Karma is a bitch, λένε. Ε ναι ρε φίλε, όλα εδώ πληρώνονται. Λυπάσαι και θέλεις να σου δώσω άλλη μια ευκαιρία; Γαμώτο, πόσο άδικο που δεν μπορώ!
Λες πως λυπάσαι. Ήξερα πως οι χωρισμοί είναι πολύ δύσκολοι για όλους, αλλά τα συναισθήματά σου δεν μ’ απασχολούν πια. Όχι αγάπη μου, δεν είμαι υπεύθυνη για τη λύπη σου. Εσύ μας διέλυσες. Νιώθεις άβολα με τη σημερινή πραγματικότητα του να είμαστε χώρια, δεν περνάς καλά μόνος σου χωρίς εμένα, αλλά δεν είμαι εγώ υπεύθυνη ούτε για τον χωρισμό, ούτε για τα συναισθήματά σου. Εγώ επέλεξα να μείνουμε μαζί, εγώ επέλεξα να παλέψω, να τολμήσω, να ρισκάρω, να τα βάλω με θεούς και δαίμονες, αλλά εσύ τα παράτησες. Δεν έχεις κανέναν να κατηγορήσεις παρά μόνο τον εαυτό σου, οπότε προσπάθησε να τα βγάλεις πέρα μόνος σου.
Όχι δεν μπορώ να είμαι εδώ για σένα όταν προσπαθώ να ξεχάσω εσένα. Έχω μόνο συγκεκριμένη ποσότητα φροντίδας να δώσω κι αυτή τη στιγμή τη δίνω όλη στον εαυτό μου για να είμαι καλά. Θέλω να βάλω τον εαυτό μου πάνω απ’ όλα και ειλικρινά αυτό σημαίνει ότι δεν έχω κάτι να δώσω- ειδικά σε εσένα. Άλλωστε, όταν σου έδινα σου φαινόταν πάντα λίγα. Φυσικά και δε φταις εσύ. Φταίει η αδυναμία σου να καταλάβεις πως στη ζωή υπάρχουν και άλλα συναισθήματα εκτός από τον εγωισμό.
Ξέρω τι αξίζω και ποτέ δε θα συμβιβαστώ με τίποτα λιγότερο. Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι ξέρεις εσύ τι αξίζω επειδή φρόντισες να καταστρέψεις ό,τι φτιάξαμε. Ίσως ήταν λάθος ή ίσως νόμιζες πως να στοιχηματίζεις στη σχέση μας θα σου βγει σε καλό. Δε θα μάθω ποτέ με βεβαιότητα τι στο διάολο ήθελες στη ζωή σου, αλλά και εσύ δεν είμαι σίγουρη ότι θα καταλάβεις πόσο άξιζα· έχω υπομονή να περιμένω κάποιον που το καταλαβαίνει χωρίς καμία αμφιβολία.
Νιώθεις τύψεις. Δεν πειράζει κι αυτές είναι ένα μάθημα ζωής. Το να συνειδητοποιείς ότι έκανες λάθος δε σημαίνει ότι έχεις αλλάξει, ότι έχεις μάθει από τις πράξεις σου. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα με τις άσχημες σκέψεις και τα συναισθήματά σου, εκτός από το να μας αναγνωρίσω πως ο χωρισμός είναι άσχημος για όλους.
Η γιαγιά μου έλεγε “τα στερνά φυλούν τα πρώτα”. Μάθαμε με μια συγνώμη να ξεχνάμε τα πάντα. Πόσο εύκολο έγινε πλέον να ζητάμε μια συγνώμη. Το δύσκολο είναι να είσαι καλύτερος από τη στιγμή που θα χρειαστεί να τη ζητήσεις. Αν πρέπει να επιλέξω ανάμεσα στις πράξεις του παρελθόντος σου και σ’ ό,τι μου λες τώρα, για να μαντέψω πως θα είναι το μέλλον μας, οι πράξεις σου είναι η μόνη μου απόδειξη. Μπορείς να ζητάς άλλη μια ευκαιρία να είμαστε μαζί, αλλά το μόνο που αντιλαμβάνομαι είναι μια ακόμη ευκαιρία που θα οδηγήσει σε έναν νέο χωρισμό.
Και για να τελειώνουμε με όλο αυτό. Θέλω να προχωρήσω και μπαίνεις εμπόδιο. Συνεχίζω τη ζωή μου χωρίς εσένα και οι προσπάθειές σου να χωθείς μέσα σ’ αυτήν την καθυστερούν. Οπότε σε παρακαλώ σταμάτα να προσπαθείς να με εμποδίζεις να ζήσω. Θα αρχίσω να βγαίνω αλλά δε θα είναι μαζί σου. Προχωράω παρόλο που εσύ δε θέλεις.
Θέλεις να τα ξαναβρούμε! Πόση ματαιοδοξία Θεέ μου! Επειδή πονάς εσύ. Αλήθεια πού ήσουν εσύ όταν εγώ πονούσα; Όταν εσύ το προκάλεσες όλο αυτό; Μόνο όταν άρχισες εσύ να νιώθεις τον πόνο του χωρισμού παρακάλεσες για μια δεύτερη ευκαιρία. Ακόμη και στον χωρισμό μας συνέχιζες να είσαι ένας εγωιστής. Μια εγωκεντρική συγνώμη δεν είναι λόγος συγχώρεσης- λυπάμαι προτιμώ να μην την ακούσω.
Υπήρχε μια εποχή που νόμιζα ότι το μέλλον μας ήταν κοινό. Νόμιζα, μέχρι που εσύ μου διέλυσες εντελώς αυτή την εικόνα. Έχω ενώσει ξανά τα κομμάτια της ζωής μου και περιμένω νέα πράγματα να φέρει το μέλλον μου. Και μου αρέσει πολύ όλο αυτό, με εσένα να λείπεις από τη μεγάλη εικόνα. Τα όνειρά μου έπαψαν να σε περιλαμβάνουν πια.
Ο καθένας μας είναι πλέον υπεύθυνος για την ευτυχία του. Ωρίμασε, αγάπησε τον εαυτό σου, γίνε ευτυχισμένος όντας ελεύθερος και ερωτεύσου ξανά. Ζήσε μια όμορφη ζωή, μάθε από τα λάθη σου και άσε με στην άκρη. Δεν ενδιαφέρομαι πια. Ούτε τώρα, ούτε ποτέ. Έφευγες;
Συντάκτης: Ταρασία Γεωργιάδου
