Η υπόθεση των Γλυκών Νερών είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που λατρεύει το true crime. Ένα έγκλημα μέσα σε ένα φαινομενικά ήσυχο σπίτι, μία ιστορία ληστείας που έμοιαζε πειστική, ένας σύζυγος που εμφανιζόταν συντετριμμένος μπροστά στις κάμερες και μία αλήθεια που αποκαλύφθηκε 37 ημέρες αργότερα. Μόνο που η γυναικοκτονία της Καρολάιν Κράουτς δεν ήταν αστυνομικό μυθιστόρημα ούτε γράφτηκε στον χρόνο για να κρατήσει το κοινό σε αγωνία μέχρι την τελευταία ανατροπή. Στο κέντρο της βρίσκεται μία 20χρονη γυναίκα που δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της μέσα στο σπίτι της, δίπλα στο μωρό της.
Αυτήν την υπόθεση αναλαμβάνει τώρα να μεταφέρει στη μικρή οθόνη μία μεγάλη βρετανική παραγωγή, η οποία αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στο Amazon Prime τον Σεπτέμβριο.
Γυρίσματα στα Γλυκά Νερά και την Αλόννησο
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν πριν από λίγο καιρό και διήρκεσαν 14 ημέρες. Πολυμελές συνεργείο βρέθηκε τόσο στα Γλυκά Νερά, όπου δολοφονήθηκε η Καρολάιν τον Μάιο του 2021, όσο και στην Αλόννησο, το νησί στο οποίο μεγάλωσε.
Οι δημιουργοί συνομίλησαν με κατοίκους που τη γνώριζαν και επιχείρησαν να συγκεντρώσουν μαρτυρίες όχι μόνο για το έγκλημα, αλλά και για την ίδια τη ζωή της. Στη σειρά μιλά ο πατέρας της, καθώς και οι συνήγοροι της οικογένειάς της και του καταδικασμένου για τη δολοφονία της, Μπάμπη Αναγνωστόπουλου.
Την παραγωγή υπογράφει η βρετανική StoryFilms, εταιρεία με διεθνείς διακρίσεις και βραβεία BAFTA, γνωστή για παραγωγές που συνδυάζουν δημοσιογραφική έρευνα και κινηματογραφική αισθητική.
Το νέο ντοκιμαντέρ θα εντάσσεται σε μία σειρά αφιερωμένη σε πέντε υποθέσεις δολοφονιών. Για καθεμία θα προβληθούν δύο επεισόδια, διάρκειας περίπου 90 λεπτών το καθένα. Η υπόθεση της Καρολάιν, επομένως, θα αναπτυχθεί σε συνολική διάρκεια περίπου τριών ωρών, με την πρεμιέρα να προγραμματίζεται για τον Σεπτέμβριο. News.gr
Το «τέλειο έγκλημα» που κράτησε 37 ημέρες
Τη δημοσιογραφική παραγωγή των δύο επεισοδίων ανέλαβε η Ανθή Καρασάββα, η οποία είχε καλύψει την υπόθεση από την πρώτη στιγμή για μεγάλα μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού. Όπως εξήγησε στη Realnews, η εταιρεία αναζητούσε έναν δημοσιογράφο που γνώριζε σε βάθος όλα τα στάδια της έρευνας. Η γυναικοκτονία της Καρολάιν είχε απασχολήσει έντονα και τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης, καθώς ο πατέρας της είναι Βρετανός και η υπόθεση καλυπτόταν καθημερινά στη χώρα.
Μία από τις βασικές πτυχές που θα εξετάσει η παραγωγή είναι η προσπάθεια του Αναγνωστόπουλου να σκηνοθετήσει μία ληστεία και να παρουσιάσει τον εαυτό του ως επιζώντα και συντετριμμένο σύζυγο.
Για 37 ημέρες μιλούσε στις κάμερες, περιέγραφε τους υποτιθέμενους ληστές και εμφανιζόταν δημόσια στο πλευρό της οικογένειας της γυναίκας που είχε δολοφονήσει. Το αφήγημά του κατέρρευσε όταν τα ψηφιακά στοιχεία, τα δεδομένα από το κινητό του, το smartwatch της Καρολάιν και οι κάμερες ασφαλείας αποκάλυψαν τις αντιφάσεις του. Αυτό ακριβώς το «θέατρο» είναι που έκανε την υπόθεση διεθνώς γνωστή. Είναι, όμως, και η μεγάλη παγίδα για κάθε τηλεοπτική μεταφορά της.
