Αν στην παρέα υπάρχει εκείνος που επιμένει ότι «εμένα δε με τρομάζουν αυτά», έχουμε ταινία για την επόμενη κινηματογραφική βραδιά. Το Sinister βρίσκεται ξανά στην κορυφή της κατάταξης Science of Scare για το 2026, με βαθμολογία 96 στα 100. Η ταινία του Scott Derrickson, που κυκλοφόρησε το 2012, διατηρεί την πρώτη θέση για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, εξακολουθεί να δυσκολεύει την προσπάθεια να το παίξουμε ψύχραιμοι.
Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ένας συγγραφέας βιβλίων για πραγματικά εγκλήματα, τον οποίο υποδύεται ο Ethan Hawke. Στο καινούργιο του σπίτι ανακαλύπτει ένα κουτί με παλιές ταινίες Super 8, που περιέχουν πολύ πιο σκοτεινό υλικό απ’ ό,τι υποδηλώνει η όψη τους. Η έρευνά του τον οδηγεί σε μια υπόθεση που αρχίζει να απειλεί και τη δική του οικογένεια. Κάπου εκεί, η εύλογη συμβουλή του θεατή είναι μία: άφησε το κουτί και βρες μεταφορική.
Το Sinister έχει κάτι ιδιαίτερα δυσάρεστο στον τρόπο που χρησιμοποιεί αυτές τις εικόνες. Το παλιό φιλμ, η αίσθηση ότι παρακολουθείς κάτι που δεν προοριζόταν για σένα, η αναμονή μέχρι να καταλάβεις τι συμβαίνει: όλα σε βάζουν στη θέση ενός ανθρώπου που θέλει να κοιτάξει και ταυτόχρονα εύχεται να μην είχε πατήσει ποτέ το play. Αυτή η ένταση αποτυπώνεται και στα αποτελέσματα του πρότζεκτ. Κατά την προβολή του, ο μέσος καρδιακός ρυθμός των συμμετεχόντων ανέβηκε από τους 64 στους 86 παλμούς το λεπτό, ενώ η υψηλότερη καταγεγραμμένη τιμή έφτασε τους 131.
Πώς προκύπτει, όμως, μια «βαθμολογία τρόμου»; Το Science of Scare, που πλέον φιλοξενείται στο MoneySuperMarket, χρησιμοποιεί ομάδα 250 συμμετεχόντων και συσκευές καταγραφής καρδιακού ρυθμού. Συνδυάζει την αύξηση των μέσων παλμών, την υψηλότερη τιμή τους και τη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού — τις διακυμάνσεις στα χρονικά διαστήματα ανάμεσα στους χτύπους. Έτσι διαμορφώνει το Scare Score, με ανώτατη βαθμολογία το 100. Με απλά λόγια, η κατάταξη προσπαθεί να χωρέσει τόσο το απότομο τίναγμα από τον καναπέ όσο και την ένταση που χτίζεται όσο περιμένεις να συμβεί κάτι. Γιατί μπορεί μια σκηνή να σου αποσπάσει μια κραυγή, αλλά μια άλλη να σε κάνει να σφίγγεις το μαξιλάρι για δέκα λεπτά.
Πίσω από το Sinister βρίσκεται το Host, με 95/100, που μετατρέπει μια βιντεοκλήση Zoom σε εφιάλτη. Την πεντάδα συμπληρώνουν το Skinamarink, το Insidious και το The Conjuring. Για όποιον ψάχνει ιδέες για μαραθώνιο τρόμου, η λίστα έχει αρκετό υλικό για να μετανιώσει την αρχική του αυτοπεποίθηση.
Οι νέες κυκλοφορίες, πάντως, είχαν τις δικές τους διακρίσεις. Το Undertone του Ian Tuason ήταν η υψηλότερα καταταγμένη ταινία του 2026 που εξετάστηκε, ισοβαθμώντας στην 33η θέση. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από ένα podcast για το παραφυσικό και μυστηριώδεις ηχογραφήσεις, με τον ήχο να έχει καθοριστικό ρόλο στην αίσθηση απειλής.
Το νέο Resident Evil του Zach Cregger, από την άλλη, κατέγραψε το μεγαλύτερο στιγμιαίο σοκ στην ιστορία του πρότζεκτ: 134 παλμούς το λεπτό. Μια υπενθύμιση ότι το να πετύχεις το πιο δυνατό ξάφνιασμα και το να βρεθείς πρώτος στη συνολική κατάταξη είναι διαφορετικά πράγματα.
Βέβαια, η λίστα αφορά τις ταινίες και τους θεατές που συμμετείχαν στο συγκεκριμένο εγχείρημα, το οποίο εξετάζει μόνο αγγλόφωνες παραγωγές. Οι μετρήσεις προσφέρουν έναν ενδιαφέροντα τρόπο σύγκρισης· δεν αποφασίζουν τι θα φοβίσει τον καθένα προσωπικά.
Για την επόμενη προβολή, λοιπόν, η πρόταση είναι έτοιμη. Βάζετε Sinister και αφήνετε τον ατρόμητο της παρέας να κρατήσει το τηλεκοντρόλ. Να έχει τουλάχιστον την ευθύνη όταν προτείνει «να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα».
