Η Ιωάννα Τούνη απάντησε μέσα από τα social media σε μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που δέχεται, αποκαλύπτοντας ότι έχει επισκεφθεί δύο διαφορετικούς ψυχολόγους για ατομική ψυχοθεραπεία. Όπως ανέφερε, και στις δύο περιπτώσεις που απευθύνθηκε σε ψυχολόγο, της είπαν πως δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσει τις συνεδρίες, καθώς δε διαπίστωσαν ότι χρειαζόταν θεραπεία εκείνη τη χρονική στιγμή. Παράλληλα αναφέρθηκε στη θεραπεία ζεύγους που είχε κάνει με τον Δημήτρη Αλεξάνδρου, εξηγώντας ότι ήταν μια προσπάθεια να διαχειριστούν τις δυσκολίες στη σχέση τους.
«Γενικά μου στέλνετε πάρα πολύ συχνά, αν με όλο αυτό το μίσος και όλη αυτή την κατάσταση που βιώνω στα social και όλη αυτή την τοξικότητα, πηγαίνω σε κάποιον ψυχολόγο, αν παίρνω βοήθεια από κάποιον. Οπότε, άκου να δεις τώρα πώς έχει η κατάσταση. Για αρχή να σου πω ότι όντως έκανα κάποιες συνεδρίες σε ψυχολόγο, τύπου θεραπεία ζεύγους όμως, όταν ήμουν με τον πατέρα του Πάρη, που εκεί προσπαθούσα να σώσω όλο αυτό που είχα τέλος πάντων. Οπότε, εκεί ένιωσα όντως την ανάγκη να πάρω βοήθεια από κάποιον, όχι για εμένα, αλλά για το κομμάτι, κατάλαβες, το κοινό. Βέβαια, κάθε μία-δύο συνεδρίες καταλήγαμε ο σύντροφός μου να λέει ότι δεν είναι κατάλληλοι θεραπευτές και να αλλάζουμε θεραπευτή. Οπότε, κάπως αυτή η κατάσταση πήγε άκλαφτη μετά από τρία-τέσσερα άτομα που αλλάξαμε. Και την κατάληξη νομίζω την γνωρίζετε όλοι».
@j.touni Εσύ έχεις πάει ποτέ σε ψυχολόγο; Αν ναι ποια ήταν η εμπειρία σου; Περιμένω να μου πεις στα σχόλια ❤️ + skincare με @my7days.gr #fyp #foryoupage #viral #jtouni #φοργιου ♬ original sound – Ioanna Touni
Η ίδια εξήγησε πως η πρώτη φορά που αναζήτησε τη βοήθεια ψυχολόγου ήταν όταν η μητέρα της διαγνώστηκε με καρκίνο, ενώ η δεύτερη ήρθε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη προσωπική περίοδο, λίγο μετά τον χωρισμό της. Η εμπειρία της, πάντως, ήταν διαφορετική από αυτή που ίσως περιμένουν πολλοί, αφού δεν κατέληξε σε μια μακροχρόνια θεραπευτική διαδικασία.
«Τώρα, αναφορικά με εμένα, πρώτη φορά είχα πάει σε μία γυναίκα ψυχολόγο στη Θεσσαλονίκη, πριν από 5 χρόνια περίπου, όταν είχε αρρωστήσει η μαμά μου από καρκίνο. Μου είχαν πέσει πάρα πολλά, τέλος πάντων. Αυτή τη γιατρό μου τη σύστησε μία φίλη μου, η οποία πήγαινε για καιρό και τη βοήθησε πάρα πολύ. Οπότε, είχα ακούσει πολύ καλό feedback. Τέλος πάντων, και πήγα, έκανα μία συνεδρία με την κοπέλα, και μετά από μία ή δύο συνεδρίες, δεν είμαι βέβαιη, μου είπε, “ξέρεις τι, Ιωάννα; Εγώ δεν χρειάζομαι να σε βλέπω. Οπότε δεν έχω να σου πω π.χ. έλα την άλλη βδομάδα ή κάτι αντίστοιχο. Αν εσύ νιώσεις ότι κάπου θέλεις να μιλήσεις, εννοείται πως μπορείς να έρχεσαι”. Οπότε και δεν ξαναπήγα, γιατί να σου πω την αλήθεια, έχω τόσο καλούς φίλους, είμαι τόσο τυχερή, που πραγματικά αν θέλω σε κάποιον να μιλήσω για να μοιραστώ το βάρος μιας δύσκολης κατάστασης που βιώνω, έχω τους ανθρώπους μου και αυτό με κάνει να νιώθω πάντα πολύ πιο όμορφα και πολύ πιο ανάλαφρη».
