Πριν μπούμε στo κυρίως, ας ξεκινήσουμε με μια απλή, σχεδόν καθημερινή αλήθεια: το σεξ δε χαλάει από την επικοινωνία. Χαλάει από αυτά που δε λες γιατί μέσα στο κεφάλι σου τα θεωρείς δεδομένα. Και αν υπάρχει ένα σημείο όπου αυτό φαίνεται πιο καθαρά από οπουδήποτε αλλού, είναι εκείνη η στιγμή που κάποιος υποθέτει ότι ο άλλος «ξέρει», «θέλει» ή «το έχει συμφωνήσει χωρίς να ειπωθεί». Spoiler: δεν το έχει.
Το να προειδοποιεί ένας άντρας τη σύντροφό του πριν τελειώσει στο στόμα της δεν είναι λεπτομέρεια καλών τρόπων ούτε “πολιτική ορθότητα στο κρεβάτι”. Είναι βασικό manual ανθρώπινης συνύπαρξης. Γιατί αυτή η στιγμή δεν είναι ουδέτερη, ούτε τεχνική. Είναι σωματική, ψυχολογική και –ναι– υγειονομική. Και κυρίως, είναι θέμα συναίνεσης.
Ας ξεκινήσουμε από το πιο απλό και ταυτόχρονα πιο παρεξηγημένο: το στοματικό σ#ξ δεν είναι λευκή επιταγή. Το ότι κάποιος δέχεται να προσφέρει στοματικό σ#ξ δε σημαίνει αυτόματα ότι έχει αποδεχτεί κάθε πιθανή κατάληξη. Η πράξη και το αποτέλεσμα είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Όπως ακριβώς το φιλί δεν προϋποθέτει σ#ξ, έτσι και το στοματικό σεξ δεν προϋποθέτει εκσπερμάτιση στο στόμα. Αν αυτό δεν ειπωθεί ρητά, τότε δεν έχει συμφωνηθεί. Τόσο απλά.
Κι εδώ μπαίνει το κομμάτι της συναίνεσης, που δεν είναι ούτε βαρετό ούτε “θεωρία TikTok”. Η συναίνεση είναι συγκεκριμένη, ενεργή και ανανεώνεται συνεχώς. Δεν είναι κάτι που δίνεται μία φορά στην αρχή και ισχύει για όλα. Μπορεί κάποιος να είναι απόλυτα άνετος με μια πράξη, αλλά όχι με το πώς εξελίσσεται. Το να προειδοποιήσεις δίνει στον άλλον τη δυνατότητα να αποφασίσει εκείνη τη στιγμή. Να πει ναι, να πει όχι, να αλλάξει στάση, να απομακρυνθεί. Και αυτό δεν είναι απόρριψη, είναι επιλογή.
Υπάρχει, βέβαια, και το κομμάτι της υγιεινής, που συχνά περνάει στα ψιλά γιατί δεν είναι “sexy” να μιλάμε για μικρόβια. Κι όμως, είναι απολύτως πραγματικό. Το σπέρμα μπορεί να μεταφέρει σ#ξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα. Το στόμα δεν είναι απλώς “στόμα”· έχει μικροτραυματισμούς, ουλίτιδες, πληγές, άφθες. Η έκθεση δεν είναι αθώα. Το να γνωρίζει κάποιος τι πρόκειται να συμβεί είναι κομμάτι βασικής φροντίδας προς τον άλλον, όχι υπερβολή.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται το επιχείρημα-κλισέ: «μα χαλάει τη στιγμή». Όχι. Αυτό που χαλάει τη στιγμή είναι ο αιφνιδιασμός. Η αίσθηση ότι κάτι έγινε πάνω σου χωρίς να έχεις λόγο. Αν μια λέξη, ένα “έρχομαι”, ένα “τελειώνω” θεωρείται mood killer, τότε το πρόβλημα δεν είναι η λέξη, αλλά η ιδέα ότι το σεξ πρέπει να γίνεται χωρίς επικοινωνία για να είναι αυθεντικό. Στην πραγματικότητα, η επικοινωνία είναι αυτή που κάνει το σεξ ασφαλές, άνετο και –τελικά– καλύτερο.
Αν μπορείς να μιλήσεις την ώρα που διαλέγετε τι να παραγγείλετε, αν μπορείς να δώσεις οδηγίες στο GPS, μπορείς και να πεις μια λέξη πριν από μια τόσο σημαντική πράξη. Δεν απαιτείται ρητορική δεινότητα. Μια προειδοποίηση αρκεί. Το σημαντικότερο, όμως, είναι αυτό: ο σεβασμός είναι sexy. Όχι θεωρητικά, πρακτικά. Το να δείχνεις ότι σε νοιάζει πώς νιώθει ο άλλος, ότι τον υπολογίζεις, ότι δεν θεωρείς τίποτα δεδομένο, χτίζει εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη είναι πάντα καλύτερη βάση για καλό σεξ από οποιοδήποτε “αυθόρμητο” σενάριο χωρίς συναίνεση.
Στο τέλος της ημέρας, δε μιλάμε για κανόνες και απαγορεύσεις. Μιλάμε για συνεννόηση. Για το να είμαστε στο ίδιο έργο και όχι σε δύο διαφορετικές εκδοχές του. Και αν κάτι αξίζει πραγματικά να μείνει από όλη αυτή τη συζήτηση, είναι το εξής: τίποτα στο σ#ξ δεν πρέπει να συμβαίνει χωρίς να έχει ειπωθεί. Γιατί το καλύτερο σ#ξ δεν είναι αυτό που γίνεται σιωπηλά, αλλά αυτό που γίνεται με σεβασμό, φροντίδα και καθαρή συνείδηση και από τις δύο πλευρές.
