Το μάθατε όλο το μαναφούκι με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ; Αν όχι, καθίστε, γιατί η ιστορία έχει περισσότερα επεισόδια απ’ όσα προλαβαίνει κανείς να παρακολουθήσει. Η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο αλλεπάλληλων δημοσιευμάτων, με καταγγελίες για προσωπικούς λογαριασμούς, εξυπηρετήσεις, ταξίδια με ιδιωτικά αεροσκάφη και μια φερόμενη κουβέντα περί ανατροπής κυβερνήσεων. Και πλέον ο Τραμπ δηλώνει ότι εξετάζει την απομάκρυνσή της.
Ας πάρουμε πρώτα τα 100 χιλιάρικα. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, λίγο πριν από την ακρόασή της στη Γερουσία για τον διορισμό της, η Γκίλφοϊλ φέρεται να ζήτησε από τον χρηματοδότη του Τραμπ, Έρικ Ντίτερς, να καλύψει οφειλή 100.000 δολαρίων στην American Express. Η εφημερίδα αναφέρει ότι εξέτασε μηνύματα στο Signal, στα οποία εκείνη ζητούσε η πληρωμή να γίνει απευθείας στην εταιρεία της κάρτας, υποστηρίζοντας ότι έτσι δε θα φαινόταν η συναλλαγή.
Το περίφημο «Honey, please» που αποδίδεται σε αυτά τα μηνύματα έγινε ήδη τίτλος. Ο Ντίτερς, κατά το δημοσίευμα, δεν προχώρησε στην πληρωμή. Η υπόθεση, όμως, δεν σταματά σε μια παράκληση για εξόφληση πιστωτικής: ο ίδιος επιδίωκε βοήθεια για φορολογικές και νομικές εκκρεμότητες, ενώ η Γκίλφοϊλ φέρεται να του υποσχόταν πρόσβαση σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ. Εκεί βρίσκεται και το σοβαρό ερώτημα: οι πολιτικές γνωριμίες αυτές, άραγε, συνδέονταν με προσωπικά οικονομικά ανταλλάγματα;
Η ίδια απορρίπτει αυτή την εικόνα. Οι δικηγόροι της υποστηρίζουν ότι ο Ντίτερς τής χρωστά περίπου 150.000 δολάρια για ομιλίες και συμβουλευτικές υπηρεσίες, που είχε προσφέρει πριν αναλάβει δημόσιο αξίωμα. Παρουσιάζουν, δηλαδή, την υπόθεση ως διαφορά για ανεξόφλητες επαγγελματικές αμοιβές και εξετάζουν νομικές ενέργειες. Ο δικηγόρος της έχει επίσης αμφισβητήσει τη γνησιότητα των επίμαχων μηνυμάτων.
Πάμε τώρα στο ελληνικό επεισόδιο, που είναι και το πιο ανησυχητικό πολιτικά. Σύμφωνα με προηγούμενο ρεπορτάζ της WSJ, σε δείπνο στην Αθήνα τον Μάρτιο, παρουσία Ελλήνων και Αμερικανών αξιωματούχων, η Γκίλφοϊλ φέρεται να ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου. Αναφερόμενη στις εξελίξεις και στην επικείμενη πτώση της ρουμανικής κυβέρνησης, φέρεται να είπε: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε οποιαδήποτε χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε εδώ».
Κατά την ίδια περιγραφή, ο Παπασταύρου αντέδρασε λέγοντας ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ελληνική κυβέρνηση, η οποία έχει εκλεγεί από τον λαό. Ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ αμφισβήτησε την παρουσίαση της συνομιλίας. Επομένως, μιλάμε για καταγγελλόμενο περιστατικό, όχι για επιβεβαιωμένη δημόσια δήλωση ότι «θα ρίξω την κυβέρνηση». Βέβαια, κάποιος πιο πονηρεμένος που μπορεί και να το πίστευε, θα έλεγε ότι δεν είναι ακριβώς η κουβέντα που περιμένεις ανάμεσα στο κυρίως πιάτο και το επιδόρπιο ενός διπλωματικού δείπνου.
