Οκ, ας το παραδεχτούμε. Οι χωρισμοί είναι χάλια. Ακόμα κι όταν «το ήξερες», ακόμα κι όταν «ήταν για καλό», ακόμα κι όταν «δεν πήγαινε άλλο». Πονάνε. Και μέσα σε όλο αυτό το συναισθηματικό χάος, κάνουμε κάτι που μοιάζει αθώο: δεν κόβουμε επαφές.
Δεν μπλοκάρουμε. Δε διαγράφουμε. Δεν εξαφανιζόμαστε. Απλώς… μένουμε εκεί. Ένα reply στο story. Ένα «τι κάνεις;». Ένα like στις 2 τα ξημερώματα. Χωρίσαμε, αλλά κάπως δεν το είπαμε ποτέ ολοκληρωτικά.
Και δεν είσαι μόνος/η σε αυτό. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα από γνωστή ιστοσελίδα γνωριμιών, το 66% των ανθρώπων συνεχίζει να επικοινωνεί με τουλάχιστον έναν πρώην. Και το πιο εντυπωσιακό; Το 28% της Gen Z παραμένει σε επαφή με «τους περισσότερους ή όλους» τους πρώην συντρόφους της. Δηλαδή όχι απλώς δεν κόβουμε, κρατάμε και back up.
Το θέμα είναι ότι αυτή η «χαλαρή» επαφή δεν είναι τόσο χαλαρή όσο νομίζουμε.
Γιατί το να μένεις σε επαφή σε κρατάει πίσω
Στη θεωρία, λες «είμαστε ώριμοι άνθρωποι, δεν έγινε και κάτι». Στην πράξη, κάθε μήνυμα είναι μια μικρή αναζωπύρωση. Κάθε interaction είναι μια υπενθύμιση. Και όσο υπάρχει ανοιχτό κανάλι επικοινωνίας, υπάρχει και ένα κομμάτι σου που δεν αφήνει τη σχέση να τελειώσει πραγματικά.
Οι ειδικοί μιλούν ξεκάθαρα για «συναισθηματική επούλωση». Για να επουλωθείς, χρειάζεσαι απόσταση. Χώρο. Σιωπή. Όχι για να ξεχάσεις, αλλά για να επεξεργαστείς. Όταν όμως συνεχίζεις να μιλάς με τον/την πρώην, ανακυκλώνεις τα ίδια συναισθήματα. Δεν αφήνεις τον εαυτό σου να αποδεχτεί το τέλος. Κρατάς μια μισάνοιχτη πόρτα «μήπως».
Και όσο υπάρχει αυτό το «μήπως», δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικό «επόμενο».
Η ψευδαίσθηση του «είμαστε φίλοι»
Πολλοί λένε «είμαστε φίλοι». Και ναι, υπάρχουν περιπτώσεις που αυτό είναι αληθινό και υγιές. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: στις περισσότερες περιπτώσεις, η φιλία είναι μεταβατικό στάδιο. Είναι ένας τρόπος να μη νιώσουμε την απώλεια στο full.
Το πρόβλημα; Αυτή η μεταβατική κατάσταση μπορεί να κρατήσει μήνες. Ή χρόνια. Και στο μεταξύ, εσύ δεν προχωράς. Ούτε συναισθηματικά, ούτε σε νέες γνωριμίες, ούτε σε νέα κεφάλαια της ζωής σου.
Πώς κάνεις πραγματικά μια νέα αρχή
Η απομάκρυνση δεν είναι εύκολη. Ειδικά στην εποχή των social media, όπου ο άλλος είναι πάντα ένα tap μακριά. Όμως, ακόμα και μικρές κινήσεις μπορούν να αλλάξουν τα πάντα.
Οι ειδικοί προτείνουν κάτι απλό αλλά δυνατό: έναν μήνα χωρίς άμεση επικοινωνία. Σίγαση στα social. Όχι stalking. Όχι “τυχαία” reactions. Σαφή όρια. Στον εαυτό σου πρώτα απ’ όλα.
Στην αρχή θα φαίνεται δύσκολο. Θα έχεις την παρόρμηση να στείλεις. Να δεις αν ανέβασε κάτι. Να τσεκάρεις αν σε σκέφτεται. Αλλά κάθε φορά που αντιστέκεσαι, εκπαιδεύεις τον εαυτό σου να αποδέχεται τη νέα πραγματικότητα.
Και εκεί, σιγά σιγά, αρχίζει η αληθινή ελευθερία.
Βγες βόλτα. Μίλα με φίλους. Γέμισε το πρόγραμμά σου. Γνώρισε νέους ανθρώπους. Όχι για να “ξεχάσεις”, αλλά για να ξαναβρείς τον εαυτό σου έξω από τη σχέση.
Το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο υγιές
Η αλήθεια είναι μία: όσο κι αν πονάει να κλείσεις οριστικά την πόρτα του παρελθόντος, μερικές φορές αυτό είναι η μεγαλύτερη πράξη αυτοσεβασμού. Το να πεις “τέλος” και να το εννοείς. Όχι με θυμό. Όχι με εκδίκηση. Με καθαρότητα.
Γιατί το να χωρίζεις αλλά να κρατάς επαφές χωρίς να το λες, είναι σαν να βάζεις pause στη ζωή σου. Και εσύ δεν ήρθες εδώ για να μείνεις σε pause.
Ήρθες για να προχωρήσεις.
