Τι ωραία και καλά είναι όταν γράφουμε άρθρα για τις σχέσεις μας και νιώθουμε κι εμείς, οι αρθρογράφοι, πως γελάει και το δικό σας χειλάκι από ευτυχία. Όταν όμως χρειάζεται να γράψουμε για την πίκρα ενός χωρισμού, αυτής της τόσο δύσκολης κατάστασης που ευχόμαστε να τη βιώνουμε όσο το δυνατόν λιγότερες φορές στη ζωή μας, τα πράγματα δυσκολεύουν.
Όταν, λοιπόν, έρθει εκείνη η «είναι μια ώρα δύσκολη του χωρισμού η ώρα», έχουμε κοντά μας φίλους και γνωστούς να μας παρηγορήσουν. Αλλά, μεταξύ μας βρε παιδιά, αν και καλή η πρόθεσή τους, γιατί μας αγαπάνε και θέλουν να μας βλέπουν καλά, όταν η καρδούλα μας πονάει, το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι άχρηστες συμβουλές και κακεντρεχή σχόλια. Όσο καλές προθέσεις κι αν έχουν όλοι γύρω μας, σίγουρα κατά λάθος θα έχουν να μας πουν κάτι λάθος. Οπότε, προς όλους τους απανταχού φίλους χωρισμένων, εμείς σας δίνουμε μια λίστα με φράσεις προς αποφυγή, όταν πρέπει να παρηγορήσουμε τους φίλους μας.
Θα βρεις κάποιον/α καλύτερο/η
Η συνήθης απάντηση των χωρισμένων, βέβαια, εδώ είναι: «δε θέλω κάποιον/α καλύτερο/η, εγώ αυτόν/ή θέλω». Και πολύ λογική απάντηση, δεδομένου πως σ’ αυτή τη φάση δεν μπορούν να διανοηθούν πως θα αγαπήσουν ξανά. Λέγοντάς τους αυτό το σχόλιο, αγνοούμε τον πόνο και τους κάνουμε να αισθάνονται πως όλο αυτό που πέρασαν είναι πολύ εύκολα αντικαταστάσιμο. Καλύτερα, λοιπόν, να εστιάσουμε στο πόσο τους νοιαζόμαστε και πόσο υποστηρικτικοί είμαστε μαζί τους.
Είναι για το καλό σου
Βιώνοντάς το προσωπικά, απαντούσα με κακία λέγοντας «και πού ξέρεις εσύ το δικό μου καλό», ξεχνώντας πως μια μέρα, μετά από καιρό, θα επιβεβαιωνόμουν και η ίδια. Σ’ αυτή τη φάση, όμως, δεν βοηθάει καθόλου μια τέτοια φράση, καθώς μας απορρίπτει από την τρέχουσα συναισθηματική μας κατάσταση. Μπορούμε απλά να παραδεχτούμε πως είναι άσχημα τα πράγματα όντως και πως ίσως να υπάρχει μια θετική αλλαγή στο μέλλον.
Τουλάχιστον δεν πρόλαβες να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά
Μη δίνουμε παραπάνω πόνο απ’ αυτόν που ήδη έχουν. Οι χωρισμοί από μόνοι τους είναι μια χάλια κατάσταση και το να κάνουμε προβλέψεις για το μέλλον δεν είναι ωφέλιμο. Καλύτερα να επικεντρωθούμε στα συναισθήματα εκείνης της στιγμής και όχι να τους κάνουμε να νιώθουν ευγνωμοσύνη γιατί «θα ήταν χειρότερα» στο μέλλον.
Επιτέλους, ξέχνα το
Ο πόνος δεν έχει ημερομηνία λήξεως ούτε οδηγίες χρήσης. Ο καθένας μας έχει τους δικούς του ρυθμούς στη θλίψη και, ακόμη κι αν πούμε στους φίλους μας να επισπεύσουν το πένθος του χωρισμού, χειρότερο το κακό που θα προκαλέσουμε. Είναι προτιμότερο να τους τονίσουμε πως μπορούν να δώσουν όσο χρόνο χρειάζεται στον εαυτό τους για να συνέλθουν και πως θα είμαστε δίπλα τους σε όλα τα στάδια που θα περάσουν.
«Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές»
Ρε παιδιά, εδώ οι άλλοι σέρνονται στα πατώματα και πιστεύετε πως θα είναι έτοιμοι να ξαναβγούν ραντεβού; Προσωπικά, φράση κλισέ, τελείως λάθος. Τόσο λίγο ξέρουμε τους φίλους μας που αγνοούμε τα συναισθήματά τους; Ακόμη κι αν δεν ήταν γραφτό να πετύχει, δεν γινόμαστε ωμοί τόσο γρήγορα.
Εμένα, έτσι κι αλλιώς, ποτέ δε μου άρεσε αυτός/ή
Συγγνώμη, αλλά δε σας ρωτήσαμε. Γιατί, ακόμη κι αλήθεια να είναι, το να μιλάμε άσχημα για πρώην τη δεδομένη στιγμή περισσότερο πληγώνει παρά ανακουφίζει. Ο χωρισμός θέλει χρόνο για να επεξεργαστούμε πώς νιώθουμε και η αρνητικότητα μόνο καλό δεν κάνει. Αφήστε τους φίλους σας να ξεσπάσουν χωρίς να τους φορτώνετε με έξτρα πόνο. Και, στην τελική, δεν είναι κακό να μας μένει και στο τέλος λίγη αγάπη για αυτούς. Δεν ήταν τυχαίοι στη ζωή μας.
Ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές
Σοφή φράση και αληθινή, η οποία, στη φάση που περνούν οι φίλοι μας, δεν προσφέρει και πολλά. Χρειάζεται να το επεξεργαστούν στο μυαλό τους, να βιώσουν τον πόνο, τη θλίψη, την οργή και όχι να περιμένουν το μαγικό ραβδάκι του χρόνου να τους αγγίξει. Δεχτείτε τις διακυμάνσεις της ψυχολογίας τους, εξηγώντας τους πως κάποιες μέρες θα είναι καλές και κάποιες πιο δύσκολες, αλλά στο τέλος όλα θα είναι εντάξει.
Βγες να διασκεδάσεις
Εδώ δεν μπορούμε να σύρουμε τα πόδια μας και να σηκωθούμε από τα πατώματα και θα βγούμε να ξεδώσουμε; Μην αναγκάζετε τους φίλους σας να προσποιηθούν ευτυχισμένοι, γιατί δεν τους επιτρέπει να ξεπεράσουν τον πόνο τους όπως αυτοί θέλουν. Μείνετε μαζί τους, περάστε χαλαρωτικά δίπλα τους και μπορεί όλο αυτό να είναι πιο παρήγορο από μια άνευ λόγου και διάθεσης ξέφρενη έξοδο.
Θυμάσαι τα δικά μου;
Με το συμπάθιο, αλλά δεν μας νοιάζουν τώρα τα δικά σας. Δεν κάνουμε αγώνες για το ποιος θα πάρει ολυμπιακό στη θλίψη. Αντί να συγκρίνουμε τα δικά μας, είναι προτιμότερο να ακούμε και να προσφέρουμε στήριξη. Δείξτε στους φίλους σας ότι είστε εκεί χωρίς να κρίνετε. Δώστε έναν ώμο να κλάψει και, αν δεν μπορείτε να μην πείτε βλακείες, βγάλτε το σκασμό και απλώς ακούτε.
Στα έλεγα
Αυτό είναι το χειρότερό μου. Αυτό που μετά όλοι είναι ειδήμονες και Τειρεσίες και προέβλεπαν τον χωρισμό δεν παλεύεται. Γιατί θα πρέπει να ρίχνουμε αλάτι στην πληγή; Γιατί θα πρέπει να νιώθουμε εγωιστικά δικαιωμένοι επειδή το είχαμε προβλέψει; Γιατί να δείχνουμε τοξικότητα — γιατί αυτό κάνουμε — και να μην είμαστε απόλυτα υποστηρικτικοί;
Δυστυχώς, όλοι μας κάποια στιγμή θα βιώσουμε το συναίσθημα του χωρισμού. Αν είναι οι δικοί μας άνθρωποι, οι φίλοι μας, ας βρούμε τον τρόπο να τους κάνουμε να νιώσουν λίγο καλύτερα. Άλλωστε, εκείνο που θέλουμε είναι η ευτυχία τους και να τους δούμε να χαμογελούν.
Συντάκτης: Ταρασία Γεωργιάδου
