Στις ΗΠΑ, πολλές επεμβάσεις που αφορούν τη γυναικεία ανατομία αποζημιώνονται χαμηλότερα από συγκρίσιμες επεμβάσεις στην ανδρική. Και η διαφορά μπορεί να φτάσει μέχρι την τσέπη της ασθενούς.

360,90 δολάρια για υστεροσκοπική αφαίρεση ινομυωμάτων. 727,22 δολάρια για διουρηθρική εκτομή του προστάτη. Τόση ήταν η προβλεπόμενη αμοιβή του γιατρού για καθεμία από τις δύο επεμβάσεις σε νοσοκομειακό περιβάλλον, σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Medicare για το 2023. Οι ερευνητές τις συμπεριέλαβαν σε μια μελέτη 55 ζευγών χειρουργικών πράξεων. Στα τρία από τα τέσσερα ζεύγη, το σύστημα έδινε χαμηλότερη αξία στη δουλειά του γιατρού όταν η επέμβαση αφορούσε τη γυναικεία ανατομία.

 

Ποιος αποφασίζει πόσο «μετράει» ένα χειρουργείο;

Το Medicare, το ομοσπονδιακό δημόσιο πρόγραμμα ασφάλισης υγείας των ΗΠΑ, χρησιμοποιεί έναν πίνακα αμοιβών για τις ιατρικές πράξεις. Ένα από τα στοιχεία του είναι οι λεγόμενες work RVUs, μονάδες που αποτυπώνουν πόσο χρόνο και πόση προσπάθεια εκτιμάται ότι απαιτεί μια πράξη. Μαζί με άλλα στοιχεία, όπως τα λειτουργικά έξοδα, καθορίζουν το ύψος της αποζημίωσης. Με απλά λόγια, η εκτίμηση για το πόση δουλειά χρειάζεται ένα χειρουργείο έχει αντίκρισμα σε δολάρια.

Το μοτίβο εμφανίζεται και στην ιδιωτική ασφάλιση. Σε ανάλυση που δημοσίευσε τον Νοέμβριο του 2026 η εταιρεία Jiro Health, η διάμεση διαφορά στις προβλεπόμενες αμοιβές του Medicare για το 2025 ήταν 14% εις βάρος των επεμβάσεων στη γυναικεία ανατομία. Στα 29 ζεύγη επεμβάσεων για τα οποία υπήρχαν επαρκή στοιχεία από ιδιωτικές ασφαλιστικές, η διάμεση διαφορά έφτασε το 26%. Έχει σημασία ποιες πράξεις συγκρίνονται. Μια μικρότερη μελέτη, που εξέτασε δέκα πιο στενά συγκρίσιμα ζεύγη, δεν βρήκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις μονάδες εργασίας.

 

 

Και όταν ο χειρουργός σταματήσει να δέχεται ασφάλιση;

Στη μελέτη του Journal of Women’s Health και σε ρεπορτάζ του BMJ περιγράφονται περιπτώσεις χειρουργών με εξειδίκευση σε σύνθετες γυναικολογικές επεμβάσεις, όπως η αφαίρεση εστιών ενδομητρίωσης, που στράφηκαν σε ιατρεία με απευθείας πληρωμή από την ασθενή. Οι χαμηλές αποζημιώσεις σε σχέση με την πολυπλοκότητα της επέμβασης αναφέρονται ως ένας από τους λόγους. Για μια γυναίκα που ψάχνει εξειδικευμένη φροντίδα, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο γιατρός που χρειάζεται είναι διαθέσιμος, αρκεί η ίδια να μπορεί να πληρώσει από την τσέπη της.

Συχνά μιλάμε για τον ιατρικό σεξισμό τη στιγμή που μια γυναίκα προσπαθεί να πείσει κάποιον ότι ο πόνος της είναι αληθινός. Για το ιατρικό gashlightiing και τις λάθος διαγνώσεις που γίνονται γιατί αποδίδονται τα αίτια σε στρες. Τα στοιχεία αυτά όμως, μιλάνε και για κάτι που έχει ήδη αποφασιστεί πριν μπει στο ιατρείο. Κι αυτό είναι γνωστό και λυπηρό: Το πόση αξία δίνει το σύστημα στη δουλειά που χρειάζεται για να φροντίσει μια γυναίκα. Ή μάλλον, το πόση αξία δε δίνει.