Στη συνέχεια, ανάφερε κάτι που αξίζει να σταθούμε:
«Τελευταία φορά λοιπόν που πήγα σε ψυχολόγο και ζήτησα βοήθεια ψυχολόγου, ήταν πριν από 1 χρόνο και κάτι, όταν χώρισα πρακτικά. Και πάλι όχι για εμένα, θέλησα να πάω γιατί ήθελα βοήθεια με το αν θα έπρεπε να κάνω κάτι για να διαχειρίζομαι τον Πάρη πιο σωστά. Κάναμε ένα online ραντεβού και μιλήσαμε, τέλος πάντων, και πρακτικά μετά από πολλή ώρα που του έλεγα τα δικά μου τα διάφορα, αναφορικά με τους προβληματισμούς μου και λοιπά, για το χωρισμό, για το πώς να συμπεριφέρομαι στο μωρό μου, μου λέει, “με όλο το θάρρος και όλο τον σεβασμό, ξέρω ποια είσαι και επειδή σε ακούω πώς μιλάς, καταλαβαίνω τις απόψεις σου, καταλαβαίνω όλα αυτά που μου λες, δεν είμαι ο άνθρωπος που θέλω απλά να σου πάρω τα λεφτά, αν θέλεις να το πω έτσι. Δεν με ενδιαφέρει, δηλαδή, να κάνω συνεδρίες μαζί σου απλά για να για να καίει η λάμπα, πρακτικά”. Μου λέει, “δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να κάνουμε κάποια άλλη ακόμη συνεδρία. Θα σου συστήσω ένα βιβλίο, γονεϊκό να διαβάσεις, το οποίο θεωρώ ότι θα σε βοηθήσει πάρα πολύ”.»
Και κάπου εδώ γεννιέται μια απορία που πιθανότατα έχουν αρκετοί άνθρωποι: Είναι η ψυχοθεραπεία κάτι που χρειάζονται όλοι ή εξαρτάται από τις ανάγκες του κάθε ανθρώπου;
Στην πραγματικότητα, όχι. Ο ρόλος του ψυχολόγου δεν είναι να «κρατήσει» κάποιον σε συνεδρίες, αλλά να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει αυτό που πραγματικά χρειάζεται. Υπάρχουν άνθρωποι που ωφελούνται από μια μακροχρόνια θεραπευτική σχέση, άλλοι που χρειάζονται λίγες μόνο συναντήσεις και άλλοι που, εκείνη τη χρονική στιγμή, διαθέτουν ήδη τους απαραίτητους μηχανισμούς για να διαχειριστούν όσα βιώνουν. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει μία απάντηση που να ταιριάζει σε όλους.
Ενδιαφέρον είχε και όσα είπε για τη θεραπεία ζεύγους. Συχνά επικρατεί η αντίληψη ότι ένα ζευγάρι απευθύνεται σε ειδικό μόνο όταν η σχέση έχει φτάσει στο τέλος της. Στην πραγματικότητα, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν αυτή τη διαδικασία ακριβώς επειδή θέλουν να βελτιώσουν την επικοινωνία τους ή να προσπαθήσουν να σώσουν τη σχέση τους. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε προσπάθεια θα οδηγήσει στην επανασύνδεση, ούτε ότι η απόφαση να χωρίσει ένα ζευγάρι σημαίνει πως η θεραπεία «απέτυχε».
Η Ιωάννα Τούνη στάθηκε ακόμη σε κάτι που, όπως είπε, τη βοηθά ιδιαίτερα: τους ανθρώπους που έχει δίπλα της. Τους φίλους με τους οποίους μπορεί να μοιραστεί όσα σκέφτεται, να εκτονωθεί και να νιώσει ότι ακούγεται. Και πράγματι, οι στενές ανθρώπινες σχέσεις μπορούν να λειτουργήσουν σαν ένα πολύτιμο δίχτυ υποστήριξης στις δύσκολες στιγμές. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι οι φίλοι μπορούν να αντικαταστήσουν έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας. Άλλο η συναισθηματική στήριξη που προσφέρει ένας άνθρωπος του περιβάλλοντός μας και άλλο η επιστημονική καθοδήγηση που μπορεί να δώσει ένας ειδικός όταν αυτή είναι πραγματικά απαραίτητη.
Τελικά, μπορεί να σε “διώξει” ο ψυχολόγος σου; Δύσκολα να απαντήσουμε με σαφήνεια. Το ταξίδι της ψυχοθεραπείας είναι προσωπική υπόθεση, άλλωστε. Η ψυχική υγεία δεν αντιμετωπίζεται με γενικούς κανόνες ούτε με στερεότυπα. Το αν κάποιος χρειάζεται ψυχοθεραπεία, για πόσο διάστημα και με ποιον τρόπο, είναι μία εξατομικευμένη διαδικασία που διαμορφώνεται μέσα από τη συνεργασία με τον ειδικό. Ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο μήνυμα που άφησαν οι δηλώσεις της Ιωάννας Τούνη.
Συντάκτης: Virtual Unreality
