Υπάρχει μια ερώτηση που επιστρέφει ξανά και ξανά στις σχέσεις: «Αν δεν το ένιωσα από την αρχή, σημαίνει ότι δεν είναι ο άνθρωπός μου; Ή χρειάζεται απλώς χρόνο για να γεννηθεί κάτι βαθύτερο;»
Οι περισσότεροι έχουμε μεγαλώσει με την ιδέα του κεραυνοβόλου έρωτα. Εκείνη τη στιγμή που δύο άνθρωποι κοιτάζονται και κάτι μέσα τους λέει «αυτό είναι». Τη δυνατή έλξη, την αγωνία, την επιθυμία, το συναίσθημα ότι κάποιος μας τραβάει χωρίς να μπορούμε να το εξηγήσουμε. Και πράγματι, κάποιες φορές ο έρωτας ξεκινά έτσι. Όμως δεν είναι πάντα αυτή η ιστορία.
Η πρώτη σπίθα δεν είναι πάντα ολόκληρη η φωτιά
Η αρχική έλξη μπορεί να είναι έντονη, αλλά δεν είναι απαραίτητα ένδειξη ότι μια σχέση θα αντέξει. Μερικές φορές αυτό που μοιάζει με «μεγάλο πάθος» είναι η γοητεία του άγνωστου, η προβολή που κάνουμε πάνω στον άλλον ή η ένταση που δημιουργεί η αβεβαιότητα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν σχέσεις που ξεκινούν ήρεμα. Χωρίς δράμα, χωρίς εμμονή, χωρίς την αίσθηση ότι χάνουμε το μυαλό μας. Και όμως, μέσα από την ασφάλεια, την εμπιστοσύνη και τη βαθύτερη γνωριμία, γεννιέται κάτι πολύ δυνατό.
Ο έρωτας μπορεί να χτιστεί, αλλά όχι από το μηδέν
Ο χρόνος μπορεί να βοηθήσει μια σύνδεση να ανθίσει. Μπορεί να δημιουργήσει οικειότητα, τρυφερότητα και βαθιά αγάπη. Όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά: Άλλο το «δεν έχει προλάβει ακόμα να ανθίσει» και άλλο το «προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να νιώσει κάτι που δεν υπάρχει». Αν υπάρχει περιέργεια για τον άλλον, χαρά όταν τον βλέπεις, επιθυμία να τον γνωρίσεις περισσότερο, μια μικρή σπίθα που μεγαλώνει με τον χρόνο, τότε ίσως αξίζει να δοθεί χώρος. Αν όμως υπάρχει συνεχής αδιαφορία, ανακούφιση όταν απομακρύνεσαι, απουσία έλξης και η αίσθηση ότι απλώς «πρέπει» να αγαπήσεις κάποιον επειδή είναι καλός άνθρωπος, τότε ίσως δεν είναι θέμα χρόνου.
Μερικές φορές δεν λείπει ο έρωτας – λείπει η επεξεργασία
Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να αφεθούν. Πληγές από προηγούμενες σχέσεις, φόβος οικειότητας ή η ανάγκη για προστασία μπορούν να κάνουν κάποιον να κρατά απόσταση ακόμα και μπροστά σε έναν άνθρωπο που αξίζει. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το «δεν νιώθω» δεν σημαίνει πάντα «δεν υπάρχει τίποτα». Μπορεί να σημαίνει:
«Φοβάμαι να μπω εκεί».
«Δεν έχω μάθει να νιώθω ασφάλεια».
«Έχω συνηθίσει την ένταση και η ηρεμία μου φαίνεται ξένη».
Αξίζει να παλέψεις για μια σχέση;
Ίσως η σωστή ερώτηση δεν είναι:
«Νιώθω τον τέλειο έρωτα;»
Αλλά:
«Υπάρχει κάτι εδώ που θέλω να εξερευνήσω;»
Μια σχέση αξίζει προσπάθεια όταν υπάρχει σεβασμός, επικοινωνία, αμοιβαία διάθεση και μια βάση πάνω στην οποία μπορεί κάτι να μεγαλώσει. Δεν αξίζει όταν η προσπάθεια γίνεται μονόπλευρη, όταν κυνηγάς συνεχώς ένα συναίσθημα που δεν έρχεται ή όταν προσπαθείς να μετατρέψεις την απουσία σύνδεσης σε αγάπη.
Τελικά, ο έρωτας είναι και ανακάλυψη και δημιουργία
Ίσως ο έρωτας δεν είναι ούτε μόνο κεραυνός ούτε μόνο κατασκευή. Είναι μια σπίθα που κάποιες φορές εμφανίζεται αμέσως και κάποιες φορές ανάβει σιγά-σιγά. Αλλά για να γίνει φωτιά χρειάζονται δύο άνθρωποι που θέλουν να μείνουν κοντά, να γνωριστούν πραγματικά και να φροντίσουν αυτό που δημιουργείται. Γιατί ο έρωτας μπορεί να ξεκινήσει από ένα συναίσθημα. Αλλά η αγάπη είναι κάτι που επιλέγουμε ξανά και ξανά.
