Στ’ ανείπωτα της ιστορικής
σου επιβίωσης,
να γίνεσαι τέρας —μα ριψοκίνδυνα— γλυκό,
σαν τη χαροκαμένη Λερναία Ύδρα.
Εννέα φορές θα παλεύουν
να σ’ αποτελειώσουν,
εννέα φορές θα δημιουργείς
ξανά τον ακροβατικό σου νου.
Αντιλαμβάνεσαι, θαρρώ,
την επαναλαμβανόμενή σου
οδυνηρή νεκρανάσταση!
Επίσης, τις γάτες να θαυμάζεις
και να τις μιμείσαι,
που εφτά ψυχές κουβαλάνε.
Ακόμη κι αν ένας «Ηρακλής»
σου ξεπεταχτεί για να σε φονεύσει,
«κράτα μεγάλο καλάθι»
μ’ ένα μόνο όπλο:
την επίμονη δύναμη της ψυχής σου.
Να της επιτρέπεις να γεννιέται
ξανά και ξανά.
Άκου που σου λέω!
Θα χρειαστείς μεγάλο καλάθι.
