Ήρθε η μέρα που φοβόσουν. Η μέρα που όλα τα ζευγαράκια βγήκαν βόλτα χεράκι-χεράκι, με βλέμμα «εμείς κι ο κόσμος όλος». Η μέρα που τα Instagram stories γέμισαν τριαντάφυλλα, καρδούλες, δείπνα υπό το φως των κεριών και λεζάντες τύπου “my forever”, από ανθρώπους που μέχρι προχθές ανέβαζαν quotes για “toxic σχέσεις”.
Ανάλογα με τη δουλειά σου, μπορεί και να εξυπηρέτησες κάποιον που έψαχνε δώρο για το «άλλο τους μισό». Κάποιον με εκείνο το αγχωμένο βλέμμα του ανθρώπου που ξέρει ότι, αν διαλέξει λάθος σοκολάτα, θα το πληρώσει με passive-aggressive σιωπή για τρεις εργάσιμες.
Δεν πιστεύω να σε πήρε από κάτω. Ή, έστω, όχι πολύ.
Γιατί ναι, η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι —υποτίθεται— για να γιορτάζουμε την αγάπη. Και ποια μέρα θα ήταν καλύτερη για να γιορτάσεις το γεγονός ότι αγαπάς τον εαυτό σου, από μια μέρα που σου υπενθυμίζει τι δεν έχεις;
Τι λες; Θες έναν οδηγό επιβίωσης; Πάμε.
Κανόνας Νο1: Μην προσποιηθείς ότι «δε σε νοιάζει»
Σε νοιάζει. Και είναι απολύτως οκ.
Το να λες «εγώ γελάω με τον Άγιο Βαλεντίνο» ενώ μέσα σου τσιμπάει λίγο, είναι σαν να πατάς Lego και να λες «δεν πόνεσα». Πόνεσες. Απλώς είσαι ενήλικας και το διαχειρίζεσαι με χιούμορ. Δεν σε κάνει λιγότερο δυνατό, λιγότερο cool ή λιγότερο ανεξάρτητο. Σε κάνει άνθρωπο. Όχι μοναχό στο Θιβέτ.
Κανόνας Νο2: Το «άλλο μου μισό» είναι μύθος
Σκληρή αλήθεια: δεν είσαι μισός.
Δεν κυκλοφορείς ημιτελής, περιμένοντας κάποιον να σε συμπληρώσει σαν κομμάτι Lego. Αν ήσουν μισός, θα σε πούλαγαν στο IKEA με οδηγίες συναρμολόγησης.
Δε χρειάζεσαι «άλλο μισό». Χρειάζεσαι ολόκληρους ανθρώπους που να μην σε στραγγίζουν συναισθηματικά, ψυχικά και οικονομικά. Και αυτό, πίστεψέ με, είναι πιο σπάνιο από τα κόκκινα τριαντάφυλλα στις 14 Φεβρουαρίου.
Κανόνας Νο3: Μη συγκρίνεσαι με stories
Τα stories δείχνουν λουλούδια, δώρα, τραπέζια, χαμόγελα.
Δεν δείχνουν ποιος πλήρωσε με βαριά καρδιά, ποιος είπε «δεν πεινάω» ενώ πεινούσε, ποιος σκέφτεται «πάλι τα ίδια», ποιος δεν μιλάει αλλά ανέβασε story.
Βλέπεις τη βιτρίνα, όχι το στοκ από πίσω. Και η βιτρίνα πάντα γυαλίζει — ακόμα κι όταν το μαγαζί μέσα μπάζει.
Κανόνας Νο4: Κάνε για σένα ό,τι θα έκανες σε σχέση
Αν είχες σχέση, τι θα έκανες σήμερα; Θα έτρωγες καλά; Κάν’ το. Θα άνοιγες το καλό κρασί; Άνοιξέ το. Θα έπαιρνες ένα μικρό δώρο; Πάρ’ το μόνος σου. Θα έβαζες ωραία μουσική; Βάλε.
Plot twist: δεν χρειάζεσαι μάρτυρα για να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Κανόνας Νο5: Μη νιώθεις αποτυχημένο άτομο επειδή είσαι μόνος
Το να είσαι μόνος δεν σημαίνει ότι δεν αξίζεις, ότι κάτι πάει στραβά με σένα ή ότι «κάτι κάνεις λάθος». Σημαίνει, πολύ απλά, ότι δεν βρήκες ακόμα αυτό που να σου ταιριάζει ή ότι δεν συμβιβάστηκες με κάτι που δεν σου άξιζε.
Και αυτό λέγεται χαρακτήρας. Όχι αποτυχία.
Κανόνας Νο6: Αν θες να βγεις, βγες. Αν όχι, μην απολογείσαι
Δεν υπάρχει σωστός τρόπος να περάσεις τη μέρα. Θες να βγεις με φίλους; Κάν’ το. Θες να μείνεις σπίτι με πιτζάμες και Netflix; Κάν’ το. Θες να πας γυμναστήριο να βγάλεις νεύρα; Κάν’ το. Θες να κοιμηθείς από τις 9; Κάν’ το.
Δε χρωστάς σε κανέναν εξήγηση για το πώς διαχειρίζεσαι τη μοναξιά σου.
Κανόνας Νο7: Η μοναξιά δεν είναι ντροπή. Είναι στάδιο
Όλοι περνάμε από εκεί. Άλλοι μένουν λίγο. Άλλοι περισσότερο. Και κάποιοι μπαίνουν σε σχέσεις απλώς για να μην είναι μόνοι — και μετά αναρωτιούνται γιατί είναι δυστυχισμένοι μαζί.
Η μοναξιά, όταν την αντέχεις, σε μαθαίνει τι θέλεις, τι δεν αντέχεις, πού δεν ξαναγυρνάς. Και αυτό είναι εκπαίδευση ζωής. Όχι τιμωρία.
Επίλογος (λίγη αλήθεια χωρίς ζάχαρη)
Ο Άγιος Βαλεντίνος δεν είναι εχθρός σου. Είναι απλώς μια μέρα που φωτίζει λίγο παραπάνω αυτό που λείπει. Και ξέρεις τι; Δεν είναι κακό να λείπει κάτι. Κακό είναι να γεμίζεις το κενό με λάθος ανθρώπους. Οπότε σήμερα αγάπα τον εαυτό σου, φρόντισέ τον και μη βιάζεσαι να τον «σώσεις» με σχέση. Γιατί, αν κάτι αξίζει να γιορτάσεις σήμερα, είναι το γεγονός ότι δεν συμβιβάστηκες. Και αυτό, καλό μου μπακούρι, είναι πιο ρομαντικό απ’ ό,τι νομίζεις.
Οπότε αγόρασε εκείνα τα τριαντάφυλλα ή τη σοκολάτα που θα έπαιρνες για κάποιον άλλον. Βγες, μείνε μέσα, κάνε ό,τι γουστάρεις. Και ανέβασε εκείνο το story με τον εαυτό σου μόνο, με τη λεζάντα:
“I am fucking perfect for me.”
Συντάκτης: Μαρίνα Παναγοπούλου
