Με αφορμή την πρόσφατη γυναικοκτονία 43χρονης και την απόπειρα – μόλις το προηγούμενο Σάββατο – πιθανής γυναικοκτονίας 28χρονης (και τα δύο περιστατικά έγιναν στην Κρήτη), προσεγγίζεται το φαινόμενο της γυναικοκτονίας.
Γνωρίζουμε, άραγε, τι πραγματικά περιλαμβάνει ο όρος, ο οποίος διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1976; Το φαινόμενο αναγνωρίζεται σιγά σιγά και αρχίζει να ονοματίζεται πιο ξεκάθαρα. Αναφέρονται τα στάδια που το διαμορφώνουν, τα οποία πολλές φορές αφήνονται χωρίς να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης, τόσο από τα εμπλεκόμενα άτομα όσο και από την πολιτεία.
Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι διεθνώς δ@λοφονείται μία γυναίκα ανά δέκα λεπτά. Στην Ελλάδα, το 2025, αναφέρθηκαν 19 γυναικοκτονίες με δράστες άνδρες που συνδέονταν με τις γυναίκες που σκότωσαν ως σύζυγοι, σύντροφοι, γιοι, αδελφοί ή κουμπάροι. Παραδοσιακά τραγούδια, όπως ο «Μενούσης», αλλά και πιο σύγχρονα, όπως ο «Γιάννης ο Φονιάς» και τα «Νέα της Αλεξάνδρας», καθώς και κείμενα όπως το «Μηλιά μου αμίλητη» ή το «Ακόμα;», μεταφέρουν αντιλήψεις και συμπεριφορές πατριαρχικής βίας, όπου η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο και δολοφονείται για λόγους «τιμής».
Παράλληλα, προτείνονται λύσεις και τρόποι αντιμετώπισης του φαινομένου.
Συντάκτης: Μαίρη Χιόνη
