Micro-cheating στο σ3ξ: Πού αρχίζει πραγματικά η απιστία;

Υπήρξε μια εποχή που η απιστία είχε σαφή όρια. Ένα φιλί. Ένα κρεβάτι. Ένα άλλο σώμα. Σήμερα όμως, στην εποχή των DM, των private tabs και των emojis με διπλό νόημα, η απιστία δεν χρειάζεται καν φυσική παρουσία για να υπάρξει. Χρειάζεται μόνο πρόθεση ή έστω… περιέργεια. Κι έτσι γεννήθηκε ο όρος micro-cheating. Όχι η μεγάλη προδοσία, αλλά οι μικρές, σχεδόν αόρατες ρωγμές. Αυτές που δεν ξέρεις αν πρέπει να σε ενοχλούν ή αν απλώς υπερβάλλεις. Και κάπου εδώ γεννιέται το πραγματικό ερώτημα: πού ακριβώς αρχίζει η απιστία στο σ3ξ όταν το σώμα μένει πιστό, αλλά το μυαλό περιπλανιέται;

Οι φαντaσιώσεις, για παράδειγμα, είναι το πιο παρεξηγημένο κομμάτι της ανθρώπινης σ3ξουαλικότητας. Όλοι φαντaσιώνονται. Άλλους ανθρώπους, άλλες καταστάσεις, άλλες εκδοχές του εαυτού τους. Είναι ο πιο ασφαλής χώρος ελευθερίας που διαθέτουμε. Δεν έχουν μάρτυρες, δεν έχουν αποδείξεις, δεν αφήνουν ίχνη. Και κυρίως, δεν ακυρώνουν απαραίτητα την επιθυμία για τον σύντροφό μας. Αλλά τι συμβαίνει όταν η φaντασίωση αποκτά όνομα, πρόσωπο και… inbox;

Εκεί κάπου τα πράγματα αλλάζουν. Το s#xting δεν είναι απλώς παιχνίδι λέξεων. Είναι ανταλλαγή ενέργειας. Είναι σ3ξ χωρίς επαφή, αλλά με πλήρη συμμετοχή. Όταν μοιράζεσαι την ερωτική σου πλευρά με κάποιον εκτός σχέσης, ακόμη κι αν «δεν έγινε τίποτα», έχει ήδη γίνει κάτι. Έχει μετακινηθεί η οικειότητα. Κι αυτή η μετακίνηση, όσο μικρή κι αν φαίνεται, είναι συχνά πιο απειλητική από μια τυχαία νύχτα.

Και μετά υπάρχει το πιο σιωπηλό κεφάλαιο: τα p0rn habits. Το π0ρνό, από μόνο του, δεν είναι απιστία. Είναι μέσο, όχι σχέση. Όμως ο τρόπος που το χρησιμοποιούμε λέει πολλά. Όταν γίνεται υποκατάστατο σύνδεσης. Όταν αντικαθιστά τη σ3ξουαλική επικοινωνία με τον σύντροφο. Όταν λειτουργεί κρυφά, ενοχικά, σχεδόν σαν δεύτερη ζωή. Τότε δεν μιλάμε για εικόνες, αλλά για απόσταση.

Το micro-cheating δεν είναι θέμα πράξης. Είναι θέμα κατεύθυνσης. Πού πηγαίνει η επιθυμία σου όταν δεν είσαι με τον άνθρωπό σου; Σε επιστρέφει πίσω ή σε απομακρύνει; Η αλήθεια είναι πως οι σχέσεις δεν απειλούνται από το σ3ξ όσο από τη μυστικότητα. Από τα μικρά «δεν πειράζει». Από το «δεν χρειάζεται να το ξέρει». Από τις στιγμές που επενδύεις συναισθηματικά ή ερωτικά κάπου αλλού, ενώ λες στον εαυτό σου πως είσαι ακόμα πιστός.

Κι όμως, δεν είναι όλα micro-cheating. Δεν είναι κάθε σκέψη προδοσία. Δεν είναι κάθε επιθυμία επικίνδυνη. Το ανθρώπινο μυαλό δεν είναι μονογαμικό από τη φύση του, οι σχέσεις όμως είναι επιλογή. Και η επιλογή δεν σημαίνει ακύρωση της επιθυμίας, αλλά συνειδητή διαχείρισή της. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αρχίζουμε να κρύβουμε. Όταν το σ3ξ γίνεται κάτι που δεν μοιραζόμαστε, αλλά διασκορπίζουμε. Όταν η σύνδεση αντικαθίσταται από διέγερση χωρίς ευθύνη. Ίσως τελικά η σωστή ερώτηση δεν είναι αν κάτι θεωρείται απιστία. Αλλά αν, αν το μάθαινε ο άνθρωπός σου, θα ένιωθε ότι τον πρόδωσες;

Γιατί στο τέλος, το micro-cheating δεν μετριέται σε clicks, μηνύματα ή σκέψεις. Μετριέται στο πόσο παρόντες είμαστε εκεί που έχουμε επιλέξει να ανήκουμε. Και κάπου ανάμεσα στις φαντaσιώσεις που δεν ειπώθηκαν, στα μηνύματα που διαγράφηκαν και στα tabs που έκλεισαν βιαστικά, αναρωτιέμαι: μήπως η απιστία σήμερα δεν είναι θέμα σ3ξ, αλλά θέμα προσοχής;