Γάμος, μία λέξη γνώριμη σε όλους· για τον καθένα, όμως, έχει διαφορετική σημασία. Τα πράγματα γίνονται λίγο έως πολύ πιο σύνθετα όταν υπάρχει και παιδί στη μέση. Για την ακρίβεια, αλλάζουν εντελώς οι ισορροπίες ανάμεσα στο ζευγάρι. Είναι λογικό και αναμενόμενο ότι με τον ερχομό ενός παιδιού ένα ζευγάρι δεν μπορεί να είναι και να λειτουργεί όπως πριν την ύπαρξη του παιδιού, καθώς αλλάζουν οι προτεραιότητες, οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις.
Δεν αμφισβητείται σε καμία περίπτωση η χαρά του να γίνει ένας άνθρωπος γονέας, καθώς ένα παιδί είναι δώρο της φύσης. Όμως πολλές οικογένειες αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωπες με κρίσεις κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Όπως γνωρίζεις κι εσύ από τον περίγυρό σου ή έχεις ακούσει γενικά, άλλες καταφέρνουν να τις ξεπεράσουν με επιτυχία μέσα από την αγάπη που τις ενώνει και τις δένει. Άλλες προσπαθούν να τις ξεπεράσουν και δεν τα καταφέρνουν, όχι απαραίτητα επειδή δεν υπάρχουν συναισθήματα, αλλά γιατί μπορεί να έχει τελειώσει το μεταξύ τους. Και αυτό δεν είναι καθόλου κακό· ίσα ίσα που είναι κάτι ανθρώπινο, αναγνωρίζοντας πάντοτε τον πόνο και τις δυσκολίες αυτών των καταστάσεων.
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν πρέπει να πάρουν ένα διαζύγιο όταν έχουν παιδιά. Άλλοι αναρωτιούνται αν πρέπει να παραμείνουν συμβιβασμένοι σε αυτή την κατάσταση μέχρι να φτάσει το παιδί σε μία ηλικία και μετά να χωρίσουν, για να μην πληγωθεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται για αποφάσεις που μπορείς να πάρεις παρορμητικά και σε μία νύχτα, καθώς πρόκειται για αποφάσεις ζωής.
Επίσης, είναι σίγουρο ότι αν μιλάμε για οικογένειες στις οποίες οι συνθήκες είναι πραγματικά δυσμενείς για όλα τα μέλη, το σωστό είναι να τραβήξουν χωριστούς δρόμους. Υπάρχει ο κίνδυνος να τραυματιστεί ψυχολογικά τόσο πολύ το παιδί, που να είναι πραγματικά δύσκολο να επανέλθει, αλλά ακόμα και όταν επανέλθει, να κουβαλά μέσα του όλες αυτές τις καταστάσεις. Καταλαβαίνεις τη σοβαρότητα αυτού του ζητήματος· πρώτα και πάνω απ’ όλα είναι η ψυχική υγεία όλων.
Εσύ τι θα έκανες; Όσο κι αν υπήρχαν άλλα εμπόδια, οικονομικά ή ψυχολογικής φύσης, δεν θα διάλεγες ένα εναλλακτικό πλάνο το οποίο θα έκανε εσένα πρώτα καλά; Λύσεις υπάρχουν και βρίσκονται. Δεν σου λέω ότι είναι εύκολο· σου λέω ότι η ζωή μπορεί να ξαναχτιστεί, έστω και αργά.
Πολλές φορές ο χωρισμός μπορεί να είναι λυτρωτικός για όλους και, όσο δύσκολο κι αν είναι για το παιδί να το αποδεχτεί, στο τέλος μπορεί να καταλάβει ότι ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή. Και αν μπορεί να βλέπει τους γονείς του αγαπημένους, παρά το διαζύγιο, τότε αυξάνονται σίγουρα οι πιθανότητες να είναι χαρούμενο.