Η Καρολάιν δεν πρέπει να γίνει δευτεραγωνίστρια στη δική της ιστορία
Οι παραγωγές true crime έχουν μία σχεδόν ακατανίκητη τάση να τοποθετούν τον δράστη στο κέντρο. Πώς σκέφτηκε, πώς σχεδίασε, πώς είπε ψέματα, πού έκανε το λάθος, πώς τελικά αποκαλύφθηκε. Ο δολοφόνος αποκτά κίνητρα, αφήγηση και ολόκληρα επεισόδια ανάλυσης, ενώ το θύμα συχνά περιορίζεται σε λίγες φωτογραφίες, συγκινητική μουσική και επαναλαμβανόμενους χαρακτηρισμούς όπως «όμορφη», «χαμογελαστή» και «άτυχη».
Η Καρολάιν, όμως, δεν μπορεί να γίνει δευτεραγωνίστρια στη σειρά που αφηγείται τη δική της δολοφονία. Η ιστορία της δεν είναι εκείνη ενός άνδρα που επιχείρησε να διαπράξει το «τέλειο έγκλημα». Είναι η ιστορία μιας πολύ νέας γυναίκας μέσα σε μία σχέση με σοβαρή ανισορροπία ηλικίας και δύναμης. Είναι μία υπόθεση που άνοιξε ξανά τη συζήτηση για τον έλεγχο, τη χειραγώγηση, την ενδοοικογενειακή βία και όλα εκείνα τα σημάδια που συνήθως γίνονται ορατά μόνο όταν είναι πλέον αργά.
Αν η παραγωγή επιλέξει να παρουσιάσει τον Αναγνωστόπουλο ως μία σχεδόν μυθιστορηματική φιγούρα που ξεγέλασε τους πάντες, τότε θα έχει μετατρέψει μία γυναικοκτονία σε τηλεοπτικό παιχνίδι μυστηρίου. Αν, αντίθετα, φωτίσει τον μηχανισμό ελέγχου που προηγήθηκε, το πλαίσιο μέσα στο οποίο έζησε η Καρολάιν και τον τρόπο με τον οποίο ένας δολοφόνος προσπάθησε να οικειοποιηθεί ακόμη και την αφήγηση του θανάτου της, τότε η σειρά μπορεί να αποκτήσει πραγματική αξία.
Τεκμηρίωση ή ψυχαγωγία πάνω σε ένα πραγματικό έγκλημα;
Η συμμετοχή της οικογένειας και ανθρώπων που γνώριζαν την Καρολάιν δημιουργεί την προσδοκία ότι η παραγωγή θα επιχειρήσει να αποκαταστήσει τη δική της παρουσία στην αφήγηση. Η εμπειρία της StoryFilms στη δημοσιογραφική τεκμηρίωση αποτελεί επίσης ένα θετικό στοιχείο.
Καμία καλαίσθητη φωτογραφία, κανένα ατμοσφαιρικό πλάνο και καμία δραματική αναπαράσταση, όμως, δεν εγγυώνται από μόνα τους ότι ένα true crime ντοκιμαντέρ θα χειριστεί το θέμα του με σεβασμό.
Τρία χρόνια τηλεοπτικών παραγωγών έχουν ήδη ασχοληθεί με την υπόθεση, με το Amazon Prime να διαθέτει παλαιότερα ντοκιμαντέρ για τη δολοφονία της Καρολάιν. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι απλώς να ξαναειπωθεί μία ιστορία που το κοινό γνωρίζει. Είναι να ειπωθεί διαφορετικά και με μεγαλύτερη ευθύνη.
Να μη μετατραπούν οι τελευταίες στιγμές μιας γυναίκας σε cliffhanger. Να μη βαφτιστεί η κακοποίηση «σκοτεινός γάμος» για να ακούγεται πιο κινηματογραφική. Να μη γίνει ο δολοφόνος συναρπαστικός επειδή κατάφερε να ψεύδεται επί 37 ημέρες. Κυρίως, να μην ξεχαστεί ότι πίσω από τον διεθνή τίτλο, τα δύο επεισόδια και τις τρεις ώρες τηλεοπτικού περιεχομένου υπάρχει μία πραγματική γυναίκα. Μία γυναίκα που δεν «έφυγε», δεν «χάθηκε» και δεν βρέθηκε απλώς στο κέντρο μιας «συγκλονιστικής υπόθεσης».
Η Καρολάιν Κράουτς δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της. Και αυτή είναι η αλήθεια που καμία τηλεοπτική δραματοποίηση δεν πρέπει να θολώσει.
