Οδηγός για να βελτιώσουμε τα επικοινωνιακά μας skills μέσα στη σχέση

Η άμεση και διαπροσωπική επικοινωνία είναι εξαιρετικά επίκαιρη και σημαντική για πολλούς λόγους. Η επικοινωνία στις μέρες μας θεωρείται αυτομάτως ως μία διεργασία συνδεδεμένη σχεδόν αποκλειστικά με την μελέτη των μέσων. Η επικοινωνία είναι το θεμέλιο της επιβίωσης και της αρμονικής συνύπαρξης των ανθρώπων και συνδέεται στενά με τις ανθρώπινες ανάγκες για βασική εμπιστοσύνη, ασφάλεια, αποδοχή και δημιουργικότητα. Όλες αυτές είναι θεμελιώδεις ανάγκες που στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία όχι απλώς παραβλέπονται, αλλά προσβάλλονται άμεσα από τις επιταγές της ανταγωνιστικότητας, της επιχειρηματικότητας κλπ. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι διαπροσωπικές σχέσεις δοκιμάζονται στο κομμάτι της επικοινωνίας. Τι σημαίνει πραγματικά επικοινωνώ; Ποιος ορίζει την σωστή επικοινωνία; Πάμε να το δούμε μαζί.

Οι σχέσεις είναι ζωντανές, εξελίσσονται μαζί με εμάς και ακολουθούν την πορεία στην οποία τις θέτουμε. Δεν υπάρχει τέλεια σχέση όπως δεν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι. Επομένως, καλό θα ήταν οι διαπροσωπικές σχέσεις να βασίζονται στην αμοιβαία αγάπη και φροντίδα. Και για να συμβεί αυτό οι παρακάτω προτάσεις προς ζευγάρια ενδείκνυται. Ας εκφράζουμαι λεκτικά τα συναισθήματά μας. Ας λέμε απλά αυτό που θέλουμε χωρίς να χρειάζεται να απολογηθούμε ή να εξηγήσουμε γιατί νιώθουμε έτσι και να μην περιμένουμε να μπει ο σύντροφος μας μέσα στο μυαλό μας για να το καταλάβει. Δεν είναι σίγουρο ότι γνωρίζει ακριβώς τι θέλουμε αν δεν το εκφράσουμε.

Μπορούμε να χρησιμοποιούμε το θέλω αντί του πρέπει. Αντί να πούμε για παράδειγμα: «θα έπρεπε να είχες καταλάβει τι ήθελα να σου», «πρέπει να ασχολείσαι μαζί μου περισσότερο» μπορούμε να αντικαταστήσουμε το πρέπει με το θέλω και να πούμε: «θέλω να ασχολείσαι μαζί μου περισσότερο»,  «θέλω να περνάμε περισσότερο χρόνο μαζί»,  «θέλω να σου πω πώς αισθάνομαι». Ας ξεκινάμε με το «εγώ»  πριν περάσουμε στο «εσύ». Ας δηλώσουμε τις δικές μας ανάγκες και ας σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε πρώτοι για να βελτιώσουμε την επικοινωνία στη σχέση μας. Όταν ξεκινάει επίθεση με το «εσύ»,  «εσύ φταις που γίναμε έτσι», «εσύ δε με καταλαβαίνεις» τότε η μάχη των φύλων αρχίζει. Έτσι επιβεβαιώνουμε αν αυτό που καταλαβαίνουμε είναι σωστό.

Ας επαναλαμβάνουμε αυτό που ακούμε από τον σύντροφό μας και ας ρωτάμε αν καταλάβαμε καλά. Έτσι αποφεύγονται παρεξηγήσεις και δίνουμε στο σύντροφό μας την δυνατότητα να συνειδητοποιήσει πώς ακούστηκε αυτό που είπε. Καλό και βοηθητικό είναι να μείνουμε σταθεροί σε αυτά που εκφράζουμε. Με αυτό τον τρόπο δηλώνουμε σιγουριά και δημιουργούμε κλίμα ασφάλειας στο σύντροφό μας. Ένα πολύ σημαντικό βήμα επίσης, είναι να παραδεχόμαστε τα λάθη μας και να ζητάμε συγνώμη. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η συμπεριφορά χαρακτηρίζει ανθρώπους δυνατούς. Καλό είναι να αφήνουμε για λίγο τον εγωισμό μας και να χαιρόμαστε την ηρεμία που προσφέρει μία τόσο μικρή λέξη.

Τέλος πολύ σημαντικό είναι να μάθουμε επιτέλους να ακούμε. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για να επικοινωνήσουμε με κάθε άνθρωπο. Ας ακούμε προσεκτικά, χωρίς να διακόπτουμε και χωρίς να προετοιμάζουμε την δική μας απάντηση γιατί μόνο τότε δίνουμε την σημασία που αξίζει στα λεγόμενα του συντρόφου μας και είμαστε σε θέση να καταλάβουμε τι πραγματικά θέλει. Πολλά μηνύματα περνάμε στο συνομιλητή μας μέσω της έξω λεκτικής επικοινωνίας χωρίς να χρειάζεται να μιλήσουμε. Αυτή η μορφή επικοινωνίας είναι ίσως πιο σημαντική γιατί δηλώνει όσο τα λόγια δεν λένε. Η στάση του σώματος, το βλέμμα, η κίνηση των χεριών μπορούν, όπως αναφέραμε και παραπάνω να μαρτυρήσουν την πρόθεση και την διάθεση του ομιλητή. Ας σκεφτούμε ένα ζευγάρι όπου ο ένας στέκεται απέναντι από τον άλλον με σταυρωμένα χέρια, κουνώντας ειρωνικά το κεφάλι και στρέφοντας το βλέμμα αλλού. Ποιο είναι το μήνυμα που θα περάσει στο συνομιλητή του; Ποια συναισθήματά θα του δημιουργήσει; Θα μπορέσει να συνεχιστεί ειρηνικά η συζήτηση;

Καλό είναι λοιπόν να ελέγχουμε τις αντιδράσεις μας και να προσπαθούμε να παρατηρούμε τα έξω λεκτικά μηνύματα που μεταδίδουμε ώστε να μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε. Σημασία δεν έχει μόνο τι λέμε, περισσότερη σημασία έχει το πώς το λέμε και γιατί το λέμε.