Αν έχεις γεννηθεί το 1996, μάλλον τα νέα δεν είναι και τόσο ευχάριστα ή τουλάχιστον δεν είναι και τόσο αδιάφορα, καθώς φέτος κλείνεις τα 30. Ναι, το καταλαβαίνω, καθώς ανήκω και εγώ σε αυτή τη γενιά. Αλλά σκέψου ότι αυτό σε βάζει αμέσως στο 3ο στάδιο της ζωής σου και ακριβώς ένα βήμα πιο κοντά στο closing party των millennials. Η γενιά του 96′ είναι λίγο πριν την εξαφάνιση εκείνης της εποχής. Ένα βήμα πριν το σκαλοπάτι των Gen Z, οι οποίοι ζουν ήδη σε έναν δικό τους κόσμο, που ειλικρινά φαντάζει τόσο ξένος και μακριά από τον δικό μας.
Βέβαια, και η δική μας γενιά μοιάζει ήδη χαμένη σε ό,τι υπάρχει τώρα. Αιώνες μακριά. Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει τη σημασία της αναπάντητης στη 1 τη νύχτα απλά για να δηλώσεις παρόν στο άτομο που σε ενδιαφέρει, τα sms με εικονομηνύματα, τα κολλημένα κινητά ώστε το τραγούδι των Tokio Hotel να φτάσει με υπέρυθρες όσο πιο σύντομα γίνεται στο Nokia 3210 σου, το ξέρω… ΤΡΕΛΟ.
Έχεις προλάβει ονόματα στο Facebook που μόνο τα άτομα του κύκλου σου μπορούσαν να καταλάβουν, έχεις αντικαταστήσει το Θ με το 8 για να στείλεις μήνυμα στο MSN και μπορούσες να γράφεις με greeklish καλύτερα και πιο γρήγορα από τα ελληνικά.
Αντικειμενικά, έχεις ζήσει τα πάντα. Έχεις προλάβει τηλεφωνικό κατάλογο, κινητό με κουμπιά και το πρώτο iPhone σε πρώτη κυκλοφορία. Το λες και τύχη το γεγονός ότι πρόλαβες και έζησες τη μετάβαση, βασικά, σε λες πειραματόζωο της αλλαγής αυτής. Μία γενιά που τα βίωσε όλα και μπορεί να προσαρμοστεί. Και τώρα, ας το παραδεχτούμε, το κατώφλι των 30 έφτασε και τα πράγματα αρχίζουν και ζορίζουν, όχι ότι πριν ήταν εύκολα, αλλά λέμε.
Όταν εσύ λοιπόν θα πεις «έχω μεγαλώσει», όλοι θα νομίζουν ηλικιακά και θα σου λένε «νέος είσαι ακόμα», αλλά εσύ θα μπορείς να αντιληφθείς τι πραγματικά εννοείς με αυτόν τον όρο. Έχεις μεγαλώσει σε έναν κόσμο και μια γενιά που συνεχώς όλα αλλάζουν, και όσο κλισέ και αν ακουστεί, σε μια καθημερινότητα που οι αξίες και οι αντιλήψεις σου για τη ζωή είναι πιο ευέλικτες από ποτέ.
Αυτό το κλείσιμο λοιπόν είναι κάτι περισσότερο από μία απλή αλλαγή αριθμού. Είναι ένας κύκλος στον οποίο ανήκεις. Είναι εκείνες οι χαλαρές τελευταίες μέρες εκείνης της γενιάς των 90s που φτάνει μέχρι το τέλος των 2000s. Το closing party των Millennials, το ξέρεις, είναι κάπως συμβολικό. Όπως κάθε τέλος φέρνει μια ανανέωση και μια προσαρμογή. Τα 30 δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας νέας φάσης. Είσαι πλέον σε θέση να δεις όλα αυτά που έχεις περάσει και να αναγνωρίσεις πως έχεις αφήσει πίσω μια γενιά που παλεύει ακόμα με τις προσδοκίες και τις αντιφάσεις της. Εσύ, όμως, τα έχεις καταφέρει λίγο καλύτερα: ξέρεις πώς να επιβιώσεις χωρίς να χάσεις την ισορροπία σου και αυτό σε κάνει να είσαι μια ιδανική εκπρόσωπος της «καλύτερης» πλευράς των Millennials.
Οπότε, ναι, τα 30 σου έρχονται με όλα τα βαριά συναισθήματα του «πόσο έχει περάσει ο καιρός», αλλά ταυτόχρονα φέρνουν μαζί τους και μια αίσθηση ωριμότητας που τα 20 σου δεν είχαν. Είναι μια υπενθύμιση ότι οι μεγαλύτεροι στόχοι που είχες – είτε για την καριέρα σου, είτε για τις σχέσεις σου, είτε για το πώς θέλεις να ζεις – μπορεί να είναι πιο κοντά απ’ όσο νομίζεις.
Το πιο σημαντικό, λοιπόν, είναι να το γιορτάσεις. Είσαι 30, και όλος ο κόσμος γύρω σου συνεχίζει να εξελίσσεται. Εσύ παραμένεις στο κέντρο του παιχνιδιού, ικανή να διαχειριστείς τη ζωή με χαμόγελο και χωρίς άγχη για το «τι θα γίνει». Στην πραγματικότητα, είσαι το πιο ισχυρό πρότυπο του τι σημαίνει να ζεις την εποχή των Millennials με σύγχρονη και αυθεντική προσέγγιση.
Συντάκτης: Μαίρη Ροβίθη
