Αυτό το άρθρο θα «αυτοκαταστραφεί» μετά την ανάγνωσή του. Είναι σαν να τρως παστέλι, πατατάκια και να πίνεις λικέρ βύσσινο, όλα μαζί. Παράξενο, αλλά υπέροχο.

Υπάρχει μια ξεχωριστή κατηγορία ταινιών που σχεδόν όλοι βλέπουμε κρυφά. Ακόμη και αν δεν το παραδέχεσαι, έχεις δει μια τέτοια ταινία και την έχεις απολαύσει. Ανήκουν στη ρομαντική κατηγορία, αλλά δεν είναι απλώς ρομαντικές. Ξεκίνησαν από τη μεγάλη εταιρία Hallmark, αρχικά για διαφημιστικούς σκοπούς, και πλέον τις δημιουργούν πολλές πλατφόρμες streaming. Παρόλο που τις αναγνωρίζεις (διότι και εσύ κρυφά τις βλέπεις) ας δούμε τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

Η τοποθεσία είναι πάντα σε ένα χωριό. Ένα χωριό με έναν κεντρικό δρόμο, μικρά και φροντισμένα καταστήματα, όμορφες πλατείες και κάτι που το ξεχωρίζει. Ανάλογα με την εποχή, τα χωριά αλλάζουν: οι χριστουγεννιάτικες ταινίες έχουν χιονισμένα τοπία με έλατα, οι καλοκαιρινές σε χωριά με λίμνες και ποτάμια. Οι εικόνες είναι πάντα προσεγμένες, πολλές φορές σαν ζωγραφιές.

Οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι μια γυναίκα και ένας άντρας, αν και τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται και ζευγάρια ομόφυλα ως δεύτεροι ρόλοι. Οι χαρακτήρες συνδέονται με το χωριό είτε έχουν εκεί οικογένεια, κάποια κληρονομιά που δεν ήξεραν ότι έχουν, κάτι σχετικό με την δουλειά τους ή φίλοι. Τις περισσότερες φορές, ένας από τους δυο ειναι ιδιαίτερα πετυχημένος σε αυτό που κάνει, και αν και υπάρχουν διάφορες δυσκολίες και οι δυο κύριοι χαρακτήρες αγαπούν αυτό που κάνουν.

Η πλοκή τους είναι το πιο ενδιαφέρον μέρος! Μελετώντας δεκάδες τέτοιες ταινίες (καθαρά για ερευνητικούς λόγους) η συνταγή είναι συνήθως η εξής: ο ένας κεντρικός χαρακτήρας καταλήγει στο χωριό λόγω συγγενών, εργασίας, κάποιας γιορτής, γάμου, ή και λόγω ανάγκης για ηρεμία. Κάτι συμβαίνει, οι δύο χαρακτήρες ερωτεύονται, και είτε η επισκέπτρια αποφασίζει να μείνει στο χωριό, είτε σπανιότερα ακολουθεί την σύντροφό του στην πόλη.

Αυτό που τις ξεχωρίζει από άλλες ρομαντικές ταινίες είναι η διακριτική ερωτική ένταση: λίγες αγκαλιές, κράτημα χεριών, και ένα φιλί στο τέλος. Με επισήμανση 8+, μπορούν να τις δουν όλοι. Κάποιοι τις κατηγορούν για συντηρητισμό, αλλά η αργή πλοκή, η ήρεμη μουσική και η σταθερή ροή εικόνων δημιουργούν μια αίσθηση γαλήνης. Ξέρεις από την αρχή ότι θα δεις όμορφα τοπία, ήπιο σενάριο και ένα γλυκό, αισιόδοξο τέλος.

Μερικές φορές, θέλεις απλώς να χαλαρώσεις. Αυτές οι ταινίες, με το μεγάλο τους κοινό, κάνουν ακριβώς αυτό που υπόσχονται: σε ηρεμούν, σε ταξιδεύουν και σου αφήνουν ένα χαμόγελο.

Συντάκτης: Έλις
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη