτωση είναι αντιφεμινίστρια και πρέπει να αποβληθεί από την ομάδα. Αυτό που υποστηρίζουν οι συγκεκριμένες προσεγγίσεις είναι ότι οι δουλειές του σπιτιού πρέπει να μοιράζονται μεταξύ των συντρόφων και ότι δεν πρέπει οι θηλυκότητες να επωμίζονται το βάρος, γιατί όλο αυτό είναι συνυφασμένο με τον κοινωνικό τους ρόλο.

Άρα λοιπόν όσο σ3ξιστικό είναι να πεις σε μια γυναίκα: «Πήγαινε σπίτι σου να πλύνεις κανένα πιάτο» άλλο τόσο είναι και να πεις: «Έλα τώρα τι ξέρεις εσύ από τα φεμινιστικά νοικοκυρά γυναίκα». Και στις δύο περιπτώσεις λοιπόν ο σ3ξισμός είναι σ3ξισμός. Πάει και τελείωσε. Και για να το κλείσουμε εδώ. Φεμινίστρια μπορεί να είναι η κάθε γυναίκα εκεί έξω και ο κάθε άνθρωπος γενικότερα.