Η ελληνική κυβέρνηση αρνείται ότι υπήρξε απειλή- προφανώς, γιατ΄αλλιώς μοιάζει με γατάκι στα χέρια τωων ΗΠΑ (ποιος τα λέει αυτά τα ψεύδη). Ο Παπασταύρου δήλωσε στη Βουλή ότι ουδέποτε τέθηκε ζήτημα πίεσης προς τη χώρα και πως κάτι τέτοιο δε θα γινόταν ανεκτό, χωρίς να αναλύσει τον διάλογο όπως τον περιέγραψε η εφημερίδα. Αντίστοιχη θέση πήρε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, απορρίπτοντας και την ύπαρξη πολιτικού εκβιασμού για την αγορά αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Και κάπου εδώ μπαίνει στην ιστορία η ενέργεια. Η WSJ περιέγραψε την παρουσία του Χρήστου Μαραφάτσου σε διπλωματικές συναντήσεις της Γκίλφοϊλ, παρότι είναι λομπίστας της Aktor. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η πρέσβειρα προωθούσε συνεργασίες βαλκανικών κυβερνήσεων με την εταιρεία για αμερικανικό φυσικό αέριο. Η συνύπαρξη δημόσιου διπλωματικού ρόλου και ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων είναι το σημείο που χρειάζεται εξηγήσεις.
Προσθέστε και τα ιδιωτικά τζετ. Σε νεότερο δημοσίευμα, η WSJ επικαλείται ηχογράφηση από το Νταβός, στην οποία η Γκίλφοϊλ μιλά για ταξίδι με το αεροσκάφος του Αλέξανδρου Εξάρχου, επικεφαλής της Aktor, και για τις σχέσεις της με τον εφοπλιστή Νικόλα Τσάκο. Η εφημερίδα αναφέρει επίσης ότι ο Τσάκος κάλυψε διαμονή της σε πολυτελές ξενοδοχείο στο Παρίσι. Η Aktor αρνείται ότι η πρέσβειρα προώθησε αθέμιτα τα συμφέροντά της, ενώ οι δικηγόροι της Γκίλφοϊλ δηλώνουν ότι οι μετακινήσεις της έγιναν σύμφωνα με τις οδηγίες και τους κανόνες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Υπάρχουν, τέλος, και καταγγελίες για τη συμπεριφορά της προς εργαζομένους της πρεσβείας. Η Daily Mail περιέγραψε περιστατικά απειλών για απόλυση και, μεταξύ άλλων, έναν φερόμενο υποβιβασμό μέλους της ασφάλειάς της επειδή δεν ανταποκρίθηκε σε αίτημα για παγάκια στις τέσσερις τα ξημερώματα στη Μύκονο. Πρόκειται και εδώ για δημοσιογραφικές καταγγελίες. Η πρεσβεία έχει απορρίψει τους ισχυρισμούς περί παραβίασης κανόνων δεοντολογίας ως ατεκμηρίωτους.
Πού βρίσκεται λοιπόν το πράγμα τώρα; Το Associated Press μεταδίδει ότι ο γενικός επιθεωρητής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξετάζει τις καταγγελίες, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί αν έχει αρχίσει επίσημη έρευνα. Και στις 12 Οκτωβρίου ο Τραμπ δήλωσε ότι εξετάζει την απομάκρυνσή της και ότι δεν είναι ευχαριστημένος. Μέχρι αυτή τη δήλωση, πάντως, δεν είχε ανακοινωθεί απόλυσή της.
Οπότε ναι, το μαναφούκι έχει πιστωτικές, τζετ, επιχειρηματίες και διπλωματικά δείπνα. Έχει όμως και ερωτήματα που απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις: ποιος πλήρωσε τι, ποιες εξυπηρετήσεις ζητήθηκαν και τι ακριβώς ειπώθηκε για την ελληνική κυβέρνηση. «Honey, please», η διαχείριση της εξουσίας θέλει λίγο περισσότερη διαφάνεια.
