Από τα βίντεο με τις τέλειες ζωές, τα ακριβά αυτοκίνητα και τα ταξίδια μέχρι τα διακριτικά υπονοούμενα για συνδρομητικές ερωτικές σελίδες, η απόσταση μπορεί να είναι μικρότερη απ’ όσο νομίζουμε. Και κάπου ανάμεσα στα trends, στα likes και στα βίντεο που διαδέχονται το ένα το άλλο, γεννιέται ένα δύσκολο ερώτημα: τι ακριβώς πουλάει σήμερα το TikTok στα νεαρά κορίτσια; Μια εικόνα επιτυχίας ή την ιδέα ότι το σώμα τους μπορεί να γίνει το εισιτήριο για να την αποκτήσουν;
Ας μιλήσουμε ανοιχτά. Υπάρχουν δημιουργοί περιεχομένου που αξιοποιούν το TikTok για να χτίσουν κοινό και να κατευθύνουν ενήλικους χρήστες προς συνδρομητικές ερωτικές πλατφόρμες, όπως το OnlyFans. Κάποιες το κάνουν με ξεκάθαρες αναφορές, άλλες με υπονοούμενα, κωδικοποιημένες εκφράσεις και ένα προσεκτικά σχεδιασμένο προφίλ που πουλάει την υπόσχεση μιας ζωής γεμάτης χρήματα, πολυτέλεια και ελευθερία.
Το ζήτημα δεν είναι να προσποιηθούμε ότι αυτή η πραγματικότητα δεν υπάρχει. Είναι να εξετάσουμε τι συμβαίνει όταν η προώθηση τέτοιου περιεχομένου συναντά έναν αλγόριθμο που επιβραβεύει την προσοχή και ένα κοινό στο οποίο συμμετέχουν εκατομμύρια ανήλικοι.
Δεν πουλάνε μόνο ερωτικό περιεχόμενο. Πουλάνε και το όνειρο.
Η συζήτηση γίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα όταν σταματάμε να κοιτάμε μόνο το περιεχόμενο και αρχίζουμε να κοιτάμε το περιτύλιγμα.
Ένα βίντεο με ακριβές τσάντες, ξενοδοχεία, ψώνια και μια κοπέλα που δηλώνει ότι βγάζει χρήματα δουλεύοντας από το κινητό της δεν είναι απαραίτητα διαφήμιση κάποιας ερωτικής πλατφόρμας. Όταν, όμως, τέτοιες εικόνες συνδυάζονται με συστηματικά σεξουαλικά υπονοούμενα και παραπομπές σε συνδρομητικές σελίδες, δημιουργείται ένα συγκεκριμένο αφήγημα: η οικονομική ανεξαρτησία είναι εύκολη, η πολυτέλεια είναι προσιτή και το σώμα μπορεί να γίνει το μέσο για να αποκτήσεις όσα επιθυμείς.
Αυτό το αφήγημα είναι ιδιαίτερα ελκυστικό σε μια εποχή που οι νέοι δυσκολεύονται να αποκτήσουν οικονομική ανεξαρτησία, τα ενοίκια ανεβαίνουν και η παραδοσιακή υπόσχεση ότι μια δουλειά θα σου εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή μοιάζει όλο και πιο αβέβαιη.
Αν, λοιπόν, μια νεαρή κοπέλα βλέπει καθημερινά ανθρώπους να παρουσιάζουν τη σεξουαλική αυτοπροβολή ως εύκολο δρόμο προς τα χρήματα και την ελευθερία, είναι λογικό να αναρωτηθούμε τι μήνυμα λαμβάνει. Όχι επειδή δεν είναι ικανή να κρίνει μόνη της, αλλά επειδή κανείς δεν διαμορφώνει τις επιθυμίες του έξω από το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζει.
Και όταν το ίδιο μήνυμα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, παύει να μοιάζει με μία επιλογή ανάμεσα σε πολλές. Αρχίζει να μοιάζει με τον πιο αυτονόητο δρόμο προς την επιτυχία.
Τι ευθύνη έχει ο αλγόριθμος;
Στις 7 Νοεμβρίου 2026, ο Guardian δημοσίευσε ρεπορτάζ για έκθεση οργανώσεων που υποστηρίζουν ότι δημιουργοί ερωτικού περιεχομένου χρησιμοποιούν το TikTok για να προσελκύουν κοινό προς συνδρομητικές πορνογραφικές υπηρεσίες, παρακάμπτοντας τους περιορισμούς της πλατφόρμας με έμμεσες αναφορές και κωδικοποιημένα μηνύματα. Η έκθεση εγείρει επίσης ανησυχίες για την έκθεση εφήβων σε αυτό το περιεχόμενο.
