Μια διαφορετική προσέγγιση στη γυμναστική και τη γυναικεία ευεξία φαίνεται πως υιοθετούν ορισμένα γυμναστήρια στην Κίνα, προσφέροντας στις γυναίκες συνδρομές διάρκειας 37 ημερών αντί για τις κλασικές 30. Η ιδέα είναι απλή αλλά έχει προκαλέσει συζήτηση: πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να ακολουθήσουν το πρόγραμμα των προπονήσεών τους κατά τη διάρκεια της περιόδου, είτε λόγω πόνου, έντονης κόπωσης, κράμπας ή επειδή το σώμα τους χρειάζεται ξεκούραση. Αντί λοιπόν να «χάνουν» ημέρες από τη μηνιαία συνδρομή τους, ορισμένα γυμναστήρια επιλέγουν να προσθέτουν μία επιπλέον εβδομάδα, δίνοντας περισσότερο χρόνο για να ολοκληρωθούν οι προπονήσεις.

Για τα περισσότερα γυμναστήρια, ένας μήνας ισοδυναμεί με 30 ημέρες πρόσβασης. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, ο «μήνας» για τις γυναίκες επεκτείνεται στις 37 ημέρες, αναγνωρίζοντας ότι το γυναικείο σώμα δεν λειτουργεί πάντα με τον ίδιο ρυθμό ή τις ίδιες αντοχές κάθε ημέρα του κύκλου. Η πρωτοβουλία επιχειρεί να προσαρμοστεί στις πραγματικές ανάγκες των γυναικών, αντί να απαιτεί από όλες να ακολουθούν ένα άκαμπτο πρόγραμμα ανεξάρτητα από το πώς αισθάνονται.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρωτοβουλία έχει προκαλέσει διαφορετικές αντιδράσεις. Κάποιοι τη χαρακτηρίζουν μια έξυπνη εμπορική κίνηση που βοηθά τα γυμναστήρια να ξεχωρίσουν σε μια ανταγωνιστική αγορά. Άλλοι, όμως, θεωρούν ότι πρόκειται για μια κίνηση κοινής λογικής, η οποία αναγνωρίζει κάτι που για χρόνια αγνοούνταν: ότι η ξεκούραση αποτελεί επίσης μέρος της άσκησης και ότι οι ανάγκες του οργανισμού δεν είναι ίδιες για όλους.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται ολοένα και περισσότερη συζήτηση γύρω από τον σχεδιασμό υπηρεσιών που λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές ανάγκες των ανθρώπων και όχι ένα ενιαίο μοντέλο που εφαρμόζεται σε όλους. Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ίσως να μην αλλάξει τον κόσμο της γυμναστικής από τη μία ημέρα στην άλλη. Θέτει όμως ένα ενδιαφέρον ερώτημα:

Γιατί εξακολουθούμε να σχεδιάζουμε τόσες υπηρεσίες σαν όλα τα σώματα να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο;

Ίσως τελικά η μεγαλύτερη καινοτομία να μην είναι οι επτά επιπλέον ημέρες στη συνδρομή, αλλά η αναγνώριση ότι η φροντίδα του σώματος σημαίνει, κάποιες φορές, και το δικαίωμα στην ξεκούραση.