Θα μου πεις τώρα, το ιδανικό σενάριο είναι το παιδί να μεγαλώνει σε μία ολοκληρωμένη οικογένεια· αυτό είναι το πρότυπο. Όμως αυτός ο κανόνας πρέπει να σπάει σε ορισμένες περιπτώσεις. Ακόμα κι αν αφήσουμε το θέμα του παιδιού στην άκρη, ο γονέας άνθρωπος είναι. Και δεν είναι καθόλου δίκαιο ούτε όμορφο να πιέζεται να χωρέσει σε καταστάσεις που πλέον δεν μπορεί ή δεν θέλει.
Όσο σκληρό κι αν σου ακούγεται, μπορεί ακόμα και κατά τη διάρκεια του γάμου ένας άνθρωπος να αισθανθεί ότι αναπτύσσει συναισθήματα για κάποιον άλλον και να θέλει να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του μαζί του. Αναφερόμαστε πάντοτε, βέβαια, σε συνειδητοποιημένες αποφάσεις και επιλογές. Ο καθένας πρέπει να παραμένει κάπου επειδή είναι ελεύθερος να το κάνει, όχι επειδή τον αναγκάζει ο άλλος. Και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε αυτό, τόσο λιγότερα προβλήματα, πιθανώς, θα έχουν οι σχέσεις.
Τώρα, αν ένα ζευγάρι αποφασίσει ότι, ακόμα κι αν έχει τελειώσει εντελώς το ερωτικό στοιχείο μεταξύ τους, θέλει να παραμείνει μαζί μέχρι μια ηλικία του παιδιού, χωρίς αυτό να δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητά τους και, πρωτίστως, στου παιδιού, είναι ελεύθερο να το κάνει. Το βασικό ζήτημα είναι, όποια απόφαση κι αν παρθεί, να είναι υγιής. Υπάρχει μία μεγάλη μερίδα ζευγαριών που επιλέγει και αυτή τη λύση.
Το να ξεβολευτείς θέλει χρόνο, θέλει κόπο και τη δυνατότητα να ανασυνταχτείς. Και πριν αποφασίσεις να ξεβολευτείς, πρέπει να νιώθεις σίγουρος ή σίγουρη ότι το πάλεψες και ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Τότε, ναι, αξίζει το ρίσκο.
Πάντοτε πρέπει να έχεις στο νου σου ότι τα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα. Συνεπώς, ακόμα κι αν πολλές φορές νομίζουμε ότι θα μπορέσουν να μεγαλώσουν καλύτερα σε ένα περιβάλλον όπου δύο άνθρωποι απλώς συνυπάρχουν υπό άσχημες συνθήκες, πρόκειται για μεγάλο λάθος. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι έτσι διαιωνίζεται μία προβληματική κατάσταση, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Σε όποια φάση και ηλικία κι αν βρίσκεται μία γυναίκα ή ένας άνδρας, είναι ικανοί, αν το θέλουν πραγματικά, να κάνουν restart. Ακόμα κι αν αυτό έχει να κάνει με ένα νέο επαγγελματικό ξεκίνημα μετά από έναν χωρισμό και με ένα παιδί. Ακόμα κι αν έχει να κάνει με μία νέα ερωτική γνωριμία. Ακόμα κι αν έχει να κάνει με το να ξαναβρούν τον εαυτό τους μετά από ένα δύσκολο διαζύγιο, αντιμετωπίζοντας τις απορίες και τις ψυχολογικές διακυμάνσεις του παιδιού τους.
Το παιδί θα καταλάβει, αν δει ότι είστε κι εσείς ευτυχισμένοι μέσα από την απόφασή σας. Ότι αυτό που κάνετε ή προσπαθείτε να κάνετε κάθε μέρα είναι για να είναι εκείνο καλά, ακόμα κι αν αυτή η χαρά προκύπτει από το να είστε χώρια.
Πάντοτε όλα —και μιλώντας για τον γάμο— θέλουμε να ξεκινούν με τις καλύτερες προδιαγραφές και να καταλήγουν σε επιτυχία. Όμως, ακόμα κι αν δεν γίνει αυτό και καταλήξουν σε αποτυχία, δεν είναι καθόλου μη αποδεκτό. Ένα μεγάλο μέρος της ζωής καθορίζεται μέσα από τις αποτυχίες. Και μέσα από αυτές, σιγά σιγά, βγαίνεις ολοκαίνουργιος.
Συντάκτης: Διατσέντα Μαράτου