Δεν πρόκειται απλώς για μια συζήτηση γύρω από το τι επιλέγει να ανεβάσει ένας χρήστης. Πρόκειται και για το τι επιλέγει να του δείξει η πλατφόρμα.
Το TikTok δεν είναι ένας ουδέτερος διάδρομος όπου περνούν βίντεο χωρίς κανέναν μηχανισμό επιλογής. Το σύστημα συστάσεών του προσαρμόζεται στις αλληλεπιδράσεις των χρηστών και μπορεί να εμφανίζει ολοένα περισσότερο περιεχόμενο παρόμοιο με εκείνο που τραβά την προσοχή τους. Όταν αυτό συμβαίνει με επιβλαβές ή έντονα σεξουαλικοποιημένο περιεχόμενο, το ερώτημα της ευθύνης δεν μπορεί να αποδίδεται αποκλειστικά στον χρήστη.
Μάλιστα, έρευνα της Global Witness το 2025, με δοκιμαστικούς λογαριασμούς που δήλωναν ηλικία 13 ετών, κατέγραψε σεξουαλικοποιημένες προτάσεις αναζήτησης, ακόμη και με ενεργοποιημένη την περιορισμένη λειτουργία. Η έρευνα δεν αποδεικνύει ότι κάθε έφηβος θα δει το ίδιο περιεχόμενο, δείχνει όμως ότι τα προστατευτικά φίλτρα δεν αποτελούν εγγύηση.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία: δεν χρειάζεται η πλατφόρμα να έχει αποφασίσει συνειδητά να προωθήσει τη σεξεργασία για να προκύψει ένα σοβαρό πρόβλημα. Αρκεί ο σχεδιασμός της να ανταμείβει την προσοχή χωρίς να προστατεύει αποτελεσματικά τους πιο ευάλωτους χρήστες.
Είναι, όμως, κάθε γυναίκα που πουλάει ερωτικό περιεχόμενο θύμα;
Όχι. Και αν θέλουμε να κάνουμε μια σοβαρή πολιτική συζήτηση, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και σε αυτό.
Μια ενήλικη γυναίκα μπορεί να επιλέξει συνειδητά να δημιουργεί και να πουλάει ερωτικό περιεχόμενο. Μπορεί να το αντιμετωπίζει ως εργασία, να κερδίζει χρήματα και να αισθάνεται ότι ελέγχει την εικόνα και τη σεξουαλικότητά της. Δεν είναι δουλειά κανενός να της αφαιρέσει αυτομάτως αυτή την αυτονομία ούτε να θεωρήσει ότι γνωρίζει καλύτερα από την ίδια τι σημαίνει η επιλογή της.
Η αυτοδιάθεση, όμως, δεν ακυρώνει την ανάγκη να εξετάζουμε τις συνθήκες μέσα στις οποίες γίνονται οι επιλογές μας.
Άλλο η ενήλικη γυναίκα που γνωρίζει τι προσφέρει, ποια είναι τα όρια και οι κίνδυνοι της εργασίας της και άλλο η έφηβη που μεγαλώνει βλέποντας τη σεξουαλική διαθεσιμότητα να παρουσιάζεται ως συνώνυμο της επιτυχίας. Άλλο η ελεύθερη επιλογή και άλλο η πίεση ενός περιβάλλοντος που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι πρέπει να είσαι διαρκώς επιθυμητή, διαθέσιμη και εμπορεύσιμη για να έχεις αξία.
Και φυσικά, άλλο η σεξεργασία και άλλο η σεξουαλικοποίηση. Δεν είναι κάθε σέξι βίντεο διαφήμιση ερωτικής υπηρεσίας, ούτε κάθε γυναίκα που αναδεικνύει το σώμα της προωθεί κάποια συνδρομητική σελίδα. Αν τα ισοπεδώσουμε όλα, δεν προστατεύουμε κανέναν. Απλώς αναπαράγουμε την ίδια παλιά αντίληψη ότι η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι από μόνη της κάτι ύποπτο.
Ποιος κερδίζει όταν το σώμα γίνεται brand;
Εδώ η συζήτηση αποκτά πραγματικά πολιτική διάσταση.
Ζούμε σε μια οικονομία όπου σχεδόν τα πάντα μπορούν να μετατραπούν σε περιεχόμενο: η καθημερινότητά μας, οι σχέσεις μας, οι ανασφάλειές μας, η εμφάνισή μας. Οι χρήστες καλούνται να γίνουν ταυτόχρονα πρόσωπα, δημιουργοί, διαφημιστές και επιχειρήσεις του εαυτού τους. Και όσο περισσότερο τραβά την προσοχή η εικόνα τους, τόσο μεγαλύτερη μπορεί να γίνει η εμπορική της αξία.
Για τις γυναίκες, αυτή η πραγματικότητα συναντά μια πολύ παλιά κοινωνική συνθήκη: την ιδέα ότι η εμφάνιση και η σεξουαλική επιθυμητότητα αποτελούν βασικές πηγές δύναμης. Το νέο στοιχείο είναι ότι πλέον αυτή η δύναμη παρουσιάζεται ως επιχειρηματικό σχέδιο. Δεν αρκεί να είσαι όμορφη· πρέπει να ξέρεις να μετατρέπεις την ομορφιά σου σε κοινό, το κοινό σε επιρροή και την επιρροή σε χρήματα.
Και ποιος κερδίζει από αυτή τη διαδικασία; Οι δημιουργοί μπορεί να κερδίσουν, οι συνδρομητικές πλατφόρμες κερδίζουν από τις συναλλαγές και τα κοινωνικά δίκτυα ωφελούνται όταν οι χρήστες παραμένουν ενεργοί. Τα οφέλη, όμως, δεν κατανέμονται ισότιμα και τα ρίσκα δεν εξαφανίζονται επειδή μια δραστηριότητα παρουσιάζεται ως εύκολη και επικερδής.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι μια γυναίκα μπορεί να κερδίσει χρήματα από τη σεξουαλικότητά της. Το πρόβλημα είναι να παρουσιάζεται αυτή η δυνατότητα σαν αυτονόητη λύση στην οικονομική ανασφάλεια, χωρίς να συζητάμε την ιδιωτικότητα, την ψηφιακή μονιμότητα, την παρενόχληση, την άνιση διαπραγματευτική δύναμη και το ενδεχόμενο διαρροής προσωπικού υλικού.
Η ελευθερία της επιλογής έχει αξία. Έχει αξία, όμως, και η δυνατότητα να επιλέγεις χωρίς να σε σπρώχνει προς μία κατεύθυνση ολόκληρο το περιβάλλον σου.
Δεν χρειάζεται να απαγορεύσουμε τη σ3ξουαλικότητα. Χρειάζεται να προστατεύσουμε τους ανθρώπους.
Η εύκολη απάντηση θα ήταν να κατηγορήσουμε τις γυναίκες που δημιουργούν ερωτικό περιεχόμενο ή να ζητήσουμε να εξαφανιστεί κάθε αισθησιακή εικόνα από το TikTok. Μια τέτοια προσέγγιση, όμως, θα μπέρδευε την προστασία των ανηλίκων με τον έλεγχο της γυναικείας έκφρασης.
Η δυσκολότερη και ουσιαστικότερη απάντηση είναι να απαιτήσουμε αποτελεσματικότερη προστασία των ανηλίκων, διαφάνεια για το πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι, ουσιαστική εφαρμογή των κανόνων και περιορισμό της συστηματικής έκθεσης εφήβων σε περιεχόμενο που τους κατευθύνει προς εμπορικές σεξουαλικές υπηρεσίες. Παράλληλα, χρειάζεται ενημέρωση για την ψηφιακή ιδιωτικότητα, την οικονομική εκμετάλλευση και τη διαφορά ανάμεσα στην αυτοδιάθεση και στην πίεση της αγοράς.
Η συζήτηση δεν είναι αν οι γυναίκες πρέπει να δείχνουν το σώμα τους. Είναι αν μια πλατφόρμα με τεράστια επιρροή στους νέους οφείλει να λογοδοτεί για το περιεχόμενο που τους προτείνει και για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνει τις επιθυμίες τους.
Γιατί δεν μπορείς να μιλάς διαρκώς για ελευθερία επιλογής όταν ελέγχεις σε μεγάλο βαθμό το περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφώνεται αυτή η επιλογή.
Και ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα δεν είναι αν το TikTok προωθεί τη σεξεργασία στα κορίτσια. Είναι αν έχουμε φτιάξει έναν ψηφιακό κόσμο όπου η εμπορευματοποίηση της σεξουαλικότητας παρουσιάζεται ως προσωπική απελευθέρωση, ενώ η ευθύνη για τις συνέπειές της φορτώνεται σχεδόν αποκλειστικά στο άτομο.
Αν θέλουμε πραγματικά να προστατεύσουμε τα κορίτσια, δεν αρκεί να τους πούμε να προσέχουν τι ανεβάζουν. Πρέπει να κοιτάξουμε και ποιος κερδίζει από το ότι μεγαλώνουν μαθαίνοντας να βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από τα μάτια μιας αγοράς που δεν χορταίνει ποτέ.
